Η επίδραση διαφόρων γονιδιακών παραγόντων στη μακροζωία

Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στα τέλη Σεπτέμβρη στο επιστημονικό περιοδικό Science, αναζητείται η επίδραση συγκεκριμένων γονιδίων στο προσδόκιμο ζωής και η σύνδεσή τους με τη μακροζωία. Η έρευνα διεξήχθη σε τουλάχιστον 3200 ποντίκια και βρέθηκαν διαφορές όσο αφορά τις συνέπειες διαφόρων γονιδιακών παραγόντων, ανάμεσα σε αρσενικά και θηλυκά ποντίκια, ενώ κάποιες από αυτές τις «ευεργετικές» γονιδιακές συνέπειες, επηρέαζαν τη διάρκεια ζωής μόνο εφόσον τα ποντίκια περνούσαν κάποιο συγκεκριμένο όριο ηλικίας.

 

Οι ερευνητές εξέτασαν και άλλους μηχανισμούς, μέσω των οποίων, τα «γονίδια μακροζωίας» μπορούσαν να δράσουν και βρήκαν μια ισχυρή σύνδεση μεταξύ της διάρκειας ζωής και του ρυθμού ανάπτυξης στα νεαρά ποντίκια. Τα ποντίκια που αναπτύσσονταν γρηγορότερα μικρά, πέθαιναν νεότερα. Η ομάδα διαπίστωσε ότι μια χρωμοσωμική περιοχή στους ποντικούς, η οποία καθορίζει το προσδόκιμο ζωής τους, μπορεί να συνδέεται με αυτούς τους πρώιμους ρυθμούς ανάπτυξης.

 

Στη συνέχεια, η ομάδα χρησιμοποίησε δεδομένα από τη Βιοτράπεζα της Αγγλίας, για να βρει αυτήν την ισχυρή συσχέτιση και στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι που μεγαλώνουν γρηγορότερα στην παιδική ηλικία, έχουν επίσης μικρότερη διάρκεια ζωής, πιθανώς επειδή συνεχίζουν να έχουν υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος στην ενήλικη ζωή. Αυτά τα ευρήματα υποστηρίζουν την ιδέα ότι οι πρώιμοι ρυθμοί ανάπτυξης επηρεάζουν τη μακροζωία.

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://www.science.org/doi/10.1126/science.abo3191

 

Πολλά περισσότερα και πολύ ενδιαφέροντα για τη μακροζωία, τις τελευταίες εξελίξεις σε αυτόν τον τομέα, τους φυσικούς και τεχνητούς τρόπους για την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, την αποτροπή εκδήλωσης ασθενειών και τους τρόπους με τους οποίους η ανθρωπότητα θα μπορούσε να προσεγγίσει την αθανασία μεσο-μακροπρόθεσμα, στον πιο συναρπαστικό τόμο της τριλογίας, τον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Έρευνα του MIT για τον τρόπο δημιουργίας των αναμνήσεών μας

Μια νέα έρευνα από το MIT, αποκαλύπτει πως ο τρόπος με τον οποίο αποθηκεύονται οι μνήμες μας στον εγκέφαλό μας, μέσω των κυττάρων engram*, ελέγχεται από μεγάλης κλίμακας ανασχηματισμό των πρωτεϊνών και του DNA που συνιστούν την χρωματίνη των κυττάρων. Αυτός ο ανασχηματισμός, ενεργοποιεί συγκεκριμένα γονίδια που λαμβάνουν μέρος στην αποθήκευση των αναμνήσεών μας, ενώ αυτή η διαδικασία μπορεί να χρειαστεί και μέρες για να ολοκληρωθεί.

 

*Τα κύτταρα engram, αποτελούν μονάδες γνωστικής πληροφορίας μέσα στον εγκέφαλό μας (στον ιππόκαμπο αλλά και σε άλλα μέρη) και εικάζεται πως αποτελούν τα μέσα με τα οποία οι μνήμες μας αποθηκεύονται, ως αποτέλεσμα βιοχημικών/βιοφυσικών διεργασιών/αντιδράσεων σε εξωτερικά ερεθίσματα. Ο ακριβής μηχανισμός ωστόσο, αποτελεί έρευνα δεκαετιών.

Όταν χρειαστεί να ανακαλέσουμε αυτήν την ανάμνηση, τότε, εργαστηριακές έρευνες σε ποντίκια, έδειξαν την ενεργοποίηση των συγκεκριμένων γονιδίων που είναι υπεύθυνα για την αποθήκευση της ανάμνησης αρχικά.

 

Η έρευνα αυτή, μας δείχνει για πρώτη φορά πως λειτουργεί αυτή η διαδικασία σε μοριακό επίπεδο. Οι ερευνητές τώρα στοχεύουν να βρουν πως επηρεάζεται η χρωματίνη των κυττάρων engram στην περίπτωση Alzheimer. Παλαιότερη έρευνα σχετικά με αυτό, είχε δείξει πως φαρμακευτική αγωγή που στοχεύει στη χρωματίνη, μπορεί να βοηθήσει στην ανάκληση «χαμένων» αναμνήσεων.

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://www.nature.com/articles/s41593-020-00717-0

 

Φωτογραφία: Από την παραπάνω έρευνα, αυτό είναι μια τομή του εγκεφάλου με την μεγάλη κίτρινη δομή στο άνω μέρος να είναι ο ιππόκαμπος, το πράσινο είναι νευρώνες που ενεργοποιούνται κατά τον σχηματισμό μιας μνήμης, το κόκκινο είναι οι νευρώνες που ενεργοποιούνται κατά την ανάκληση μιας μνήμης και το μπλε αποτελεί το DNA των κυττάρων. Τέλος το κίτρινο είναι νευρώνες που συμμετέχουν τόσο στον σχηματισμό όσο και στην ανάκληση μιας μνήμης (και αυτοί θεωρούνται πως είναι οι νευρώνες engram).