Σπάνια οπτικά φαινόμενα στην Ιαπωνία

Μια απλή και συνηθισμένη άλως 22 μοιρών; Ναι, αλλά όχι μόνο! Αυτό το θέαμα μπορούσε να απολαύσει κάποιος στις 18/9 στο Kunigami της Ιαπωνίας και εδώ υπάρχει κάτι σπάνιο, αρκεί να κρύψει κάποιος το έντονο ηλιακό φως πίσω από το χέρι του ή κάποιο εμπόδιο όπως σε αυτή τη φωτογραφία. 

 

Ξεκινώντας από το κέντρο, όπου βρίσκεται ο Ήλιος, ο πλησιέστερος κύκλος σε αυτόν, είναι η σπάνια άλως των 9 μοιρών. Στη διπλάσια απόσταση βρίσκονται ακόμη δυο φωτεινές περιφέρειες πολύ κοντά η μία με την άλλη που αντιστοιχούν στην άλω των 18 και 22 μοιρών αντίστοιχα. Υπάρχουν και εκείνες των 20 και 24 μοιρών αλλά είναι ιδιαίτερα αμυδρές για να φανούν εδώ. Την ύπαρξη εκείνης των 24 μοιρών ίσως τη «μαρτυρά» ο ιριδισμός που βρίσκεται χαμηλά κάτω δεξιά στο θυσανόστρωμα και είναι ξεκάθαρα στην εξωτερική πλευρά της κλασικής άλω των 22 μοιρών (άρα πρόκειται για διαφορετική άλω με μεγαλύτερο γωνιακό άνοιγμα).

 

Για να σχηματιστούν αυτά τα πολύ σπάνια φαινόμενα (άλως 9, 18, 20, 24 μοιρών) χρειάζεται η παρουσία πυραμιδοειδών παγοκρυστάλλων εξαγωνικής διατομής με ή χωρίς έναν ενδιάμεσο κορμό παράλληλων πλευρών. Οι ηλιακές ακτίνες διαθλώνται εισερχόμενες και εξερχόμενες από τις πλευρές των παγοκρυστάλλων οι οποίες έχουν διάφορες γωνίες μεταξύ τους, οδηγώντας έτσι σε γωνιακές αποκλίσεις των ηλιακών ακτίνων ίσες με 9, 18, 20, 24 μοίρες αλλά υπάρχουν και πιο περίπλοκες περιπτώσεις (π.χ. 35 μοίρες).

 

Πηγή: https://x.com/genjitsu_

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Κεραυνός εν αιθρία στην Αλαμπάμα

Ο καιρός φαίνεται ηλιόλουστος στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ, και μια κυρία ποτίζει την αυλή της, όταν ένας κεραυνός πέφτει λίγα μέτρα πίσω της! Ο ορισμός του «κεραυνού εν αιθρία» (bolt from the blue). 

 

Στην πραγματικότητα, μια καταιγίδα αναπτύσσονταν την ίδια ώρα στην πίσω πλευρά (εκτός κάδρου). Οι κεραυνοί αυτού του είδους μπορούν να χτυπήσουν το έδαφος αρκετά χιλιόμετρα μακριά από τον πυρήνα της «μητρικής» καταιγίδας. Το στιγμιότυπο κατέγραψε η κάμερα στο κουδούνι μιας κατοικίας στην Αλαμπάμα στις 17/9 και το βίντεο μπορεί να βρεθεί εδώ: https://x.com/spann/status/1968448568936530139

 

Πηγή: Jorden Chambers

 

Περισσότερα για όλα τα είδη ηλεκτρικών εκκενώσεων αλλά και όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Έξαρση υδροσιφώνων στην Κούβα

Τουλάχιστον 6 υδροσίφωνες (ή σίφωνες θαλάσσης) ταυτόχρονα, καταγράφηκαν από επιβάτιδα κρουαζιερόπλοιου, κοντά στην Κούβα στις 16/9 το απόγευμα τοπική ώρα.

 

Ο υδροσίφωνας (ή σίφωνας θαλάσσης) είναι κατά κανόνα ασθενέστερος από τον σίφωνα ξηράς, ενώ ο μηχανισμός δημιουργίας του είναι λίγο διαφορετικός. Φυσικά, υπάρχει και η περίπτωση δημιουργίας του, σπανιότερα όμως, με τον ίδιο μηχανισμό με τον σίφωνα ξηράς, οπότε ένας τέτοιος υδροσίφωνας είναι ισχυρότερος (και αποκαλείται tornadic waterspout ή μεσοκυκλωνικός υδροσίφωνας).

 

Δημιουργείται κάτω από νέφη TCu (Towering Cumulus, πυργοειδείς σωρείτες), Cb (Cumulonimbus, σωρειτομελανίες) αλλά έχει καταγραφεί και κάτω από Cu (Cumulus, σωρείτες). Συνήθως είναι μικρότερος σε διάμετρο σε σχέση με εκείνον της ξηράς και συνοδεύεται από αισθητά μικρότερες ταχύτητες ανέμου. Μπορεί να προκύψουν πολλοί ταυτόχρονα όπως εδώ.

 

Στη χώρα μας, υπάρχουν φωτογραφίες από συμβάντα με ως και 8 ή 9 υδροσίφωνες ταυτόχρονα και 32 συνολικά (βλέπε Κέρκυρα 21/1/2018, από τον Γιάννη Γαστεράτο: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10211088411185445&set=a.10211088409825411&type=3&theater), ενώ ανάλογα ξεσπάσματα σιφώνων θαλάσσης έχουν συμβεί και σε άλλες περιοχές όπως π.χ. στην Κρήτη (21/9/2006 με 30+ συμβάντα συνολικά) και τη Ρόδο.

 

Φωτογραφίες: Jessy Vance - https://x.com/jesstay09

 

Περισσότερα για τους σίφωνες ξηράς και θαλάσσης, τους κονιορτοστρόβιλους, τους νεφοστρόβιλους, κ.α, με χάρτες, διαγράμματα, πίνακες και εντυπωσιακές εικόνες από τη χώρα μας και το εξωτερικό, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής! Ρωτήστε μας!

 

 

2 κομήτες και Ταυρίδες σε έξαρση για τον Οκτώβριο

Οι νύχτες του Οκτώβρη, κυρίως προς το τέλος του, αλλά και εκείνες στις αρχές Νοέμβρη, έχουν πάντοτε μια ιδιαίτερη ομορφιά για όσους έχει τύχει να τις απολαύσουν. Φέτος υπάρχουν τουλάχιστον δυο παραπάνω λόγοι!

 

Ο ένας είναι ο κομήτης Lemmon (C/2025 A6), ο οποίος προβλέπεται να είναι αρκετά λαμπρότερος από τον κομήτη SWAN (C/2025 R2) που επίσης βρίσκεται στην αστρική μας γειτονιά αυτόν τον καιρό. Ο Lemmon αναμένεται να φτάσει σε φαινόμενο μέγεθος περίπου +3, αμυδρότερος από NEOWISE και Tsuchinshan – ATLAS, αλλά επίσης ορατός με γυμνό μάτι σε σκοτεινό ουρανό μακριά από φώτα και έξω από τις πόλεις. 

 

Τώρα και μέχρι τα μέσα Οκτώβρη, μπορεί κάποιος να τον αναζητήσει λίγο πριν το ξημέρωμα στον βορειοανατολικό ουρανό κοντά στη Μεγάλη Άρκτο. Μετά τα μέσα του Οκτώβρη, και ενώ η φωτεινότητά του θα αυξάνει, θα βρίσκεται στον βορειοδυτικό ορίζοντα, στην προέκταση της «ουράς» της Μεγάλης Άρκτου, μετά τη δύση του Ηλίου. Θα μπορείτε να τον βρείτε ίσως και με τη βοήθεια των χαρτών (βλέπε σύνδεσμο παρακάτω από το EarthSky) ή κάποιου ενημερωμένου app στο κινητό σας, ακόμη καλύτερα. Στις 21/10 θα περάσει από το πλησιέστερο στη Γη σημείο της τροχιάς του (οι ημερομηνίες γύρω στις 21 και ως το τέλος του μήνα θα είναι εξαιρετικές για παρατήρηση, με τη φάση της νέας Σελήνης να συμπίπτει στις 21/10) και το περιήλιό του είναι στις 8/11. 

 

Τι άλλο έχει ο Οκτώβρης; Ταυρίδες! Είναι μια περιοδική βροχή μετεώρων με ακτινοβόλο σημείο (δηλαδή το σημείο από το οποίο φαίνονται να προέρχονται τα μετέωρα) τον αστερισμό του Ταύρου που βρίσκεται ψηλά στον ουρανό γύρω στα μεσάνυχτα. Ωστόσο, εσείς μπορείτε να κοιτάτε οπουδήποτε στον ουρανό και κατά προτίμηση στα πιο σκοτεινά σημεία του. Οι Ταυρίδες έχουν μια μικρή δραστηριότητα (της τάξης των 10 μετεώρων την ώρα σε έναν σκοτεινό ουρανό μακριά από τα φώτα των πόλεων), ωστόσο έχουν μια σχετικά μεγάλη συχνότητα στα λαμπρά μετέωρα (βολίδες). Φέτος, όπως συνέβη και το 2022, αναμένεται μία έξαρση στη συχνότητα των λαμπρών μετεώρων! Η καλύτερη περίοδος παρατήρησής της είναι περίπου μια βδομάδα πριν και μετά τις 3/11. Ωστόσο επειδή στις 5/11 έχουμε πανσέληνο, καλό θα είναι να βρείτε μια ημερομηνία κοντά στα τέλη Οκτώβρη, ώστε να έχετε σκοτεινό ουρανό για όσο περισσότερο χρόνο γίνεται μέσα στη νύχτα. 

 

Έτσι, στα τέλη Οκτώβρη, κυρίως από τις 21 και μετά, επιλέγοντας ένα, όσο γίνεται πιο σκοτεινό, σημείο κάπου στην ύπαιθρο, με υπομονή, ζεστά ρούχα, καλή παρέα και διάθεση, θα μπορέσετε να απολαύσετε κάποιες λαμπρές Ταυρίδες, τον κομήτη Lemmon και με κιάλια και τον κομήτη SWAN (αμυδρότερος). Όσοι έχουν τον τόμο Ι από τα «φυσικά φαινόμενα», γνωρίζουν πώς μπορούν να ψάξουν και για το ζωδιακό και αντί-ζωδιακό φως, όπως και για τη νυχτερινή φωταύγεια (airglow).

 

Άρθρο με χάρτες εύρεσης του κομήτη, από το EarthSky: https://earthsky.org/.../comet-lemmon-best-comet-of-2025.../

 

Φωτογραφία από τον μεγάλο κομήτη του περσινού Οκτώβρη, τον Tsuchinshan – ATLAS.

 

Πολλά περισσότερα για τα μετέωρα, τους αστεροειδείς, τους κομήτες, την συχνότητα εμφάνισής τους, τον κίνδυνο σύγκρουσής τους με την Γη, τις «καταιγίδες μετεώρων» που αναμένονται στο μέλλον, με χάρτες, εικόνες, διαγράμματα κ.α. θα βρείτε στις σελ. 59 και 68 του τόμου ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος») τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Λάμψη κορώνας στην Ιαπωνία

Αυτό το φυσικό φαινόμενο καταγράφηκε στην κορυφή των καταιγιδοφόρων νεφών, στις 10/9 στο Kunigami της Ιαπωνίας. Μια λευκή στήλη φωτός που αλλάζει απότομα σχήμα κάθε λίγο! Τι είναι όμως αυτό; Στα Αγγλικά ονομάζεται “crown flash” (στα Ελληνικά θα μπορούσαμε ίσως να το αποδώσουμε ως «λάμψη κορώνας» ή «λάμψη στέμματος») και πρόκειται για ένα αρκετά σπάνιο φαινόμενο που προκύπτει ως συνδυασμός της επιρροής του, διαρκώς μεταβαλλόμενου, ηλεκτρικού πεδίου του καταιγιδοφόρου νέφους πάνω στους παγοκρυστάλλους που βρίσκονται κοντά στην κορυφή του και της κατάλληλης θέσης του παρατηρητή ως προς τον Ήλιο.

 

Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα, τμήμα των παγοκρυστάλλων που συμμετέχουν στο φαινόμενο, είναι σε γωνιακή απόσταση ~22 μοιρών από τον Ήλιο ως προς τον παρατηρητή, δηλαδή σε απόσταση όπου εμφανίζεται η άλως και για αυτό υπάρχει αυτός ο ιριδισμός πάνω στους κρυστάλλους, κάτι που σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις που είχαμε αναρτήσει παλιότερα, δεν είχαμε την ευκαιρία να το δούμε.

 

Πιο συγκεκριμένα, αν και δεν υφίσταται ακόμη οριστική απάντηση για τον τρόπο δημιουργίας αυτού του φαινομένου, η επικρατούσα θεωρία υπαγορεύει ότι μικροσκοπικοί παγοκρύσταλλοι (σαν αυτούς που συμμετέχουν σε άλλα οπτικά φαινόμενα που έχουμε δει) οι οποίοι υφίστανται κοντά στις κορυφές αναπτυσσόμενων καταιγιδοφόρων νεφών, ανακλούν ή/και διαθλούν το ηλιακό φως προς τα μάτια του παρατηρητή. 

 

Γιατί όμως υπάρχουν αυτές οι απότομες αλλαγές στο σχήμα του; Το ηλιακό φως ανακλάται ή διαθλάται από αυτούς τους παγοκρυστάλλους, η διεύθυνση των οποίων καθορίζεται από το ισχυρό ηλεκτρικό πεδίο του καταιγιδοφόρου νέφους. Το πεδίο αυτό μεταβάλλεται απότομα κάθε φορά που συμβαίνει μια ανακατανομή του ηλεκτρικού φορτίου μέσα στο νέφος (π.χ. όταν εκδηλώνεται κεραυνός). Το αποτέλεσμα αυτής της απότομης μεταβολής, αποτυπώνεται και στον προσανατολισμό των παγοκρυστάλλων που συμμετέχουν στη δημιουργία αυτού του φαινομένου.

 

Πηγή: https://x.com/genjitsu_

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

Σύννεφα-οπές στην Πολωνία

Στις 7/8 στην πόλη Lubin της Πολωνίας, κάτοικος απαθανάτισε δυο πολύ όμορφα και χαρακτηριστικά παραδείγματα από «σύννεφα-οπές» (fallstreak holes). Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται με νέφη που ανήκουν στην κατηγορία των υψισωρειτών ή θυσανοσωρειτών (Altocumulus ή Cirrocumulus) και δημιουργείται όταν υπάρξει κάποιο αίτιο (π.χ. πυρήνες συμπύκνωσης από τα αέρια διερχόμενου αεροπλάνου, αλλά και πρόσκαιρες μεταβολές στην πίεση τοπικά, λόγω του αεροδυναμικού σχήματος των πτερυγίων του, τα οποία προκαλούν απότομη αδιαβατική εκτόνωση και ψύξη κατά 20 βαθμούς Κελσίου περίπου), που θα οδηγήσει σταδιακά σε μαζική ψύξη τα υπέρψυχρα μικροσταγονίδια των νεφών τα οποία, ως τότε, ελλείψει πυρήνων συμπύκνωσης/παγοποίησης θα βρίσκονται ακόμη σε υγρή κατάσταση, παρόλο που η θερμοκρασία σε εκείνο το ύψος (μια ενδεικτική τιμή είναι γύρω στους -15 βαθμούς Κελσίου) είναι κάτω από το σημείο πήξης του νερού. 

 

Από την στιγμή που θα παγώσει ένα υπέρψυχρο σταγονίδιο, ακολουθείται μια διαδικασία ντόμινο, από εκείνο και ακτινικά προς τα έξω. Στο εσωτερικό των κύκλων, διακρίνονται τα σωματίδια που έχουν μετατραπεί σε παγοκρυστάλλους και πλέον κατέρχονται δημιουργώντας μια «κουρτίνα» που, ενίοτε, μπορεί να είναι εντυπωσιακή (στα συγκεκριμένα παραδείγματα, η κουρτίνα αυτή φαίνεται καθαρά), ενώ πίσω τους αφήνουν ένα κενό στο στρώμα των νεφών.

 

Φωτογραφία: https://x.com/ZawadkaMarek

 

Στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), μπορείτε να δείτε φωτογραφίες με διάφορα εντυπωσιακά ή και άγνωστα, στο ευρύ κοινό, φυσικά φαινόμενα, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, με λεπτομερείς εξηγήσεις και σχήματα για το πώς δημιουργούνται αλλά και πώς να τα αναζητάτε. Αποκτήστε τον από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Ο Oumuamua ως "έξω-πλούτωνας"

Ο Oumuamua ήταν ο πρώτος «διαστρικός επισκέπτης» που ανιχνεύσαμε ποτέ, το 2017 ενώ στη συνέχεια ήρθε ο 2Ι/Borisov το 2019 και ο 3I/ATLAS φέτος (βλέπε https://www.facebook.com/TaFisikaFainomena/posts/1253654333438559). Επρόκειτο για κομήτες, τουλάχιστον τα δυο τελευταία αντικείμενα, που προέρχονται από άλλα αστρικά συστήματα εκτός του δικού μας, και αυτό μας το μαρτυρά η τροχιά τους η οποία είναι υπερβολική και όχι ελλειπτική. Δηλαδή δεν είναι βαρυτικά δέσμια κάποιου άστρου, ούτε φυσικά του Ήλιου μας.

 

Από αυτούς τους 3 που έχουμε εντοπίσει μέχρι σήμερα, ο πρώτος, ο Oumuamua ή 1I/ Oumuamua, ήταν και ο πιο «διαφορετικός», καθώς δεν μπορούσε να ταξινομηθεί στους κομήτες ή στους αστεροειδείς. Αποτελούνταν κυρίως από πάγο αζώτου, το σχήμα του ήταν σχεδόν κυλινδρικό αντί για το σύνηθες σχεδόν σφαιρικό (κάτι που δημιούργησε πολλά σενάρια), το μέγεθός του μικρό (~100 m αντί για μερικά χιλιόμετρα), η ανακλαστικότητά του ήταν μικρή, η πυκνότητά του μεγάλη, εμφάνισε επιτάχυνση καθώς απομακρυνόταν από τον Ήλιο ενώ συνήθως γίνεται το αντίθετο, ενώ δεν είχε την κλασική συμπεριφορά κομήτη με κόμη και ουρά.

 

Περισσότερη έρευνα οδήγησε τους επιστήμονες να το κατατάξουν σε μια νέα κατηγορία. Το συγκεκριμένο αντικείμενο αποτελεί τμήμα από παγωμένο εξωπλανήτη και συγκεκριμένα «έξω-Πλούτωνα» (exo-Pluto) δηλαδή από εξωπλανήτη που αντιστοιχεί στον δικό μας Πλούτωνα. Τι σημαίνει όμως αυτό; 

 

Κατά τα αρχικά στάδια δημιουργίας ενός πλανητικού συστήματος, στο νέφος σκόνης και αερίων που έχει «περισσέψει» και περιστοιχίζει το νεαρό άστρο, δημιουργούνται σταδιακά οι μελλοντικοί πλανήτες. Τα πρώτα μερικά εκατομμύρια έτη είναι χαώδη, με διαρκείς συγκρούσεις μεταξύ πλανητών και πλανητοειδών. Για παράδειγμα, στη ζώνη Kuiper του δικού μας συστήματος (μια ζώνη πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα, με παγωμένους βράχους, πλανητοειδή και πλανήτες-νάνους όπως ο Πλούτωνας, η οποία εκτιμάται πως αποτελεί πηγή κομητών), υπολογίζεται ότι υπάρχουν πολύ λιγότερα αντικείμενα από ότι στα αρχικά στάδια του πλανητικού μας συστήματος, οπότε και εκτιμάται ότι το υλικό που υπήρχε ήταν αρκετό για τη δημιουργία χιλιάδων πλανητοειδών και πλανητών–νάνων. Οι συγκρούσεις που έλαβαν χώρα μεταξύ αυτών των αντικειμένων στα αρχικά στάδια διαμόρφωσης του πλανητικού συστήματος, εξακόντισαν πολλά από αυτά στον διαστρικό χώρο. 

 

Αυτό συμβαίνει σε κάθε αντίστοιχο πλανητικό σύστημα, όχι μόνο στο δικό μας. Έτσι, σε κάποιο άλλο σύστημα έξω από το δικό μας, κατά τη διάρκεια εκείνης της αρχικής περιόδου, ανάμεσα σε αυτά τα αντικείμενα που εξακοντίστηκαν από εκεί, ήταν και τμήματα από πλανήτες παρόμοιους με τον Πλούτωνα, και ένα από αυτά έφτασε και στο δικό μας ηλιακό σύστημα (βλέπε Oumuamua). Γιατί όμως εστιάζουμε σε αντικείμενα αντίστοιχα του Πλούτωνα; Είναι η σύσταση που μας οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα. Η επιφάνεια του Πλούτωνα αποτελείται κυρίως από παγωμένο άζωτο. Επομένως, αν κάποια σύγκρουση αποσπούσε κομμάτι από την επιφάνειά του, το κομμάτι αυτό θα περιείχε κυρίως άζωτο, ένα χαρακτηριστικό που είχε και ο Oumuamua (σε αντίθεση με τους κομήτες που αποτελούνται κυρίως από παγωμένο νερό και στοιχεία με βάση τον άνθρακα).

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://agupubs.onlinelibrary.wiley.com/.../2020JE006807

 

Εικόνα: Καλλιτεχνική απεικόνιση του Oumuamua (https://commons.wikimedia.org/.../File:Artist%27s...)

 

Περισσότερα για τους κομήτες, τους αστεροειδείς, τη διαστημική εξερεύνηση, τους εξωπλανήτες αλλά και τις ευρύτερες εξελίξεις στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, θα βρείτε στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!