Κατολίσθηση στο Mont Viso

Εντυπωσιακή κατολίσθηση βράχων σημειώθηκε στην ανατολική πλευρά του Mont Viso (με κορυφή στα 3840 μέτρα, στις Άλπεις, στη βορειοδυτική Ιταλία) γύρω στις 8 το βράδυ της 1ης Σεπτεμβρίου. Η κατολίσθηση αυτή προσέφερε μόνο θέαμα και ευτυχώς δεν υπήρξαν αναφορές για τραυματίες.

 

Κατολισθήσεις σαν και αυτήν συμβαίνουν πιο συχνά σε απότομες πλαγιές όπως η εικονιζόμενη και μπορούν να προκληθούν για διάφορους λόγους όπως μακροχρόνιες γεωλογικές επιρροές που μπορεί να οδηγήσουν τελικά σε θραύση πετρωμάτων υποστήριξης ή σε οπισθοχώρηση παγετώνων που μέχρι πρότινος παρείχαν επαρκή στήριξη σε βράχους αλλά οφείλονται και σε πιο άμεσες αιτίες όπως ισχυρές βροχοπτώσεις που προκαλούν διάβρωση και εξασθένιση του εδάφους ή σεισμική δραστηριότητα.

 

Φωτογραφία: Fabien Artero / Πηγή: https://bsky.app/profile/subfossilguy.bsky.social

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Εντυπωσιακό σκηνικό από εκτόξευση Falcon 9

Εντυπωσιακό σκηνικό με εκτόξευση Falcon 9 της Space X στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ στο πρωί στις 25/8. Αυτού του είδους το σκηνικό είναι κάτι σύνηθες για τους κατοίκους εκεί. Πύραυλοι σαν αυτόν πετούν σε ικανό ύψος ώστε να δημιουργήσουν προσωρινά τεχνητά νυχτερινά φωτεινά νέφη (NLCs). Δημιουργούνται συχνά σε τέτοιες εκτοξεύσεις χάρη στη μεταφορά υδρατμών και μικροσωματιδίων από τον πύραυλο σε αυτά τα ύψη (~80 km) της ατμόσφαιρας.

 

Τα νυχτερινά φωτεινά νέφη τα έχουμε δει και σε παλαιότερες αναρτήσεις μας. Πρόκειται για ένα στρώμα αραιών νεφών που βρίσκεται σε πολύ μεγαλύτερο ύψος, γύρω στα 80 km, σε σχέση με τα γνώριμα νέφη της τροπόσφαιρας (~5-15 km) με τα οποία είμαστε όλοι εξοικειωμένοι. Είναι ορατά σε σχετικά μεγάλα γεωγραφικά πλάτη (συνήθως μεταξύ 50o και 70o αν και σε σπάνιες περιπτώσεις καταγράφονται και σε χαμηλότερα πλάτη, π.χ. στη νότια Ευρώπη και στην Ελλάδα το 2021), το καλοκαίρι μετά τη δύση του ηλίου. Τα νέφη αυτά φωτίζονται από τον ήλιο, ενώ αυτός βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα και αποκτούν ένα χαρακτηριστικό μπλε χρώμα, λόγω της απορρόφησης του ερυθρού μέρους του ορατού φάσματος του ηλιακού φωτός από το όζον της στρατόσφαιρας.

 

Χρειάζονται ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες για να σχηματιστούν (από –120 βαθμούς Κελσίου και χαμηλότερα), ώστε να ευνοείται η ύπαρξη παγοκρυστάλλων διαμέτρου ~0.1 μικρομέτρων. Επίσης, θα πρέπει να υφίστανται υδρατμοί (προερχόμενοι από χαμηλότερα ατμοσφαιρικά στρώματα ενδεχομένως με την ανυψωτική βοήθεια ατμοσφαιρικών βαρυτικών κυμάτων ή από αντιδράσεις υδροξυλίου με μεθάνιο ή από πυραύλους όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση της φωτογραφίας) και πυρήνες συμπύκνωσης (π.χ. σκόνη από μετέωρα ή από ηφαίστεια).

 

Φωτογραφία: https://x.com/kimmyfromva

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

Περισσότερα για τις εξελίξεις στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, θα βρείτε στον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Τόξο ομίχλης στις ακτές της Βαλτικής

Τόξο ομίχλης στις ακτές της Βαλτικής θάλασσας το πρωί στις 25/8. Το τόξο αυτό είναι λευκό με μία αμυδρή κόκκινη λωρίδα στην εξωτερική ζώνη του και μία αμυδρή ιώδη λωρίδα στην εσωτερική ζώνη. Το πάχος των ζωνών των διαφόρων χρωμάτων στο τόξο ομίχλης είναι μεγαλύτερο σε σχέση με το γνωστό ουράνιο τόξο, με αποτέλεσμα να επικαλύπτονται τα διάφορα χρώματα και να απομένει το άθροισμα τους (το λευκό) και ένα τμήμα των ακραίων λωρίδων (κόκκινης και ιώδους). Η διαφορά ανάμεσα στο γνωστό ουράνιο τόξο και το τόξο ομίχλης έγκειται στη διάμετρο των σταγονιδίων που τα δημιουργούν. Στο πρώτο συμμετέχουν μεγάλα σταγονίδια της τάξης του ενός χιλιοστού. Στο δεύτερο συμμετέχουν μικρότερα, της τάξης των δεκάδων μικρομέτρων.

 

Πηγή: https://x.com/MeteoprognozaPL

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

 

Άλως από πύραυλο

Στη φωτογραφία βλέπουμε τον πύραυλο H3 της JAXA (Ιαπωνική Διαστημική Υπηρεσία) να εκτοξεύεται από το διαστημικό κέντρο Tanegashima στην Ιαπωνία, στις 11/8. Η τοπική ώρα είναι λίγο μετά τις 4 τα ξημερώματα. Η πηγή φωτός στη μέση της φωτογραφίας είναι ο πύραυλος και όχι η Σελήνη (δεν είχε φεγγάρι εκείνη τη νύχτα). Το φως είναι τόσο έντονο, ώστε χάρη και στους παγοκρυστάλλους των νεφών εκείνης της νύχτας, γίνεται ορατή μια άλως 22 μοιρών, το γνωστό ατμοσφαιρικό οπτικό φαινόμενο, μόνο που τώρα έχει ως πηγή φωτός κάτι τεχνητό! Πάνω αριστερά διακρίνονται και οι Πλειάδες. Η στήλη των προωθητικών αερίων του πυραύλου δίνει έναν ακόμη πιο «δραματικό» τόνο στη φωτογραφία.

 

Πηγή: https://x.com/dydt_Nao

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

 

Ο Betelgeuse όπως δεν τον έχετε ξαναδεί

Έχετε δει ποτέ σε φωτογραφία τον Betelgeuse; Αυτή ορίστηκε ως «φωτογραφία της εβδομάδας» στις 24/8, στην ιστοσελίδα του ESO (European Southern Observatory) και δικαίως! Τα δεδομένα για αυτή τη φωτογραφία ελήφθησαν το 2023 με το τηλεσκόπιο Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA), και αυτή παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό στις 24/8. Σε αυτήν που αποτελεί μια από τις πιο λεπτομερείς εικόνες που έχουμε μέχρι σήμερα για τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας του «διάσημου» πορτοκαλί αστεριού στον αστερισμό του Ωρίωνα, 600 έτη φωτός μακριά, είναι εμφανείς οι έντονες ανομοιομορφίες, σε αντίθεση με τον Ήλιο μας ο οποίος είναι σχετικά λείος και σφαιρικός. Ο Betelgeuse είναι ένας κόκκινος υπεργίγαντας σχεδόν 800 φορές μεγαλύτερος. 

 

Οι κορυφές και οι κοιλότητες του άστρου αυτού, προέρχονται από την κίνηση γιγάντιων φυσαλίδων θερμού ιονισμένου αερίου που ανεβαίνουν από τα βάθη του αστεριού στην επιφάνειά του. Αυτή η μεγάλης κλίμακας κίνηση του αερίου οδηγεί σε αυτά τα «θερμά σημεία» στην επιφάνεια του αστεριού. Ωστόσο, το φωτεινότερο θερμό σημείο που φαίνεται στις νέες παρατηρήσεις εμφανίζεται και σε δεδομένα που καταγράφηκαν επτά χρόνια νωρίτερα, δηλαδή φαίνεται να έχει πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής σε σχέση με την προβλεπόμενη από τα τρέχοντα μοντέλα.

 

Η επίμονη φύση αυτών των θερμών σημείων μπορεί να συνδέεται με έναν συνοδό αστέρα, όπως προτάθηκε πρόσφατα από παρατηρήσεις με το τηλεσκόπιο VLT (Very Large Telescope) του ESO. Η ερευνητική ομάδα είχε κίνητρο να μελετήσει την επιφάνεια του αστεριού για να δει αν τα θερμά σημεία θα μπορούσαν να σχετίζονται με γεγονότα όπως η δραματική εξασθένιση του Betelgeuse το 2020. Ως ένα αστέρι που πλησιάζει στο τέλος της ζωής του, υπάρχει ένας ακόμη λόγος που το άστρο αυτό προσελκύει τους αστρονόμους. «Η κατάληξή του ως υπερκαινοφανής καθιστά συναρπαστικό να γνωρίζουμε πώς μοιάζει στην πραγματικότητα τώρα», λέει ο επικεφαλής συγγραφέας της αντίστοιχης έρευνας W. Dent. Όταν ο Betelgeuse τελικά εκραγεί, θα είναι αρκετά φωτεινός ώστε να είναι ορατός από έναν γήινο παρατηρητή ακόμη και στο φως της ημέρας. 

 

Φωτογραφία: ALMA (ESO / NAOJ / NRAO) / W. Dent et al. / https://www.eso.org/public/images/potw2634a/

 

Στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), μπορείτε, εκτός πολλών άλλων, να μάθετε περισσότερα για τους υπερκαινοφανείς, τις μελανές οπές, τους βαρυτικούς φακούς, τη Γενική και Ειδική θεωρία της Σχετικότητας, την αστρική εξέλιξη, με απλό και κατανοητό τρόπο, μέσω διαφωτιστικών σχημάτων. Μπορείτε να τον αποκτήσετε από εμάς, με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα στη σελίδα μας! Ρωτήστε μας!

 

 

Ο Άρης από το Viking 2

Μια φωτογραφία από το παρελθόν του Άρη. Το “Viking Lander 2” έκανε αυτή τη λήψη τον Μάιο του 1979. Είναι περίπου μεσημέρι τοπική ώρα και η τοποθεσία είναι η “Utopia Planitia” η οποία αποτελεί μια μεγάλη επίπεδη επιφάνεια στο εσωτερικό ενός γιγάντιου κρατήρα σύγκρουσης διαμέτρου ~3300 km. Βρίσκεται σε αρεογραφικό πλάτος περίπου 47 μοιρών, δηλαδή κάπου στη μέση της διαδρομής από τον ισημερινό προς τον βόρειο πόλο του Άρη. Το λευκό ανάμεσα στους βράχους και την άμμο είναι ξηρός πάγος.

 

Το “Viking Lander 2” ήταν μέρος της αποστολής “Viking 2” στον Άρη και προσεδαφίστηκε στον Άρη τον Σεπτέμβριο του 1976. Οι μπαταρίες του άντεξαν 3,5 χρόνια και η τελευταία επικοινωνία με τη Γη ήταν τον Απρίλιο του 1980. Η αποστολή του ήταν η λήψη φωτογραφιών και η συλλογή δεδομένων για το έδαφος και τον καιρό στον Άρη.

 

Φωτογραφία: NASA / JPL-Caltech / Andrea Luck / https://flic.kr/p/2oDimoo

 

Περισσότερα, με λεπτομέρειες, σχήματα, γραφήματα και φωτογραφίες, για τους εξωπλανήτες, την αναζήτηση εξωγήινης ζωής, τη διαστημική εξερεύνηση μεσοπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα, την αστρομηχανική και πολλά άλλα συναρπαστικά θέματα, στον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας! 

 

 

Ασυνήθιστα αργό μετέωρο καταγράφεται στην Ιαπωνία

Ένα ασυνήθιστα αργό μετέωρο εμφανίστηκε στον ουρανό της πόλης Hiratsuka της Ιαπωνίας στις 21/8, λίγο μετά τις 3 τα ξημερώματα τοπική ώρα. Η ανάλυση αυτού του μετεώρου έδειξε ότι η αρχική του ταχύτητα ήταν 11,2 km/s, διήνυσε 196 km μέσα στην γήινη ατμόσφαιρα και μπήκε με αρκετά μικρή γωνία, κάτι που το οδήγησε σε αυτήν την μακράς διάρκειας πτήση.

 

Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών του, ένα πιθανό ενδεχόμενο θα ήταν να επρόκειτο για αστεροειδή τύπου Arjuna. Αυτοί οι αστεροειδείς έχουν τροχιές που είναι πολύ παρόμοιες με την γήινη και βρίσκονται σχετικά κοντά στη Γη αποτελώντας NEO (Near-Earth Objects). Σαν αποτέλεσμα, ένας τέτοιος αστεροειδής θα εισερχόταν με μικρή γωνία και θα φαινόταν για πολλή ώρα σε έναν γήινο παρατηρητή, αφήνοντας ασυνήθιστα μεγάλο ίχνος στον ουρανό.

 

Πηγή: https://x.com/dfuji1

 

Μάθετε περισσότερα για τα μετέωρα, τους μετεωρίτες, τις «βολίδες», τους αστεροειδείς, τους κομήτες, τις διαφορές και τα χαρακτηριστικά τους, με χάρτες και φωτογραφίες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!