25 χρόνια για το βίντεο που δείχνει τη σταδιακή επέκταση του υπολείμματος του υπερκαινοφανούς του Kepler

Σε αυτό το βίντεο που χρειάστηκε 25 χρόνια για να δημιουργηθεί, βλέπουμε τη σταδιακή επέκταση του υπολείμματος του υπερκαινοφανούς του Kepler, όπως παρατηρήθηκε από το τηλεσκόπιο Chandra (στις ακτίνες Χ) και συνδυάστηκε με φωτογραφίες από το Pan-STARRS (στο ορατό φάσμα), από το 2000 ως και το 2025. 

 

Η συγκεκριμένη έκρηξη υπερκαινοφανούς συνέβη το 1604 και ο αστρονόμος J. Kepler ήταν ανάμεσα σε αυτούς που είχαν την τύχη να την παρατηρήσουν. Σήμερα γνωρίζουμε ότι επρόκειτο για έκρηξη υπερκαινοφανούς τύπου Ια. Αυτή προκύπτει από «λευκό νάνο» σε διπλό σύστημα αστέρων, ο οποίος απορροφά μάζα από τον «συνοδό αστέρα» του και μόλις περάσει μια κρίσιμη μάζα που λέγεται «όριο Chandrasekhar» και ισοδυναμεί με 1,44 ηλιακές μάζες, τότε η πίεση και η θερμοκρασία στον πυρήνα του είναι αρκετή για να εκκινήσει ανεξέλεγκτη θερμοπυρηνική σύντηξη και να οδηγήσει τελικά στην έκρηξη που καταστρέφει ολοκληρωτικά τον λευκό νάνο και αφήνει το υπόλειμμα που παρατηρούμε και στην συγκεκριμένη περίπτωση.

 

Το υπόλειμμα αυτό βρίσκεται 17000 έτη φωτός μακριά από τη Γη και εντός του Γαλαξία μας. Λάμπει στις ακτίνες Χ έντονα, καθώς το υλικό βρίσκεται σε θερμοκρασία εκατομμυρίων βαθμών από την έκρηξη. Για αυτό παρατηρείται από το διαστημικό τηλεσκόπιο Chandra (στις ακτίνες Χ) το οποίο βρίσκεται σε λειτουργία από το 1999. Η ψύξη του σε θερμοκρασία παρόμοια με αυτή του διαστήματος στο οποίο επεκτείνεται και αραιώνει σταδιακά, απαιτεί χρόνο της τάξης των δεκάδων ως εκατοντάδων χιλιάδων ετών. Το βίντεο αυτό απεικονίζει μια περιοχή που στην πραγματικότητα έχει μήκος περίπου 36 έτη φωτός. Δημοσιεύτηκε στις 6/1/2026 από την επίσημη σελίδα του Chandra X-ray Observatory.

 

Πηγές: Ακτίνες Χ: NASA / CXC / SAO – Ορατό φάσμα: Pan-STARRS

 

Περισσότερα για την Αστρονομία και την Αστροφυσική, τις μαύρες τρύπες, τους αστέρες νετρονίων, τους λευκούς και τους καφέ νάνους, τους ερυθρούς γίγαντες, τα νεφελώματα, την αστρική εξέλιξη και την πυρηνοσύνθεση, αλλά και πολλά άλλα θα βρείτε στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

Αλμυρή λίμνη σε σχήμα καρδιάς στην Αργεντινή

Σε αυτή τη φωτογραφία που ελήφθη στις 16/1/2024 από αστροναύτη του ISS, βλέπουμε τη λίμνη Salinas Las Barrancas στην Αργεντινή, η οποία μοιάζει να έχει σχήμα καρδιάς από το διάστημα. Γιατί όμως έχει αυτό το κοκκινωπό χρώμα; Οι αναγνώστες μας θα γνωρίζουν από παλαιότερες ανάλογες αναρτήσεις μας, ότι το χρώμα σε αυτές τις λίμνες, εξαρτάται από τις χρωστικές ουσίες μικροοργανισμών που υπάρχουν στα αλμυρά τους ύδατα. 

 

Σε γενικές γραμμές, οι πορτοκαλί-κόκκινες άλγες (φύκη) απαντώνται σε ύδατα μεσαίας ως μεγάλης αλατότητας (όπως εδώ) ενώ τα γαλάζια-πράσινα σε ύδατα μικρότερης αλατότητας. Υπάρχουν συγκεκριμένες άλγες (π.χ. Dunaliella Salina) που υπό φυσιολογικές συνθήκες είναι πράσινα, όμως όταν αυξηθεί αρκετά η φωτεινότητα στο περιβάλλον ή η αλατότητα, τότε παράγουν χρωστικές ουσίες όπως η πορτοκαλοκόκκινη β-καροτίνη.

 

Με τα παραπάνω δεδομένα, η συγκεκριμένη λίμνη, έχει μεγαλύτερη αλατότητα. Πράγματι, τον Ιανουάριο, οπότε και ελήφθη αυτή η φωτογραφία, το νότιο ημισφαίριο έχει καλοκαίρι και η έντονη ηλιακή ακτινοβολία στη συγκεκριμένη περιοχή, εξατμίζει τα νερά της λίμνης αρκετά γρήγορα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της συγκέντρωσης άλατος. Για αρκετές δεκαετίες, τους θερμούς μήνες συλλέγεται αλάτι από τη συγκεκριμένη λίμνη και τους βροχερούς νερό. Η λίμνη αυτή αποτελεί καταφύγιο για το χιλιανό ροζ φλαμίνγκο όπως και για άλλα σπάνια είδη.

 

Πηγή: https://eol.jsc.nasa.gov/SearchPhotos/photo.pl...

 

Περισσότερα για τις πολύχρωμες λίμνες αλλά και για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά φυσικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Εντυπωσιακοί γεωλογικοί σχηματισμοί στον Άρη

Εκ πρώτης όψεως μοιάζει με τοίχο από κάποιο εγκαταλελειμμένο κτήριο σε κάποια ερημική περιοχή. Ωστόσο, πρόκειται για έναν φυσικά δημιουργημένο βραχώδη σχηματισμό στον Άρη, ο οποίος φωτογραφήθηκε από το όχημα “Curiosity” τον Ιούλιο του 2017. Αν και η γωνία στα αριστερά της φωτογραφίας κάνει κάποιον να δυσκολεύεται να πιστέψει ότι είναι φυσική η διαδικασία που τη δημιούργησε, τέτοιους φυσικούς σχηματισμούς έχουμε και στη Γη (π.χ. βασαλτικές στήλες, βράχια ψαμμίτη, κ.α.).

 

Στον Άρη, λείπει η βλάστηση και το τρεχούμενο νερό που «στρογγυλεύουν» τις γωνίες και προκαλούν διάβρωση, ενώ παράλληλα η ξηρασία, οι ισχυροί άνεμοι και η λεπτή σκόνη, δρουν ως αμμοβολή σε τέτοιους σχηματισμούς, αφαιρώντας το μαλακό υλικό και αναδεικνύοντας σκληρότερα υλικά, γωνίες και συνοριακές επιφάνειες μεταξύ βράχων, όπως εδώ. Σε διάστημα εκατομμυρίων ετών, σε ξηρό περιβάλλον όπως αυτό του Άρη, χωρίς μηχανισμούς διάλυσης και αποσύνθεσης όπως στη Γη, οι σχηματισμοί που είναι σκληρότεροι και με γεωμετρία που περιέχει γωνίες όπως εδώ, θα είναι αυτοί που θα αντέξουν περισσότερο στο χρόνο.

 

Φωτογραφία: NASA / JPL-Caltech / MSSS / Kevin M. Gill (https://flic.kr/p/2rMirrB)

 

Περισσότερα για τη διαστημική εξερεύνηση και το μέλλον μας στο Διάστημα, αλλά και πολλά άλλα συναρπαστικά και ενδιαφέροντα θέματα, μπορείτε να βρείτε στον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Η επιφάνεια του αστεροειδή Ryugu

Αυτό θα βλέπατε αν βρισκόσασταν στην επιφάνεια του αστεροειδή 162173 Ryugu στις 23/9/2018. Εκεί πήγε το διαστημικό όχημα “Hayabusa 2” της ιαπωνικής διαστημικής υπηρεσίας (JAXA) τον Ιούνιο του 2018, ανέλυσε τον, διαμέτρου 900 μέτρων, αστεροειδή και συνέλεξε δείγματα τα οποία επέστρεψε στη Γη με επιτυχία το 2020. Η φωτεινή πηγή στο άνω μέρος της φωτογραφίας, είναι ο ήλιος. 

 

Η περίοδος περιφοράς του αστεροειδή αυτού γύρω από τον ήλιο είναι 16 μήνες. Αν και η ελλειπτική του τροχιά τέμνει αυτήν της Γης, ο υπολογισμός της μελλοντικής του τροχιάς δείχνει ότι δεν αποτελεί απειλή για τον πλανήτη μας στο προσεχές μέλλον. Ο αστεροειδής αυτός ανακαλύφθηκε το 1999 και καθώς έχει μέγεθος της τάξης του χιλιομέτρου, μια σύγκρουση μαζί του θα προκαλούσε καταστροφές σε πλανητική κλίμακα.

 

Τα δείγματα που έφερε η διαστημική συσκευή πίσω στη Γη, περιέχουν σύνθετα οργανικά μόρια παρόμοια με αυτά που απαντώνται σε ανθρακούχους μετεωρίτες. Η ανάλυσή τους υποδεικνύει ότι το εσωτερικό του Ryugu κάποτε είχε τρεχούμενο νερό, παρέχοντας πληροφορίες για τον ρόλο του νερού στο πρώιμο ηλιακό σύστημα. Επίσης, η επιφάνειά του είναι καλυμμένη με ογκόλιθους και βότσαλα, κάτι που σημαίνει ότι πρόκειται για έναν «σωρό από χαλίκια και πέτρες» που συγκρατείται από τη βαρύτητα και όχι για έναν συμπαγή βράχο. Έχει προκύψει από διάλυση μεγαλύτερων αστεροειδών σε παλαιότερες συγκρούσεις εντός του ηλιακού συστήματος.

 

Πηγή: https://www.hayabusa2.jaxa.jp/en/topics/20180927e_MNRV/

 

Περισσότερα για τα μετέωρα, τους μετεωρίτες, τις «βολίδες», τους αστεροειδείς, τους κομήτες, τις διαφορές και τα χαρακτηριστικά τους, με χάρτες και φωτογραφίες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Παρασεληνιακός κύκλος και παρασελήνες των 120 μοιρών

Ένα από τα σχετικά σπάνια ατμοσφαιρικά οπτικά φαινόμενα, φωτογραφήθηκε στην (δυτική κυρίως) Ιαπωνία το βράδυ της πρωτοχρονιάς. Στη φωτογραφία ο παρασεληνιακός κύκλος (αντίστοιχος του παρηλιακού) σαν δαχτυλίδι με τη σελήνη στα δεξιά ως «πολύτιμο πετράδι». Επίσης, αριστερά στον κύκλο, οι λευκές τελείες είναι οι παρασελήνες (αντίστοιχες των παρηλίων) των 120 μοιρών. 

 

Τα συγκεκριμένα φαινόμενα, είτε έχουν ως φωτεινή πηγή τον ήλιο είτε τη σελήνη, δημιουργούνται από συνδυασμό μίας ή περισσότερων εσωτερικών ανακλάσεων σε επίπεδους εξαγωνικούς παγοκρυστάλλους στα νέφη (π.χ. στους ημιδιαφανείς θυσάνους που υπάρχουν στη συγκεκριμένη φωτογραφία). Η εξωτερική ανάκλαση και η μία εσωτερική ανάκλαση στον παγοκρύσταλλο συνεισφέρουν στη φωτεινότητα του κύκλου κοντά στην φωτεινή πηγή (ήλιος ή σελήνη). Αν η φωτεινή ακτίνα υπόκειται σε 2 ή περισσότερες εσωτερικές ανακλάσεις εντός του παγοκρυστάλλου, τότε συνεισφέρει στη φωτεινότητα του κύκλου μακριά από την φωτεινή πηγή και υπό προϋποθέσεις και στα παρήλια/παρασελήνες των 120 μοιρών.

 

Φωτογραφία από WeatherNews Japan: https://gvs.weathernews.jp/.../202601010226_top_img_A.jpg...

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Μικρορομπότ μπορεί να ενεργεί αυτόνομα για μήνες

Προσπαθήστε να δείτε μία από τις αυλακώσεις στο δάχτυλό σας. Εκεί μέσα σε ένα τόσο μικρό αυλάκι χωρά το μικρότερο, μέχρι σήμερα, ανεξάρτητο ρομπότ που μπορεί να αισθάνεται, να σκέφτεται και να ενεργεί χρησιμοποιώντας ενσωματωμένα συστήματα για υπολογισμό, ανίχνευση, μνήμη, μετακίνηση και επικοινωνία και παρουσιάστηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Science Robotics” στις 10/12 από ερευνητές στα πανεπιστήμια της Pennsylvania και του Michigan.

 

Εδώ και 40 χρόνια, οι ερευνητές στον κλάδο της ρομποτικής, προσπαθούν να κατασκευάσουν ένα τέτοιο ρομπότ το οποίο να έχει διαστάσεις μικρότερες του χιλιοστού. Το συγκεκριμένο έχει διαστάσεις 200x300 μικρόμετρα (1 μικρόμετρο = 1 εκατομμυριοστό του μέτρου ή 0.000001 μέτρα) και πάχος 50 μικρόμετρα. Μπορεί να λειτουργεί αυτόνομα για μήνες και το κόστος του είναι της τάξης του 1 λεπτού του ευρώ (σε μαζική κλίμακα).

 

Σε μικροσκοπικό επίπεδο, η κίνηση ενός ρομπότ μέσα σε ένα ρευστό είναι ιδιαίτερα δύσκολη και οι μικροσκοπικοί βραχίονες που μπορεί να έχει (ως «χέρια» και «πόδια») συνήθως είναι αρκετά ευαίσθητοι και σπάνε. Το συγκεκριμένο ρομπότ κινείται με τη δημιουργία ηλεκτρικού πεδίου που ωθεί τα ιόντα στο διάλυμα (π.χ. μέσα στο σώμα μας) γύρω του. Τα ιόντα, με τη σειρά τους, ωθούν τα μόρια του νερού «ανοίγοντας διάδρομο» για να κινηθεί το ρομπότ. Έτσι, αυτά τα ρομπότ μπορούν να κολυμπούν σαν «ψάρια» σε «ποτάμι» ακόμη και κατά ομάδες με ταχύτητες της τάξης του χιλιοστού ανά δευτερόλεπτο. Επειδή τα ηλεκτρόδια που παράγουν το πεδίο δεν έχουν κινούμενα μέρη, τα ρομπότ είναι εξαιρετικά ανθεκτικά.

 

Το μέγεθός του είναι τέτοιο που θα μπορεί να παρακολουθεί την κατάσταση μεμονωμένων κυττάρων του οργανισμού οδηγώντας την παρακολούθηση της υγείας μας και τη θεραπεία ασθενειών σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Και αυτό είναι μόνο η αρχή, όπως αναφέρουν οι ερευνητές. «Απλά δείξαμε ότι αυτό (το μικροσκοπικό, φθηνό, αυτόνομο, με αντοχή για μήνες, ρομπότ) είναι πλέον εφικτό».

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://www.science.org/doi/10.1126/scirobotics.adu8009

 

Περισσότερα για τις ευρύτερες εξελίξεις στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, θα βρείτε στον συναρπαστικό τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Ρολά χιονιού στην Πολωνία

Αυτό το εντυπωσιακό και σπάνιο θέαμα με κύλινδρους ή ρολά χιονιού είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν οι κάτοικοι στην πόλη Lublin της Πολωνίας στις αρχές Γενάρη. Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει σπάνια καθώς χρειάζεται ένας συνδυασμός συνθηκών, ώστε το χιόνι να τυλιχθεί με τη βοήθεια του ανέμου σε ρολά σαν αυτά στις φωτογραφίες. 

 

Για να δημιουργηθούν αυτά τα ρολά, θα πρέπει να υπάρχει ένα σχετικά λεπτό στρώμα «υγρού χιονιού» με θερμοκρασία κοντά σε αυτήν της τήξης του πάγου. Αυτό το στρώμα «κολλάει» εύκολα, όμως θα πρέπει να μπορεί και να ανασηκώνεται εύκολα με τη βοήθεια του αέρα, επομένως θα πρέπει από κάτω του να έχει ένα στρώμα χιονιού που έχει πέσει με πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία και είτε είναι παγωμένο είτε είναι σε μορφή πούδρας. Τότε το υγρό χιόνι μπορεί να ανασηκωθεί χωρίς να κολλάει με το παγωμένο του υπόστρωμα αλλά μπορεί να κολλάει μεταξύ του καθώς το «τυλίγει» ο αέρας. Επίσης, η ένταση του ανέμου θα πρέπει να είναι αρκετή για να κινεί τα ρολά χιονιού αλλά όχι ιδιαίτερα μεγάλη ώστε να τα διαλύει.

 

Φωτογραφίες: Anna Welc (2) και Monika Nagajek (η πιο σκοτεινή) 

 

Πηγή: https://x.com/MeteoprognozaPL

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

"Νέφος - οπή" στη Florida

Στις 30/12, στην κεντρική Florida των ΗΠΑ, εκτός από ένα πολύ όμορφο ηλιοβασίλεμα χάρη και στην εκτεταμένη υψισυννεφιά, οι κάτοικοι είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν και την εκδήλωση του φαινομένου του «νέφους – οπή» (skypunch ή hole punch cloud ή fallstreak hole).

 

Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται με νέφη που ανήκουν στην κατηγορία των υψισωρειτών/υψιστρωμάτων, όπως εδώ, ή θυσανοσωρειτών (Altocumulus/Altostratus ή Cirrocumulus) και δημιουργείται όταν υπάρξει κάποιο αίτιο (π.χ. δημιουργία πυρήνων συμπύκνωσης από τα αέρια διερχόμενου αεροπλάνου, αλλά και πρόσκαιρες μεταβολές στην πίεση τοπικά, λόγω του αεροδυναμικού σχήματος των πτερυγίων του), που θα οδηγήσει σταδιακά σε μαζική ψύξη τα υπέρψυχρα μικροσταγονίδια των νεφών τα οποία, ως τότε, ελλείψει πυρήνων παγοποίησης θα βρίσκονται ακόμη σε υγρή φάση, παρόλο που η θερμοκρασία σε εκείνο το ύψος είναι κάτω από το σημείο πήξης του νερού.

 

Από την στιγμή που θα παγώσει ένα υπέρψυχρο σταγονίδιο, ακολουθείται μια διαδικασία ντόμινο, από εκείνο και ακτινικά προς τα έξω. Στο εσωτερικό του «δίσκου», διακρίνονται τα σωματίδια που έχουν μετατραπεί σε παγοκρυστάλλους και πλέον κατέρχονται δημιουργώντας μια «κουρτίνα» που, ενίοτε, μπορεί να είναι εντυπωσιακή, όπως εδώ που έχει δημιουργήσει μια ευδιάκριτη «ουρά».

 

Φωτογραφία: Matt Devitt -- https://x.com/MattDevittWX

 

Στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), μπορείτε να δείτε φωτογραφίες με αυτό και άλλα εντυπωσιακά ή και άγνωστα, στο ευρύ κοινό, φυσικά φαινόμενα, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, με λεπτομερείς εξηγήσεις και σχήματα για το πώς δημιουργούνται αλλά και πώς να τα αναζητάτε. Αποκτήστε τον από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Η "παραμορφωμένη" Σελήνη από το διάστημα

Αυτή η «ασυνήθιστη» όψη της Σελήνης, ελήφθη από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) στις 29/12/2020. Εδώ, ο φυσικός μας δορυφόρος μοιάζει να έχει «συμπιεστεί» ιδιαίτερα στο κάτω μισό του μέρος. 

 

Αυτό συμβαίνει λόγω της διάθλασης που προκαλείται από τη γήινη ατμόσφαιρα, και είναι ο ίδιος λόγος για τον οποίο η Σελήνη φαίνεται μεγαλύτερη όταν βρίσκεται χαμηλά, κοντά στον ορίζοντα. 

 

Οι ακτίνες φωτός από τη Σελήνη, διαθλώνται (αλλάζουν πορεία) εισερχόμενες στην πυκνότερη (σε σχέση με το διάστημα) γήινη ατμόσφαιρα η οποία μεσολαβεί ανάμεσα στον αστροναύτη-φωτογράφο και στη Σελήνη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, τα αντίστοιχα τμήματα της Σελήνης να φαίνονται ως προς τον παρατηρητή σε διαφορετικό σημείο από αυτό που πραγματικά βρίσκονται. 

 

Ωστόσο, από όσο πιο χαμηλά στη γήινη ατμόσφαιρα διέρχονται αυτές οι ακτίνες, τόσο πιο έντονο γίνεται το φαινόμενο, με αποτέλεσμα τα χαμηλότερα τμήματα, στο κάτω μισό της Σελήνης, να φαίνονται πως είναι όλο και πιο ψηλά από ότι κανονικά είναι, στα μάτια του παρατηρητή (και της κάμεράς του). 

 

Πηγή: https://eol.jsc.nasa.gov/SearchPhotos/photo.pl...

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Οπτικό υπερθέαμα στην Πολωνία

Αυτή η φωτογραφία ελήφθη στην περιοχή Zakopane της νότιας Πολωνίας στις 25/12. Αιτία για αυτά τα οπτικά φαινόμενα, είναι οι αιωρούμενοι παγοκρύσταλλοι (diamond dust) που συνήθως απαντώνται σε χιονοδρομικά κέντρα, χιονισμένες πλαγιές και γενικότερα σε περιοχές χιονοστρωμένες με πολύ χαμηλές (αρνητικές) θερμοκρασίες όπως εδώ. Μάλιστα, στη φωτογραφία είναι ξεκάθαρα ορατοί ως λευκές τελείες. Αυτοί δρουν ως μικροσκοπικά πρίσματα διαθλώντας το ηλιακό φως. Οι συνθήκες που επικρατούν εκεί, είναι μια άσκηση εύρεσης σπάνιων οπτικών φαινομένων που υπό άλλες συνθήκες (π.χ. με τη βοήθεια των παγοκρυστάλλων σε νέφη) είναι δυσκολότερο να εμφανιστούν και να καταγραφούν.

 

Το φως που πέφτει σε αυτούς, σε συνδυασμό με το διαφορετικό σχήμα του καθενός, το πλήθος τους, την καθαρότητά τους και τις διαφορετικές γωνίες εισόδου του φωτός στους παγοκρυστάλλους, οδηγούν σε αυτό το υπερθέαμα. Αλλαγές στις παραπάνω ποιοτικές και ποσοτικές παραμέτρους, οδηγούν και σε διαφορετικά είδη και αριθμούς οπτικών φαινομένων που παρατηρούμε σε κάθε περίπτωση. Στη φωτογραφία υπάρχουν τουλάχιστον 10 διαφορετικά οπτικά φαινόμενα. Όσοι έχετε τον τόμο Ι από «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τότε με τους χάρτες αναγνώρισης των οπτικών φαινομένων στις σελίδες 81 και 82, θα μπορείτε να αναγνωρίσετε αυτά αλλά και κάθε άλλο αντίστοιχο φαινόμενο που μπορεί να δείτε!

 

Φωτογραφία: Bernadeta Rafacz / Πηγή: https://x.com/MeteoprognozaPL

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Πρόσκρουση μετεωρίτη στον Άρη

Στη φωτογραφία, φαίνεται το αποτέλεσμα της πρόσκρουσης ενός μετεωρίτη στην αρειανή επιφάνεια. Η εκτίναξη του υλικού είναι εμφανής με σκούρο χρώμα. Το χρώμα αυτό αποδίδεται σε συγκεκριμένα ορυκτά που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του Άρη, όπως ολιβίνη και πυροξένη και δημιουργούν μεγάλη αντίθεση όταν εκτινάσσονται, σε περιπτώσεις όπως αυτή, πάνω στο ανοιχτόχρωμο επιφανειακό στρώμα σκόνης. Επίσης, παρατηρήστε ότι υπάρχουν αρκετοί μικρότεροι κρατήρες στο σημείο πτώσης, κάτι που υποδεικνύει θρυμματισμό του μετεώρου πριν την πρόσκρουση.

 

Η φωτογραφία αυτή, ελήφθη στις 24/8/2022, από ύψος 266 km από την κάμερα του οργάνου HiRISE του “Mars Reconnaissance Orbiter” το οποίο βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Άρη από το 2006. 

 

Πηγή: https://www.uahirise.org/hipod/ESP_075359_1730

 

Περισσότερα για τους μετεωρίτες, τους αστεροειδείς, τους κομήτες αλλά και πολλά περισσότερα για τον νυχτερινό ουρανό, την Αστρονομία, την Κοσμολογία καθώς και άλλα ενδιαφέροντα θέματα, θα βρείτε στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος») τον οποίο μπορείτε να προμηθευτείτε και από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Σέλας στην Ελλάδα και το 2026

Αυτή η υπέροχη φωτογραφία με το βόρειο σέλας, ελήφθη από τον Γιάννη Μάνεση στην Κέρκυρα, το βράδυ στις 19/1/2026: 

 

Είναι σίγουρα από τις πιο όμορφες φωτογραφίες σέλαος που έχουμε από ελληνικό έδαφος, δηλαδή σε τόσο μικρά γεωγραφικά πλάτη. Το σέλας εμφανίστηκε σε αυτά τα πλάτη χάρη σε μια ισχυρή γεωμαγνητική καταιγίδα που συνέβη στις 19 και 20/1 με αίτιο μια ισχυρή ηλιακή έκλαμψη η οποία συνοδεύτηκε από εκτόξευση στεμματικής μάζας στις 18/1. Αυτή η τελευταία, μεταφέρει μαγνητικά πεδία και ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια (π.χ. ηλεκτρόνια και πρωτόνια) από τον ήλιο και η αλληλεπίδραση αυτών με το γήινο μαγνητικό πεδίο, οδηγεί σε αυτό το πολύ όμορφο θέαμα.

 

Πώς μπορούμε να παρατηρήσουμε σέλας, πότε να το περιμένουμε και πόσο συχνά συμβαίνει στη χώρα μας; Αυτά, μαζί με χρήσιμους συνδέσμους, φωτογραφίες και από άλλες (συνολικά 11 μαζί με την Κύπρο) αναφορές σέλαος στις 19/1, μπορείτε να βρείτε σε αυτό το άρθρο: https://antisimvatikos.blogspot.com/.../01/blog-post_21.html

Τα κομμάτια του κομήτη C/2025 K1

Αυτή είναι μια φωτογραφία του, κομματιασμένου πλέον, κομήτη C/2025 K1 (ATLAS) ο οποίος, να τονίσουμε, ότι δεν έχει σχέση με τον διαστρικό μας «επισκέπτη» 3I/ATLAS που είχαμε δει σε άλλη ανάρτηση. Αυτή η φωτογραφία ελήφθη στα μέσα Δεκέμβρη. 

 

Το περιήλιο του κομήτη αυτού ήταν στις 8/10/2025 σε απόσταση μόλις 0.33 AU (AU είναι η απόσταση Ήλιου – Γης και χρησιμοποιείται ως μέτρο σύγκρισης αποστάσεων στα πλαίσια του ηλιακού μας συστήματος), με αποτέλεσμα να είχε ελάχιστες πιθανότητες να περάσει αλώβητος από εκείνο το, τόσο κοντινό στον Ήλιο, σημείο. 

 

Ωστόσο, τα κατάφερε, αλλά όχι για πολύ, καθώς λίγες μέρες αργότερα διαπιστώθηκε ότι είχε κομματιαστεί. Μάλιστα, τα κομμάτια υπολογίζεται ότι έχουν ελαφρώς υπερβολική τροχιά, οπότε αναμένεται να εξοστρακιστούν από το ηλιακό μας σύστημα. Σε αυτήν την περίπτωση, θα μπορούσαν μελλοντικά να αποτελέσουν «διαστρικούς επισκέπτες» για ένα άλλο πλανητικό σύστημα, όπως είναι για εμάς ο 3Ι/ATLAS.

 

Πηγή: https://www.reddit.com/.../fragmented_comet_c2025_k1.../

 

Περισσότερα για τις βροχές μετεώρων, τις προβλεπόμενες εξάρσεις τους τις επόμενες δεκαετίες, τους αστεροειδείς, τους κομήτες αλλά και πολλά περισσότερα για τον νυχτερινό ουρανό, την Αστρονομία, την Κοσμολογία καθώς και άλλα ενδιαφέροντα θέματα, θα βρείτε στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος») τον οποίο μπορείτε να προμηθευτείτε και από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Νέφη Kelvin-Helmholtz και ζώνες αντί-λυκόφωτος στο Colorado

Μια πολύ όμορφη καταγραφή νεφών Kelvin-Helmholtz (KH) το απόγευμα στις 18/12 κοντά στην πόλη Fountain του Colorado στις ΗΠΑ. Καθώς η λήψη έγινε την ώρα του ηλιοβασιλέματος, ξεχωρίζουν οι πιο ερυθρές αποχρώσεις χάρη στη σκέδαση του ηλιακού φωτός από τη γήινη ατμόσφαιρα. Επίσης, παρατηρήστε τις ζώνες αντί-λυκόφωτος (τις σκιώδεις ζώνες πίσω από τους «κυματισμούς» της νέφωσης).

 

Θυμίζουμε ότι αυτή η κυματοειδής μορφή που έχουν τα νέφη, δημιουργείται όταν υφίσταται διαφορά ταχυτήτων ανάμεσα σε στρώματα του ίδιου ρευστού (εδώ ως ρευστό εννοείται ο αέρας) ή ανάμεσα στη διαχωριστική επιφάνεια δυο διαφορετικών ρευστών. Π.χ. η διαφορά στην ταχύτητα του νερού δημιουργεί τα θαλάσσια κύματα, καθώς τα ανώτερα στρώματα του ρευστού έχουν συγκριτικά μεγαλύτερες ταχύτητες από τα κατώτερα. Το ίδιο συμβαίνει και εδώ, αλλά με τον αέρα. Ο άνεμος ψηλότερα κινείται με μεγαλύτερη ταχύτητα από ότι χαμηλότερα, δημιουργώντας αυτούς τους κυματισμούς. 

 

Επίσης υπάρχει διαφορά στην υγρασία και τη θερμοκρασία ανάμεσα στο κατώτερο (πιο υγρό και ψυχρότερο) και στο ανώτερο (πιο ξηρό και σχετικά θερμότερο) στρώμα αέρα. Για αυτό και το χαμηλότερο στρώμα αποτελείται από μια πιο συμπαγή λωρίδα ή «θάλασσα» στρωματόμορφης νέφωσης, ενώ το ανώτερο είναι καθαρό και περιέχει μόνο τους κυματισμούς που «σμιλεύονται» από τη διαφορά στην ταχύτητα του ανέμου ανάμεσα στα δυο στρώματα. Μία, αλλά όχι η μόνη, περίπτωση που μπορεί να συναντήσετε τέτοιες ευνοϊκές συνθήκες για το σχηματισμό αυτών των νεφών, είναι μετά από βροχή, κατά το πέρασμα ενός μετώπου. Το κατώτερο ατμοσφαιρικό στρώμα είναι πλέον ικανοποιητικά υγρό και ψυχρότερο και όποτε δεν πνέουν ισχυροί άνεμοι σε αυτό, έχουν παρατηρηθεί αυτά τα νέφη. 

 

Φωτογραφία: Linnea Edwards / Πηγή: https://x.com/kodythewxguy

 

Περισσότερα για όλα τα μετεωρολογικά και οπτικά ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με φωτογραφίες, χάρτες, σχήματα, συχνότητες εμφάνισης στη χώρα μας και οδηγίες για το πώς να τα ψάχνετε και να τα ξεχωρίζετε, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Το μεγαλύτερο περιστρεφόμενο αντικείμενο στο Σύμπαν

Το μεγαλύτερο, ως σήμερα, περιστρεφόμενο αντικείμενο στο Σύμπαν, ανακαλύφθηκε από αστρονόμους στην Οξφόρδη και η έρευνά τους δημοσιεύτηκε στις αρχές Δεκεμβρίου στο επιστημονικό περιοδικό “Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”. Τι είναι αυτό και γιατί είναι τόσο σημαντικό;

 

Το αντικείμενο αυτό μοιάζει με μια μακριά χορδή αραιού αερίου, η οποία βρίσκεται περίπου 140 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και έχει διάμετρο περίπου 120000 έτη φωτός και μήκος της τάξης των μερικών εκατομμυρίων ετών φωτός. Αυτό το αντικείμενο έγινε αντιληπτό παρακολουθώντας 14 γαλαξίες HI (δηλαδή πλούσιους σε ατομικό υδρογόνο), οι οποίοι φαίνονται να περιστρέφονται συντονισμένα γύρω από κάποιον νοητό άξονα, σαν να ήταν συνδεδεμένοι μεταξύ τους εντός μιας μεγαλύτερης δομής. Τελικά, η ανακάλυψη αυτής της νηματοειδούς αέριας δομής που περιέχει αυτούς τους, υπό παρακολούθηση, γαλαξίες, έγινε μέσω του MeerKAT, ενός συστήματος 64 διασυνδεδεμένων ραδιοτηλεσκοπίων στη νότια Αφρική, στην έρημο Karoo.

 

Δομές σαν αυτή, είναι πιθανό να διαδραματίζουν κάποιον ρόλο στη δημιουργία γαλαξιών επηρεάζοντας την ταχύτητα, την κατεύθυνση και την περιστροφή άλλων μικρότερων δομών όπως τα αστρικά σμήνη. Αυτές οι τεράστιες νηματοειδείς δομές, είχαν προβλεφθεί θεωρητικά, όμως μέχρι σήμερα δεν είχαμε τηλεσκόπια αρκούντως ευαίσθητα ώστε να τις παρατηρήσουμε απευθείας. 

 

Παρατηρητήρια νέας γενιάς όπως το “Vera C. Rubin” στο οποίο είχαμε αναφερθεί πρόσφατα σε άλλη ανάρτησή μας (βλέπε https://www.facebook.com/TaFisikaFainomena/videos/739966238475249/), θα βοηθήσουν αρκετά στην αναζήτηση και έρευνα αυτών των περιστρεφόμενων κοσμικών νημάτων, τα οποία πιθανολογείται ότι συνδέονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας ένα τεράστιο κοσμικό δίκτυο, εντός του οποίου κυκλοφορεί η πρώτη ύλη για τη δημιουργία μεγάλων δομών όπως τα σμήνη γαλαξιών.

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://doi.org/10.1093/mnras/staf2005

 

Σχήμα: Lyla Jung (ερευνήτρια στην παραπάνω έρευνα).

 

Περισσότερα για τον νυχτερινό ουρανό, την Αστρονομία, την Κοσμολογία καθώς και πολλά άλλα ενδιαφέροντα θέματα, θα βρείτε στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος») τον οποίο μπορείτε να προμηθευτείτε και από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Η αρειανή άνοιξη

Η κάμερα υψηλής ανάλυσης “HiRISE” της διαστημικής συσκευής Mars Reconnaissance Orbiter (σε τροχιά γύρω από τον Άρη), τράβηξε αυτή τη φωτογραφία της αρειανής επιφάνειας την άνοιξη του 2018. Οι πραγματικές διαστάσεις της επιφάνειας που απεικονίζεται, είναι της τάξης του χιλιομέτρου. Κατά την αρειανή άνοιξη, υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά στην επιφάνεια του «κόκκινου πλανήτη», τα οποία βλέπουμε εδώ.

 

Καταρχάς, βλέπουμε τους γνωστούς αμμόλοφους. Στις υπήνεμες πλευρές τους υπάρχουν λευκές περιοχές οι οποίες αποτελούν παγωμένο διοξείδιο του άνθρακα (ξηρό πάγο). Ο ξηρός πάγος δημιουργείται στην επιφάνεια του Άρη κατά τον αρειανό «χειμώνα», όπου μια τυπική θερμοκρασία είναι -120 βαθμοί Κελσίου. Ωστόσο, ο πάγος αυτός, στις αρειανές συνθήκες, δεν λιώνει αλλά εξαχνώνεται, δηλαδή περνά απευθείας από τη στερεά στην αέρια φάση, ενώ λόγω της πολύ χαμηλής πίεσης του αρειανού περιβάλλοντος, το κάνει αυτό με «εκρηκτικό» τρόπο. 

 

Κατά την άνοιξη, ο ήλιος θερμαίνει τις σκουρόχρωμες περιοχές της άμμου (οι οποίες αποτελούνται από ολιβίνη και πυροξένη) αποτελεσματικότερα. Η συσσωρευμένη θερμότητα οδηγεί τον υπερκείμενο διαφανή ξηρό πάγο να εξαχνωθεί απελευθερώνοντας διοξείδιο του άνθρακα και οι τοπικές μικροεκρήξεις εκτινάσσουν τη σκουρόχρωμη άμμο τριγύρω. Έτσι δημιουργούνται και οι σκοτεινές κηλίδες που φαίνονται στη φωτογραφία. Μετά από λίγες εβδομάδες, οι αμμοθύελλες σβήνουν όλα αυτά τα σημάδια, για να ξαναδημιουργηθούν την επόμενη άνοιξη.

 

Φωτογραφία: NASA / JPL / University of Arizona

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά φυσικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στο τρίτομο έργο «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), το οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Αμμόλοφοι στον Άρη

Μοιάζουν με περίτεχνα κοσμήματα, αλλά πρόκειται για αμμόλοφους στον Άρη! Αυτές οι, σχεδόν παράλληλες, ζώνες αμμόλοφων βρίσκονται στον αρειανό κρατήρα Noachis Terra. Η φωτογραφία αντιστοιχεί σε πραγματικό πλάτος 5 km και ελήφθη σε τροχιά γύρω από τον Άρη από το “Mars Reconnaissance Orbiter” το οποίο βρίσκεται σε λειτουργία εδώ και 20 έτη.

 

Οι αμμόλοφοι ξεκινούν να σχηματίζονται, συνήθως πίσω ή πάνω από κάποια εμπόδια (π.χ. πέτρες, λόφους), με το μέτωπό τους κάθετα στη διεύθυνση του ανέμου. Οι αποστάσεις μεταξύ τους και το σχήμα τους, εξαρτώνται από την ένταση και τη διεύθυνση του ανέμου στην περιοχή. Ο άνεμος συμπαρασύρει κόκκους σκόνης, εναποθέτοντάς τους σταδιακά σε ψηλότερα σημεία και σχηματίζοντας έτσι τον αμμόλοφο. Στη συνέχεια ο ίδιος ο αμμόλοφος αποτελεί το «εμπόδιο» που θα προκαλέσει τη δημιουργία ενός ακόμη αμμόλοφου, σχεδόν παράλληλα με αυτόν, στην υπήνεμη πλευρά του κ.ο.κ. Στο πέρασμα του χρόνου, οι αμμόλοφοι αυτοί μπορεί να κινούνται, θυμίζοντας θαλάσσια κύματα αλλά σε πολύ αργή κίνηση.

 

Πηγή: NASA / JPL-Caltech / UArizona

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

 

Πτώση μετεωριτών στη Σελήνη

Στο βίντεο αυτό φαίνεται η πρόσκρουση τριών μετεωριτών, σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, στην επιφάνεια της Σελήνης, τα ξημερώματα στις 15/12. Τα μετέωρα αυτά, πιθανόν να προήλθαν από την τότε εξελισσόμενη «βροχή των Διδυμίδων». Μια και η Σελήνη δεν έχει ατμόσφαιρα όπως η Γη, δεν υπάρχει κάποιο ορατό ίχνος πριν την πρόσκρουση του αντικειμένου στο σεληνιακό έδαφος. Η συγκεκριμένη λήψη έγινε με τηλεσκόπιο, από τον γνωστό, από παλαιότερες αναρτήσεις μας, Ιάπωνα ερασιτέχνη αστρονόμο, στην περιοχή Hiratsuka της Ιαπωνίας. Στο προφίλ του θα δείτε και άλλες τέτοιες παλαιότερες λήψεις. 

 

Πηγή: https://x.com/dfuji1

 

Πολλά περισσότερα για τα μετέωρα, τους αστεροειδείς, τους κομήτες, τη συχνότητα εμφάνισής τους, τον κίνδυνο σύγκρουσής τους με την Γη, τις «καταιγίδες μετεώρων» που αναμένονται στο μέλλον, με χάρτες, εικόνες, διαγράμματα κ.α. στις σελ. 59 και 68 του τόμου ΙΙ αλλά και στον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

Πυλώνες φωτός στον Καναδά

Πυλώνες φωτός (light pillars) στην περιοχή Mushaboom του Καναδά, όπως καταγράφηκαν στις 12/12, με τη θερμοκρασία να βρίσκεται στους -5 βαθμούς Κελσίου εκείνη την ώρα.

 

Πυλώνες (ή στήλες) φωτός, έχουμε δει σε διάφορες παλαιότερες αναρτήσεις μας. Αυτοί δημιουργούνται όταν υπάρχει κάποια πηγή φωτός χαμηλά και επίπεδοι παγοκρύσταλλοι ψηλά, οι οποίοι δρουν συνολικά ως κάτοπτρα, ανακλώντας το φως από την πηγή προς τον παρατηρητή. Άλλες φορές, πηγή φωτός είναι ο Ήλιος που δύει και άλλες φορές ακόμη και τα φώτα των πόλεων, σε κρύα κλίματα όπου οι παγοκρύσταλλοι αιωρούνται μέχρι αρκετά χαμηλά, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση.

 

Φωτογραφία: Wanda Boutilier -- https://x.com/BoutilierWanda

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Μικροί αστεροειδείς ανακαλύπτονται συνεχώς και πολλές φορές αργά

Οι μικροί (διάμετρος μερικών δεκάδων μέτρων) αστεροειδείς που ανακαλύπτονται κάθε μήνα, κυριολεκτικά τελευταία στιγμή, λίγες μέρες ή και ώρες πριν, ή και καθόλου (βλέπε Chelyabinsk 2013), και η τροχιά τους περνά πολύ κοντά από τη Γη, είναι δεκάδες. Στο βίντεο, για παράδειγμα, βλέπετε την τροχιά 18 αστεροειδών που πέρασαν πολύ κοντά από τη Γη, πιο κοντά από τη Σελήνη, τον μήνα Νοέμβριο και ανακαλύφθηκαν εντός του μήνα εκείνου. 

 

Στο πρώτο τμήμα του βίντεο απεικονίζονται οι τροχιές των συγκεκριμένων αστεροειδών γύρω από τον Ήλιο (κέντρο), στο δεύτερο πάλι φαίνονται οι τροχιές τους ενώ η Γη είναι στο κέντρο και η λευκή τροχιά είναι εκείνη της Σελήνης γύρω από τη Γη, ενώ στο τρίτο παρουσιάζεται το τι θα βλέπαμε αν είχαμε μια κάμερα σε κάθε έναν από τους 18 αστεροειδείς, η οποία θα έβλεπε προς τη Γη.

 

Περισσότερα για τους τρέχοντες αστεροειδείς και μια λίστα με τα στοιχεία τους (κάτω δεξιά στη σελίδα), μπορείτε να βρείτε εδώ: https://minorplanetcenter.net/

 

Βίντεο: Tony Dunn -- https://bsky.app/profile/tony873004.bsky.social

 

Περισσότερα για τα μετέωρα, τους μετεωρίτες, τις «βολίδες», τους αστεροειδείς, τους κομήτες, τις διαφορές και τα χαρακτηριστικά τους, με χάρτες και φωτογραφίες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

Ιριδισμοί στη βάση Amundsen–Scott της Ανταρκτικής

Μέσα Νοεμβρίου κοντά στη βάση Amundsen–Scott της Ανταρκτικής και ο ήλιος ήδη έχει περάσει πάνω από τον ορίζοντα, για το «καλοκαίρι». Οι ιριδισμοί κάτω από τον ήλιο, εξαιτίας των παγοκρυστάλλων στα νέφη, θυμίζουν κάτι από άλω και ίσως και κάτι από οριζόντιο τόξο. Ωστόσο πρόκειται για τμήμα ενός άλλου ατμοσφαιρικού οπτικού φαινομένου, της «κορώνας».

 

Το «στέμμα» ή «κορώνα» (ηλιακή ή σεληνιακή), αποτελείται από πολύχρωμους ομόκεντρους κύκλους, με κέντρο την εκάστοτε πηγή φωτός και δημιουργείται από την περίθλαση του φωτός από τα μικροσκοπικά σταγονίδια ή τους παγοκρυστάλλους (στη συγκεκριμένη περίπτωση) των νεφών. Εδώ, επειδή δεν εμφανίζεται ολόκληρη καθώς το στρώμα νεφών δεν είναι συμπαγές γύρω από τον Ήλιο, και δεν είναι προφανής η κυκλική γεωμετρία των πολύχρωμων κύκλων, συνήθως αποκαλείται απλά «ιριδισμός».

 

Φωτογραφία: Lea Schlickmann, IceCube / NSF

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Καλή χρονιά με οπτικό θέαμα από τον Καναδά

Καλή χρονιά με υγεία και χαρά για όλους τους φίλους μας! Δεν θα μπορούσαμε να μην ξεκινήσουμε τη νέα χρονιά με φως και θέαμα! Αυτά έβλεπε από το μπαλκόνι της στις 12/12, στο Saskatchewan του Καναδά η Cheryl Kaban σε ένα πολύ κρύο ξημέρωμα εκεί (θερμοκρασία -32 βαθμών Κελσίου με αίσθηση ψύχους -40).

 

Αιτία για αυτά τα οπτικά φαινόμενα, είναι οι αιωρούμενοι παγοκρύσταλλοι (diamond dust) που συνήθως απαντώνται σε χιονοδρομικά κέντρα, χιονισμένες πλαγιές και γενικότερα σε περιοχές χιονοστρωμένες με πολύ χαμηλές (αρνητικές) θερμοκρασίες όπως εδώ. Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς διακρίνονται να αιωρούνται στη φωτογραφία αυτή. Αυτοί δρουν ως μικροσκοπικά πρίσματα διαθλώντας το φως. Οι συνθήκες που (συχνά) επικρατούν εκεί, είναι μια άσκηση εύρεσης σπάνιων οπτικών φαινομένων που υπό άλλες συνθήκες (π.χ. με τη βοήθεια των παγοκρυστάλλων σε νέφη) είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εμφανιστούν και να καταγραφούν.

 

Το φως που πέφτει σε αυτούς, σε συνδυασμό με το διαφορετικό σχήμα του καθενός, το πλήθος τους, την καθαρότητά τους και τις διαφορετικές γωνίες εισόδου του φωτός στους παγοκρυστάλλους, οδηγούν σε αυτό το υπερθέαμα. Αλλαγές στις παραπάνω ποιοτικές και ποσοτικές παραμέτρους, οδηγούν και σε διαφορετικά είδη και αριθμούς οπτικών φαινομένων που παρατηρούμε σε κάθε περίπτωση. Όσοι έχετε τον τόμο Ι από «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τότε με τους χάρτες αναγνώρισης των οπτικών φαινομένων στις σελίδες 81 και 82, θα μπορείτε να αναγνωρίσετε αυτά αλλά και κάθε άλλο αντίστοιχο φαινόμενο που μπορεί να δείτε! Στη συγκεκριμένη φωτογραφία, έχουμε την άλω των 22 μοιρών, τα αντίστοιχα παρήλια και στην κορυφή το ανώτερο εφαπτόμενο τόξο.

 

Φωτογραφία: Cheryl Kaban - https://x.com/kabanck

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!