Η απογείωση του Atlantis και το παιχνίδι των σκιών

Η απογείωση του “Atlantis” στα πλαίσια της αποστολής STS-135 (της τελευταίας του προγράμματος των διαστημικών λεωφορείων, 1981-2011) τον Ιούλιο του 2011 από το διαστημικό κέντρο “Kennedy”, προς τον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS), αφήνει τη σκιά της στη στρωματόμορφη υψισυννεφιά που κάλυπτε την περιοχή εκείνη την ώρα. Οι σχετικές θέσεις της πηγής φωτός, του αντικειμένου που φωτίζει και του επιπέδου πάνω στο οποίο πέφτει η σκιά του, μπορούν πολλές φορές να παραπλανήσουν τον θεατή. Εδώ, αν και η σκιά των καυσαερίων του πυραύλου είναι προς τα αριστερά, ο πύραυλος στην πραγματικότητα κινείται προς τα πάνω και ελαφρώς δεξιά.

 

Πηγή: https://flic.kr/p/a1Paqr

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Η επιστήμη στα χρωματιστά αέρια του Atlantis

Στην εντυπωσιακή αυτή φωτογραφία από τις 7/2/2001, βλέπουμε την εκτόξευση του διαστημικού λεωφορείου Atlantis, από το διαστημικό κέντρο Kennedy στη Florida των ΗΠΑ, στα πλαίσια της αποστολής STS-98 στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Τα αέρια που έχει αφήσει πίσω του, φωτίζονται με διαφορετικό τρόπο από το ηλιακό φως, καθώς είναι η ώρα του ηλιοβασιλέματος. 

 

Καθώς ο ήλιος δύει, το ηλιακό φως διανύει σταδιακά μεγαλύτερη διαδρομή μέσα από τη γήινη ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα να υφίσταται εντονότερη σκέδαση (όπως γνωρίζουμε και από πολλές άλλες αναρτήσεις εδώ) και ο ηλιακός δίσκος να φαίνεται πιο ερυθρός όσο περνά η ώρα, μέχρι να δύσει. Αυτήν ακριβώς τη διαδοχή των χρωμάτων του ηλιακού δίσκου, από το λευκοκίτρινο, στο πορτοκαλί και το ερυθρό, βλέπουμε ακολουθώντας τη στήλη αερίων, από ψηλά (όπου είναι ακόμη μέρα) μέχρι το έδαφος (όπου ο ήλιος έχει δύσει). 

 

Η σκιά των αερίων απλώνεται μέχρι τη Σελήνη η οποία έχει ανατείλει στο βάθος. Η ευθυγράμμιση Ήλιου – Γης – Σελήνης στις 7/2/2001 (πανσέληνος), ευθύνεται για το γεγονός ότι η σκιά πέφτει ακριβώς πάνω στον φυσικό μας δορυφόρο. Η ροζ ζώνη στον ουρανό, εντός της οποίας βρίσκεται η Σελήνη, ονομάζεται «ζώνη της Αφροδίτης» και την είχαμε ξαναδεί εδώ: https://fkp2100.blogspot.com/2022/04/blog-post_9.html.

 

Φωτογραφία: Patrick McCracken, NASA Headquarters, https://images.nasa.gov/

 

Στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», μπορείτε να δείτε φωτογραφίες με αυτά και άλλα φαινόμενα, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, με λεπτομερείς εξηγήσεις και σχήματα για το πως δημιουργούνται αλλά και πως να τα αναζητάτε. Αποκτήστε τον από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής!