"Επανάσταση" στην αστροφωτογραφία με φακούς ελεγχόμενης περίθλασης

Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Applied Physics Letters” τον Φεβρουάριο και χρηματοδοτήθηκε από τη NASA και την DARPA (μια υπηρεσία αμύνης των ΗΠΑ όπου αναπτύσσονται προχωρημένα τεχνολογικά εγχειρήματα), παρουσιάζεται ένας φωτογραφικός φακός με ασύλληπτα μικρό πάχος 2.4 μικρομέτρων (1 μικρόμετρο = 1 εκατομμυριοστό του μέτρου).

 

Ο συγκεκριμένος πολύ λεπτός και πολύ ελαφρύς φακός, θα αποτελεί «επανάσταση» στον τρόπο με τον οποίο θα γίνεται η αστροφωτογράφιση, αντικαθιστώντας τα ογκώδη διαστημικά τηλεσκόπια που χρησιμοποιούσαν τους «παραδοσιακούς» διαθλαστικούς φακούς και τεχνικές για τη φωτογράφιση αντικειμένων στο βαθύ διάστημα. 

 

Οι «παραδοσιακοί» φακοί λειτουργούν με διάθλαση, με αποτέλεσμα το φως από τα μακρινά αντικείμενα να αλλάζει πορεία στον φακό και να εστιάζεται εκεί που επιθυμούμε. Ωστόσο, όσο πιο μακρινά αντικείμενα θέλουμε να φωτογραφίσουμε, τόσο βαρύτερο και πολύπλοκο είναι το σύστημα φακών που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε (και να στείλουμε στο διάστημα, αν πρόκειται για διαστημικό τηλεσκόπιο).

 

Οι επίπεδοι φακοί της παρούσης έρευνας, λειτουργούν με ελεγχόμενη περίθλαση. Ομόκεντροι δακτύλιοι πάνω στον επίπεδο φακό, κάνουν περίθλαση στα διάφορα μήκη κύματος (στο ορατό και το κοντινό υπέρυθρο, 400-800 nm, για τη συγκεκριμένη έρευνα), όμως βρίσκονται σε μεταβλητό βάθος μέσα στον επίπεδο φακό με αποτέλεσμα τα διάφορα χρώματα (διάφορα μήκη κύματος) να εστιάζονται σε ένα σημείο, δημιουργώντας μια καθαρή εικόνα χωρίς χρωματικά σφάλματα. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η μαζική παραγωγή δεν θα αργήσει 

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://pubs.aip.org/.../Color-astrophotography-with-a...

 

Στη φωτογραφία φαίνεται ο εν λόγω φακός - The Menon Lab / The University of Utah

 

Περισσότερα για τις εξελίξεις στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, θα βρείτε στον συναρπαστικό τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

 

Ίχνη από σίφωνες ξηράς

Στις 13/3, κακοκαιρία με ισχυρές υπερκυτταρικές καταιγίδες (supercells) συνοδευόμενες από σίφωνες ξηράς, επηρέασαν κυρίως τις κεντροδυτικές πολιτείες στις ΗΠΑ. Μία από τις πολιτείες που επηρεάστηκαν αρκετά από τους σίφωνες ήταν εκείνη του Μισισιπή, όπου καταγράφηκαν 18 σίφωνες εκ των οποίων ένας ήταν κατηγορίας EF4 (στην 5βάθμια ενισχυμένη κλίμακα Fujita, EF/Enhanced Fujita, όπου κατηγοριοποιούνται ανάλογα με τις καταστροφές που έχουν προκαλέσει). Οι μέγιστες ταχύτητες των ανέμων εκτιμάται ότι ξεπέρασαν τα 270 km/h κατά τόπους.

 

Οι καταστροφές από τους σίφωνες, ήταν ορατές ακόμη και από τον δορυφόρο Landsat 8 στη φωτογραφία που βλέπουμε και η οποία ελήφθη στις 22/3. Εκεί, σημειώνεται με βέλη το ίχνος της διαδρομής, δεκάδων χιλιομέτρων, ενός εκ των ισχυρών σιφώνων που έπληξαν την περιοχή. Οι καταστροφές σε σπίτια και αγροικίες, η απογύμνωση ή και το ξερίζωμα των δέντρων κατά τη διέλευσή του, έχουν αφήσει ένα χαρακτηριστικό ίχνος στο έδαφος, το οποίο είναι ορατό και από τον δορυφόρο.

 

Φωτογραφία: Landsat 8 (OLI) / https://earthobservatory.nasa.gov/.../tornadoes-rip...

 

Περισσότερα για τους σίφωνες ξηράς και θαλάσσης, τους κονιορτοστρόβιλους, τους νεφοστρόβιλους, κ.α, με χάρτες, διαγράμματα, πίνακες και εντυπωσιακές εικόνες από τη χώρα μας και το εξωτερικό, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Ιπτάμενα αυτοκίνητα από την Alef

Καλημέρα και χρόνια πολλά! Τώρα, αν κάθεστε σε κάποιο οικογενειακό τραπέζι και δεν έχετε τι να κάνετε, εδώ σας έχω! Πάμε να δούμε το σημερινό μας θέμα.

 

«Πού είναι τα ιπτάμενα αυτοκίνητα που μας υποσχέθηκαν για το μέλλον όταν ήμασταν μικροί;» είναι μια ερώτηση που μπορεί να έχετε σκεφτεί μεταξύ σοβαρού και αστείου, και ενώ υπάρχουν κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες στην υλοποίηση μιας τέτοιας τεχνολογίας, η εταιρεία “Alef” είναι σχεδόν έτοιμη να λανσάρει το “Model A” που είναι ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο το οποίο μπορεί να γίνει και αεροπλάνο!

 

Αν αναρωτιέστε για την αυτονομία, αυτή θα είναι περίπου 320 km (αν χρησιμοποιείται ως αυτοκίνητο) και 180 km αν χρησιμοποιείται ως αεροπλάνο. Για χρήση εντός μιας πόλης φαντάζει ιδανικό, καθώς οι καθυστερήσεις λόγω κίνησης ή άλλων απρόβλεπτων συμβάντων θα αποτελούν παρελθόν. Το αυτοκίνητό σας, θα ανυψώνεται κατακόρυφα και θα ίπταται πάνω από τα ακινητοποιημένα αμάξια, μέχρι να σας μεταφέρει στον προορισμό σας. Το μοντέλο αυτό αναμένεται να κοστίζει 300000 δολάρια και η εταιρεία αναφέρει ότι ήδη υπάρχουν πάνω από 3000 προ-παραγγελίες. 

 

Από την άλλη, η FAA (Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορίας των ΗΠΑ) ανακοίνωσε πριν λίγους μήνες ότι για να μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος ένα τέτοιο ιπτάμενο μοντέλο, θα πρέπει να έχει άδεια πιλότου, κάτι που σημαίνει ότι θα πρέπει να έχει τουλάχιστον 40 ώρες πτήσης για να μπορέσει να χειριστεί νόμιμα το “Model A” της Alef.

 

Περισσότερα: https://alef.aero/ -- Φωτογραφία από τη δοκιμή του συγκεκριμένου μοντέλου στον αέρα.

 

Περισσότερα για τις γενικότερες εξελίξεις στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, θα βρείτε στον συναρπαστικό τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Περισσότερα για την ανίχνευση πιθανών βιοδεικτών στον εξωπλανήτη K2-18b

Και αφού «έκατσε η σκόνη» από την προχθεσινή ανακοίνωση περί των ευρημάτων του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb για τον εξωπλανήτη K2-18b (βλέπε εδώ: https://www.facebook.com/TaFisikaFainomena/posts/1180789194058407), ας δούμε τι ισχύει, τι δεν ισχύει και τι μπορούμε να περιμένουμε. 

 

Βρέθηκε ζωή στον εξωπλανήτη αυτόν; Όχι. Αν είχε βρεθεί, θα το ξέρατε σίγουρα! Αυτό που βρέθηκε* είναι κάποιες χημικές ενώσεις (διμεθυλοσουλφιδίο και διμεθυλοδισουλφίδιο που για συντομία τα γράφουμε DMS, DMDS) που στη Γη γνωρίζουμε ότι παράγονται από θαλάσσια ζωή, όμως υπάρχουν και αβιοτικές διαδικασίες που θα μπορούσαν να το δημιουργήσουν στον εν λόγω εξωπλανήτη.

*Βρέθηκαν όντως αυτές οι χημικές ενώσεις; Κάποιοι ερευνητές έχουν τις αμφιβολίες τους για λόγους που άπτονται της στατιστικής που χρησιμοποιήθηκε για να αναδειχθεί η ανίχνευση «3σ» (ή απλοϊκά 99.7%) που αναφέρθηκε στην προηγούμενη ανάρτησή μας. 

 

Τι χρειαζόμαστε για να είμαστε σίγουροι για την ανίχνευση των συγκεκριμένων στοιχείων; Περισσότερες παρατηρήσεις, επαλήθευση και από άλλες ανεξάρτητες επιστημονικές ομάδες και στατιστική βεβαιότητα «5σ».

 

Έστω ότι γίνεται πλήρης επαλήθευση της ύπαρξης αυτών των στοιχείων. Τι θα αποκαλύψει για αυτόν τον εξωπλανήτη; Μία πιθανότητα να παράγονται από κάποιου είδους θαλάσσια ζωή, όμως επειδή υπάρχουν και αβιοτικές διαδικασίες (δηλαδή διαδικασίες που δεν χρειάζονται την ύπαρξη ζωής) που μπορούν να τα παράγουν, σίγουρα έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε αποδεικνύοντας ότι δεν είναι αυτές που ευθύνονται για την ύπαρξη DMS και DMDS και για αυτό αναφερθήκαμε σε «ένα ταξίδι που μόλις ξεκινά» στην προηγούμενη ανάρτησή μας. 

 

Γνωρίζουμε ότι ο K2-18b έχει όντως ωκεανούς; Ο εξωπλανήτης αυτός βρίσκεται στην «κατοικήσιμη» ζώνη του αστέρα του (ερυθρός νάνος) κάτι που σημαίνει ότι δυνητικά έχει θερμοκρασίες κατάλληλες για να υπάρχει νερό σε υγρή μορφή, όμως αυτό δεν αποτελεί επιβεβαίωση, καθώς υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη. 

 

Πέρα από τα DMS και DMDS, πόσο σημαντική είναι η έρευνα πάνω σε αυτόν τον εξωπλανήτη; Πολύ! Είναι το «επόμενο βήμα» όσο αφορά την εξερεύνηση των εξωπλανητών και των ποικίλων εξωπλανητικών ατμοσφαιρών. Αυτοί οι εξωπλανήτες όπως ο K2-18b είναι συνηθισμένοι εκτός του ηλιακού μας συστήματος, όμως στο δικό μας δεν έχουμε κανέναν τέτοιον! Επομένως, υπάρχει ανάγκη να μάθουμε περισσότερα για αυτούς τους «μίνι-Ποσειδώνες» (λέγονται έτσι διότι είναι λίγο μικρότεροι από τον δικό μας Ποσειδώνα και αποτελούν συνήθως ωκεάνιους κόσμους με παχιά ατμόσφαιρα υδρογόνου).

 

Μπορούμε να πούμε ότι αυτά τα στοιχεία (DMS, DMDS) αποτελούν «βίο-δείκτες» (biosignatures), δηλαδή στοιχεία που συνδέονται με την ύπαρξη ζωής; Ο βίο-δείκτης είναι ένα στοιχείο που αποτελεί απόδειξη για ύπαρξη ζωής. Υπό αυτό το πρίσμα, πολλοί ερευνητές επισημαίνουν ότι επειδή υπάρχουν και αβιοτικές διαδικασίες που μπορούν να τα παράγουν αυτά, δεν μπορούν να θεωρηθούν βίο-δείκτες από μόνα τους. Ένας κανόνας είναι ότι «όσο μεγαλύτερο είναι το μόριο που ανιχνεύεται, τόσο πιθανότερο είναι να έχει παραχθεί από ζωή». Για παράδειγμα, αν σε έναν εξωπλανήτη ανιχνεύαμε CFCs (οι γνωστοί χλωροφθοράνθρακες που χρησιμοποιούνταν παλιά σε κλιματιστικά και ψυγεία και μας άφησαν ως «κληρονομιά» την αραίωση του όζοντος), τότε αυτό θα μπορούσε σίγουρα να θεωρηθεί ως ένας βίο-δείκτης.

 

Οπότε, πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή και τι να περιμένουμε; Έχουμε έναν ακόμη λόγο να θέλουμε να ψάξουμε περισσότερο τον συγκεκριμένο εξωπλανήτη, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Χρειαζόμαστε σίγουρα περισσότερα δεδομένα (χρόνος παρατήρησης), και πλήρη στατιστική επιβεβαίωση της ύπαρξης των συγκεκριμένων στοιχείων από ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες. Ακόμη και αν αυτό δεν συμβεί, θα έχουμε μάθει περισσότερα για αυτούς τους «ξένους», για το ηλιακό μας σύστημα, πλανήτες.

 

Έχει συμβεί κάτι ανάλογο στο παρελθόν; Ναι, και μάλιστα έχουμε ένα πρόσφατο παράδειγμα εντός του ηλιακού μας συστήματος και συγκεκριμένα στην Αφροδίτη όπου το 2020 μια ερευνητική ομάδα ανέφερε ότι ανίχνευσε φωσφίνη στην ατμόσφαιρα του πλανήτη, κάτι που αποτελεί πιθανό βίο-δείκτη για ακραιόφιλους μικροοργανισμούς στα νέφη του (η υπόθεση ότι μπορεί να υπάρχει κάποιου είδους ζωή στα νέφη της Αφροδίτης, μακριά από την κολασμένη επιφάνειά της, δεν είναι νέα). Μεταγενέστερες παρατηρήσεις από άλλους δεν επαλήθευσαν την ανίχνευση φωσφίνης, όμως η ερευνητική ομάδα επανήλθε το 2023 με περισσότερες παρατηρήσεις και την εκ νέου ανίχνευση αυτής της ουσίας, εξηγώντας ότι έχει σημασία αν οι παρατηρήσεις έγιναν στη φωτεινή (αυτή που βλέπει προς τον Ήλιο) ή τη σκοτεινή πλευρά του πλανήτη κάθε φορά. Στη φωτεινή πλευρά, η υπεριώδης ακτινοβολία διαλύει τα ίχνη φωσφίνης. Επομένως, όσες μετρήσεις ελήφθησαν στη μεταβατική ζώνη από τη νύχτα προς την ημέρα ανίχνευσαν φωσφίνη, ενώ σε εκείνη από τη μέρα προς τη νύχτα όχι. Αυτό δείχνει ότι έχουμε ακόμη πολλά να μάθουμε και για τις ατμόσφαιρες των «γειτονικών» μας πλανητών, κάτι στο οποίο στοχεύουν οι αποστολές “DAVINCI+” και «VERITAS» στην Αφροδίτη (βλέπε παλαιότερη ανάρτησή μας για αυτές: https://www.facebook.com/TaFisikaFainomena/posts/995073654632726).

 

Σχετικό άρθρο: https://www.nature.com/articles/d41586-025-01264-z

 

Καλλιτεχνική απεικόνιση εξωπλανήτη: https://commons.wikimedia.org/.../File:An_exoplanet_seen...

 

Περισσότερα για τη διαστημική εξερεύνηση, τους εξωπλανήτες αλλά και τις ευρύτερες εξελίξεις στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, θα βρείτε στον συναρπαστικό τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Κύλινδροι ή ρολά χιονιού

Αυτό το εντυπωσιακό και σπάνιο θέαμα με κύλινδρους ή ρολά χιονιού είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν οι λιγοστοί κάτοικοι της παγωμένης λίμνης Teletskoye, στην κεντρική Ρωσία στις αρχές Μαρτίου. Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει σπάνια καθώς χρειάζεται ένας συνδυασμός συνθηκών, ώστε το χιόνι να τυλιχθεί με τη βοήθεια του ανέμου σε ρολά σαν αυτά στις φωτογραφίες. 

 

Για να δημιουργηθούν αυτά τα ρολά, θα πρέπει να υπάρχει ένα σχετικά λεπτό στρώμα «υγρού χιονιού» με θερμοκρασία κοντά σε αυτήν της τήξης του πάγου. Αυτό το στρώμα «κολλάει» εύκολα, όμως θα πρέπει να μπορεί και να ανασηκώνεται εύκολα με τη βοήθεια του αέρα, επομένως θα πρέπει από κάτω του να έχει ένα στρώμα χιονιού που έχει πέσει με πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία και είτε είναι παγωμένο είτε είναι σε μορφή πούδρας. Τότε το υγρό χιόνι μπορεί να ανασηκωθεί χωρίς να κολλάει με το παγωμένο του υπόστρωμα αλλά μπορεί να κολλάει μεταξύ του καθώς το «τυλίγει» ο αέρας. Επίσης, η ένταση του ανέμου θα πρέπει να είναι αρκετή για να κινεί τα ρολά χιονιού αλλά όχι ιδιαίτερα μεγάλη ώστε να τα διαλύει.

 

Πηγή: Kirill Bakanov / https://x.com/WeatherSarov1

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Εύρεση DMS, DMDS (πιθανών βιοδεικτών) στον εξωπλανήτη K2-18b

Σπουδαία νέα προέκυψαν σήμερα για την πιθανή ύπαρξη ζωής στον εξωπλανήτη K2-18b στον οποίο είχαμε αναφερθεί πριν λίγες μέρες σε ανάρτησή μας, εδώ: https://www.facebook.com/TaFisikaFainomena/posts/1170380318432628

 

Νέες μετρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, τα αποτελέσματα των οποίων δημοσιεύτηκαν σήμερα (βλέπε έρευνα παρακάτω), δείχνουν ότι η ύπαρξη διμεθυλοσουλφιδίου (DMS) είναι πλέον πρακτικά βέβαιη (99.7%) αν και για να θεωρηθεί «σίγουρη» και τυπικά επιστημονικά, πρέπει να γίνουν περαιτέρω μετρήσεις (χρειάζονται μετρήσεις 24 ωρών αθροιστικά για τον εξωπλανήτη, ώστε να φτάσουμε στο επιθυμητής βεβαιότητας αποτέλεσμα «5σ» στατιστικά που σημαίνει βεβαιότητα 99.99994%). Εκτός από το DMS ανιχνεύτηκε και διμεθυλοδισουλφίδιο (DMDS), κάτι που μειώνει περαιτέρω τις αμφιβολίες για την πρωταρχική ανίχνευση του DMS πριν περίπου 2 χρόνια.

 

Αυτές οι μετρήσεις από μόνες τους αποτελούν την πιο πολλά υποσχόμενη ένδειξη για εξωγήινη ζωή. Αν και όπως είχαμε δει και στην προηγούμενη ανάρτησή μας, υπάρχουν και αβιοτικές διαδικασίες που μπορεί να παράγουν αυτά τα στοιχεία (DMS, DMDS) και για αυτό χρειάζεται ακόμη προσοχή στην ερμηνεία αυτών των ανιχνεύσεων. Εφόσον αποκλειστούν με κάποιο τρόπο οι αβιοτικές διαδικασίες, τότε οι μετρήσεις πρακτικά σημαίνουν ότι ο πλανήτης σφύζει από ωκεάνια ζωή. 

 

Αν και υπάρχει αρκετός δρόμος ακόμη για αυτό, ένα συναρπαστικό ταξίδι που στην «χειρότερη» θα μας μάθει πάρα πολλά και στην καλύτερη θα αποτελέσει την κορυφαία ανακάλυψη του 21ου αιώνα, μέχρι την επόμενη, μόλις ξεκινά!

 

Δημοσιευμένη Έρευνα (17/4/2025): https://iopscience.iop.org/article/10.3847/2041-8213/adc1c8

 

Εικόνα: Καλλιτεχνική απεικόνιση του K2-18b (A. Smith/N. Mandhusudhan)

 

Περισσότερα για τη διαστημική εξερεύνηση, τους εξωπλανήτες αλλά και τις ευρύτερες εξελίξεις στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, θα βρείτε στον συναρπαστικό τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Ατμοσφαιρικά κύματα βαρύτητας, κυματοειδή νέφη και νήσοι Sandwich

Στις 17/3, ο δορυφόρος “Aqua” της NASA, συνέλαβε αυτήν την ατμοσφαιρική κατάσταση πάνω και γύρω από τις νότιες νήσους Sandwich (μια ομάδα ακατοίκητων ηφαιστειακών νησιών στο νότιο Ατλαντικό ωκεανό). «Κυματισμοί νεφών» οι οποίοι εκκινούν από τις βουνοκορφές των νησιών. Οι υψηλότερες από αυτές τις κορυφές έχουν ύψος της τάξης του χιλιομέτρου. 

 

Αυτά τα «κυματοειδή νέφη» οφείλονται στα ατμοσφαιρικά κύματα βαρύτητας τα οποία, γενικότερα, δημιουργούνται από εξαναγκασμένη ανύψωση μιας αέριας μάζας (π.χ. επειδή συναντά ένα εμπόδιο, όπως ένα βουνό στην περίπτωσή μας, ή από μεγάλη φωτιά και φυσικά πάνω από ισχυρές καταιγίδες) η οποία, αφού περάσει το εμπόδιο, εκτελεί ταλάντωση με απόσβεση. Τα κύματα αυτά διαδίδονται και πέρα από την τροπόπαυση. 

 

Όσο αφορά την τροπόσφαιρα που μας ενδιαφέρει εδώ, αν η αέρια μάζα έχει επαρκή υγρασία, τότε καθώς ανέρχεται και ψύχεται, συμπυκνώνεται σε ορατό νέφος δημιουργώντας μια λευκή λωρίδα νέφους. Μετά κατέρχεται, συμπιέζεται και θερμαίνεται οπότε εκεί δεν υπάρχει νέφος (οι πιο «σκοτεινές» περιοχές ανάμεσα στις λευκές λωρίδες νεφών της φωτογραφίας). 

 

Αυτή η κύμανση μπορεί να συνεχίζεται για χιλιόμετρα πίσω από την «πηγή» (που εδώ είναι οι βουνοκορφές των νησιών). Αν υπάρχουν και άλλα αντίστοιχα κύματα από διπλανές πηγές, τότε καθώς τα κύματα αυτά εξαπλώνονται, συναντώνται με τα γειτονικά τους. Στα σημεία που συμβάλλουν δημιουργείται ένας νέος κυματισμός, το πλάτος του οποίου εξαρτάται από το αν τα επιμέρους κύματα συμβάλλουν ενισχυτικά ή καταστρεπτικά.

 

Φωτογραφία: MODIS Land Rapid Response Team / NASA GSFC

 

Περισσότερα για τα ατμοσφαιρικά κύματα βαρύτητας, όπως και για πολλά άλλα εντυπωσιακά ή/και άγνωστα φυσικά φαινόμενα, μπορείτε να βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), ενώ για τα βαρυτικά κύματα της Γενικής Σχετικότητας, μπορείτε να μάθετε στον τόμο ΙΙ του ίδιου έργου. Το έργο μπορείτε να το προμηθευτείτε με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!