Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα global warming. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα global warming. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2020

Τα νεότερα κλιματικά στοιχεία

Μερικά κλιματικά στοιχεία από τον γνωστό Κλιματολόγο Zack Labe, ανανεωμένα με δεδομένα από τους τελευταίους μήνες. 
 
Στο 1ο γράφημα βλέπουμε την αυξητική τάση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας (κυρίως από το 1970 και μετά, σταθερά κατά σχεδόν 0.2 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία). 
 
 
Στο 2ο γράφημα βλέπουμε την αυξητική τάση της μέσης τιμής της στάθμης της θάλασσας παγκοσμίως. 
 
 
Στον 3ο χάρτη βλέπουμε τη μέση απόκλιση της θερμοκρασίας του αέρα παγκοσμίως. Το μεγαλύτερο τμήμα του πλανήτη στο κόκκινο, με τη Σιβηρία να παρουσιάζει τις μεγαλύτερες αποκλίσεις προς το θερμό για μία ακόμη φορά. Ο Σεπτέμβριος του 2020 ήταν ο θερμότερος Σεπτέμβρης που έχει καταγραφεί ποτέ από τότε που υπάρχουν στοιχεία. 
 
 
Δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη λοιπόν το 4ο γράφημα, που είναι δραματικό αλλά και αντιπροσωπευτικό της κατάστασης στην Αρκτική φέτος (κυρίως προς τη μεριά της Σιβηρικής Αρκτικής). Η θάλασσα Laptev, προς τη μεριά της Σιβηρίας, για 1η φορά από τότε που υπάρχουν στοιχεία (1979), έχει απολέσει όλο το στρώμα πάγου φέτος! Όπως φαίνεται και στο γράφημα, μπαίνει στον Οκτώβρη ως θάλασσα χωρίς ίχνος πάγου.
 

 
 
Πηγή: Zack Labe (Κλιματολόγος – Ερευνητής) -- https://twitter.com/ZLabe

 

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2020

Ο Αρμαγεδδών της Αυστραλίας

Έχουμε κάνει και άλλες αναρτήσεις για τις συνεχιζόμενες φωτιές στην Αυστραλία εδώ και μήνες, σε συνδυασμό με ακραίες θερμοκρασίες και ξηρασία. Δυστυχώς, η κόλαση δεν έχει τέλος, καθώς εικόνες που θυμίζουν την τραγωδία στο Μάτι έρχονται από την νοτιοανατολική Αυστραλία την παραμονή της πρωτοχρονιάς.

Και εκεί, χιλιάδες κάτοικοι κατευθύνθηκαν προς τις ακτές για να σωθούν, ενώ κάποιοι πήραν βάρκες για να απομακρυνθούν. Ευτυχώς τελευταία στιγμή άλλαξε κατεύθυνση ο άνεμος και σώθηκαν, δυστυχώς όμως υπάρχουν αγνοούμενοι αλλά και νεκροί (13 επιβεβαιωμένοι ως τώρα από τις πυρκαγιές που καίνε για μήνες εκεί). Η κατάσταση αυτή έχει δημιουργήσει και πολιτική κρίση στην Αυστραλία.

Πηγές: https://twitter.com/smh -- https://gr.euronews.com/2019/12/30/afstralia-mainontai-oi-pyrkagies-apomakrynontai-hiliades-polites -- https://www.theage.com.au/national/victoria/victoria-bushfires-live-homes-lost-as-town-s-defence-breached-20191231-p53ns1.html --


Οι ακόλουθες εικόνες έχουν ληφθεί χθες το μεσημέρι 420 και 435 αντίστοιχα (θυμίζω είναι καλοκαίρι εκεί, οπότε μιλάμε για καταμεσήμερο), στην περιοχή Cooma της Νέας Νότιας Ουαλίας. (Πηγή: https://twitter.com/holly_corb). Όσο αφορά τις θερμοκρασίες, η Καμπέρα (πρωτεύουσα της Αυστραλίας) έσπασε το ρεκόρ της με 43.6 βαθμούς ενώ o σταθμός του Penrith, 50 km δυτικά του Σίδνεϊ στην Νέα Νότια Ουαλία άγγιξε τους 49 βαθμούς που επίσης αποτελεί ρεκόρ για αυτόν.


-----------------------------------------------------------------------------------------------------

*Αποκτήστε τώρα τους δυο πρώτους τόμους που κυκλοφορούν ήδη, μαζί με τα 3 δώρα μας, από την σελίδα μας! Δείτε τα περιεχόμενα των τόμων Ι και ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», εδώ: https://fkp2100.blogspot.com/2019/08/blog-post_40.html

**Για τους φοιτητές! Δείτε το δίτομο έργο των συνήθων διαφορικών εξισώσεων με λυμένα και άλυτα θέματα (με απαντήσεις), μεθοδολογίες και διαγράμματα επίλυσης, συνολικά 1040 σελίδων, με μόλις 20 ευρώ τελική τιμή! https://fkp2100.blogspot.com/2019/08/blog-post_21.html

Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2019

«Πέφτει» και ο τελευταίος παγετώνας...

Ο παγετώνας Taku στην Αλάσκα, ήταν ο τελευταίος που απέμενε ανυποχώρητος κόντρα στην παγκόσμια θέρμανση. Ο συγκεκριμένος παγετώνας είναι πολύ παχύς (1.5 km), και αποκτούσε διαρκώς όγκο κατά το διάστημα 1946-1988 (άρχισε να παρατηρείται από το 1946). Από το 1989 ωστόσο παρατηρήθηκε μία σημαντική μείωση στον ρυθμό διόγκωσής του.

Ενώ όλοι οι άλλοι παγετώνες που παρατηρούνται στον πλανήτη (250 τον αριθμό), έχουν υποχωρήσει σημαντικά ως και εξαφανιστεί, ο συγκεκριμένος συνέχιζε να ανθίσταται. Ωστόσο την τελευταία 5ετία, αρχικά μηδενίστηκε ο ρυθμός αύξησής του και στην συνέχεια, το 2018, ξεκίνησε να χάνει μάζα, κάτι που αρχίζει να φαίνεται και στις συγκριτικές δορυφορικές φωτογραφίες, κυρίως στις άκρες του.

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://www.mdpi.com/2072-4292/11/20/2378


---------------------------------------------------------------------------

*Δείτε τα περιεχόμενα των τόμων Ι και ΙΙ εδώ: https://fkp2100.blogspot.com/2019/08/blog-post_40.html

Κυριακή 18 Αυγούστου 2019

Πείραμα γεωμηχανικής για ανάκλαση ηλιακής ακτινοβολίας πίσω στο διάστημα

Το πρώτο πείραμα γεωμηχανικής είναι προ των πυλών, καθώς το Harvard ανακοίνωσε στις 29/7 ότι δημιούργησε συμβουλευτική επιτροπή από επιστήμονες και περιβαλλοντολόγους που θα επιβλέπουν αυτήν την πρώτη δοκιμή, ονόματι SCoPEx.

Συγκεκριμένα, θα αφεθούν μικρές δόσεις (της τάξης των 100 g) από ανθρακικό ασβέστιο, σε ύψος περίπου 20 km πάνω από τις νοτιοδυτικές ΗΠΑ και θα ερευνηθεί η επίδρασή τους στην ανάκλαση του ηλιακού φωτός πίσω στο διάστημα. Ο απώτερος προφανής στόχος, είναι η μείωση της εισερχόμενης ηλιακής ακτινοβολίας ως ένας τρόπος ανάσχεσης της καλπάζουσας παγκόσμιας θέρμανσης και των συνεπειών της.


Φωτογραφία: https://doudoulakis.blogspot.com/

----------------------------------------------------------------------------

*Στον τόμο ΙΙ του έργου μας «Τα φυσικά φαινόμενα», αναλύεται ο ρόλος, οι διάφορες μορφές, η αναγκαιότητα αλλά και οι πιθανοί κίνδυνοι από την «λύση» της γεωμηχανικής, σε αντιπαραβολή με την «συνετή» λύση της αναστροφής της παγκόσμιας θέρμανσης με συμβατικούς τρόπους, όπως και το οριακό σημείο που πλέον ξεπερνάμε. Είναι ένα κεφάλαιο αναγκαίο για να ενημερωθούν, όλοι όσοι ενδιαφέρονται να μάθουν τι είναι η γεωμηχανική, πέρα από τις θεωρίες συνωμοσίας που κυκλοφορούν εδώ και εκεί.

Δευτέρα 12 Αυγούστου 2019

Τεράστιες εκτάσεις καίγονται στην Σιβηρία εδώ και εβδομάδες

Τεράστιες εκτάσεις στην Σιβηρία καίγονται από αναρίθμητες εστίες φωτιάς (επισημαίνονται με κόκκινες κουκκίδες στην δορυφορική φωτογραφία), και τον Αύγουστο.

Οι συγκεκριμένες περιοχές στην Σιβηρία βρίσκονται περίπου 10 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα, τόσο για τον Ιούνιο όσο και για τον Ιούλιο, με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια η, συνηθισμένη στο κρύο, βλάστηση να έχει καταστεί αρκούντως ξερή ώστε να αποτελεί προσάναμμα. Οι φωτιές πλέον είναι μεγαλύτερες σε έκταση, ένταση και διάρκεια, ιδιαίτερα τα τελευταία 3 έτη.

Φωτογραφία: MODIS Land Rapid Response Team / NASA GSFC / 06.08.2019

Τρίτη 30 Ιουλίου 2019

Καύσωνες και νέα ρεκόρ θερμοκρασιών στην Ευρώπη

Τα ισχυρά κύματα ζέστης, με απόλυτα μέγιστες θερμοκρασίες κοντά στους 40 βαθμούς Κελσίου ή και πάνω από αυτούς είναι, μάλλον ήταν, από εξαιρετικά σπάνια ως και άγνωστα για την βορειοδυτική Ευρώπη. Φέτος όμως, αυτό συνέβη δυο φορές! Μετά τον καύσωνα του Ιουνίου όπου έσπασαν διάφορα ποιοτικά και ποσοτικά ρεκόρ σε διάφορες χώρες, ήρθε και ο καύσωνας του Ιουλίου, όπου στις 25/7 παρατηρήθηκε νέο κύμα με ρεκόρ απόλυτα μεγίστων θερμοκρασιών.

Συγκεκριμένα, στις 25/7, οι 38.7 που καταγράφηκαν στην Αγγλία, οι 42.6 στην Γαλλία, οι 40.7 στην Ολλανδία, οι 40.8 στο Λουξεμβούργο, οι 41.8 στο Βέλγιο, οι 42.6 στην Γερμανία και οι 31.6 στην Σκωτία, αποτελούν νέα ιστορικά ρεκόρ όλων των εποχών για τις αντίστοιχες χώρες/περιοχές για τον Ιούλιο.

Να σημειωθεί ότι σε διάφορες χώρες, το ρεκόρ απόλυτα μέγιστης θερμοκρασίας για τον Ιούλιο, έσπαγε από μέρα σε μέρα. Για παράδειγμα στο Βέλγιο, όπου το ρεκόρ ήταν 38.8 βαθμοί (οι οποίοι καταγράφηκαν τόσο το 2015 όσο και το 2018), έσπασε στις 24/7 οπότε και σημειώθηκαν 40.2 βαθμοί, ενώ στις 25/7 έσπασε εκ νέου με τους 41.8!

Να προσθέσουμε πως, η κλιματική αλλαγή δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με τις υπερβολικά μεγάλες αποκλίσεις από τον μέσο όρο, μιας παραμέτρου (είτε αυτή είναι η θερμοκρασία, είτε η βροχόπτωση, είτε κάτι άλλο), αλλά και με την συχνότητα με την οποία αυτές παρουσιάζονται.


Εικόνα: NASA / GEOS-5

Πληροφορίες: https://en.wikipedia.org/wiki/July_2019_European_heat_wave

----------------------------------------------------------------------------

*Περισσότερα για την κλιματική αλλαγή, αναλυτικά, με χάρτες, διαγράμματα, συγκρίσεις με το παρελθόν σε βάθος εκατομμυρίων ετών, αλλά και συζήτηση για συσχετίσεις με πιθανούς άλλους παράγοντες (π.χ. δραστηριότητα Ήλιου, ηφαίστεια, κ.α.), στην σελ. 152 του τόμου Ι του έργου μας «Τα φυσικά φαινόμενα» ο οποίος κυκλοφορεί ήδη και μπορείτε να τον προμηθευτείτε και από την σελίδα μας σε χαμηλότερη τιμή!

Παρασκευή 19 Ιουλίου 2019

Φωτιές και στην Γροιλανδία

Εκτός από την Αλάσκα που είδαμε σε προηγούμενη δημοσίευση μας, φωτιές δυστυχώς έχουμε και στο δυτικό άκρο της Γροιλανδίας (βλέπε δορυφορική φωτογραφία από τις 10/7).

Όπως και στην Αλάσκα, έτσι και στην Γροιλανδία, στην περιοχή που εκδηλώθηκε η φωτιά είχε προηγηθεί μια μακρά περίοδος με ασυνήθιστα θερμό και ξηρό καιρό. Την ημέρα που ξεκίνησε η φωτιά μάλιστα, στην περιοχή είχε 20 βαθμούς όταν η απόλυτα μέγιστη θερμοκρασία ημέρας, κατά μέσο όρο, για τον μήνα Ιούλιο εκεί, είναι 10 βαθμούς παρακάτω.


Φωτογραφία: NASA / Landsat 8 (OLI – Operational Land Imager) / GEOS – FP

Τετάρτη 17 Ιουλίου 2019

Φωτιές στην Αλάσκα

Σε αυτήν την φωτογραφία, βλέπουμε τον καπνό από τις φωτιές στην Αλάσκα στις 8/7. Μέχρι τις 9/7, είχαν καταγραφεί 38 φωτιές στην περιοχή.

Πριν από αυτές είχε προηγηθεί μία περίοδος με ιστορική ζέστη εκεί. Στις 4/7 στο Anchorage καταγράφηκε μέγιστη θερμοκρασία 32 βαθμών Κελσίου, ενώ η φυσιολογική μέγιστη τιμή για αυτήν την πόλη είναι μόλις 17 βαθμοί για τον Ιούλιο!

Ο «καύσωνας» για τα δεδομένα της περιοχής αυτής, κράτησε από τις 23/6 ως τις 8/7. Το προηγούμενο ρεκόρ απόλυτα μέγιστης θερμοκρασίας, ήταν 29 βαθμοί στις 14/6/1969.


Φωτογραφία: NASA / Aqua Satellite (MODIS)

Δευτέρα 15 Ιουλίου 2019

Ο θερμότερος Ιούνιος που έχει καταγραφεί ποτέ, ήταν αυτός του 2019

Από τους 5478 σταθμούς παγκοσμίως, οι οποίοι έχουν τουλάχιστον μια 30ετία μετεωρολογικών δεδομένων, οι 426 (φαίνονται στον χάρτη με κόκκινες τελείες) κατέγραψαν τον θερμότερο Ιούνιο που είχαν ποτέ, ενώ μόλις 4 είχαν τον ψυχρότερο Ιούνιο στην καταγεγραμμένη ιστορία τους.

Ο Ιούνιος του 2019 σε παγκόσμιο επίπεδο, ήταν ο θερμότερος που έχει καταγραφεί ποτέ, παίρνοντας τα «σκήπτρα» από τον Ιούνιο του 2016.


Δεδομένα και Χάρτης: NOAA GHCN-M

Σάββατο 15 Ιουνίου 2019

Καταστροφική επιβράδυνση τροπικών κυκλώνων στις ακτές των ΗΠΑ λόγω κλιματικής αλλαγής

Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει παρατηρηθεί η τάση, οι τροπικοί κυκλώνες να επιβραδύνουν στις ακτές των ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να αυξάνει επικίνδυνα η αθροιστική βροχόπτωση που σημειώνεται στις γειτνιάζουσες περιοχές, ώστε οι πλημμύρες να είναι εκτεταμένες και οι καταστροφές μεγάλες.


Η NASA κάνοντας έρευνα (η οποία δημοσιεύτηκε λίγες μέρες πριν στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Nature) χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα στοιχεία για τους κυκλώνες από το 1944 ως το 2017, διαπίστωσε (βλέπε και γράφημα), την σταδιακή άνοδο των κυκλώνων εκείνων που έχουν την τάση να μένουν σχεδόν στάσιμοι ή να περιφέρονται με αρκετά μειωμένη ταχύτητα στις ακτές των ΗΠΑ, κάτι που έχει ως συνέπεια τις επίμονες πολύωρες βροχοπτώσεις στις ίδιες περιοχές και φυσικά πλημμύρες.

Η αιτία για αυτό το φαινόμενο, αναζητείται και στην παγκόσμια θέρμανση που λαμβάνει χώρα τις τελευταίες δεκαετίες και συγκεκριμένα σε ένα φαινόμενο που ονομάζεται «Αρκτική ενίσχυση» (Arctic Amplification). Αυτό συνίσταται στο γεγονός ότι κατά την παγκόσμια θέρμανση, η Αρκτική θερμαίνεται γρηγορότερα από ότι οι τροπικές περιοχές με αποτέλεσμα την μείωση της διαφοράς θερμοκρασίας ανάμεσα τους, κάτι που συνεπάγεται την μείωση της διαφοράς πιέσεων όπως και την μείωση της έντασης των ανέμων ανάμεσα στις τροπικές περιοχές και τους πόλους.

Δημοσιευμένη έρευνα (ανοιχτή προς όλους): https://www.nature.com/articles/s41612-019-0074-8

Δευτέρα 10 Ιουνίου 2019

Νυχτερινά φωτεινά νέφη (noctilucent clouds) στην Σκωτία

Αυτή η φωτογραφία ελήφθη σήμερα στη 1 το ξημέρωμα στο Oban της Σκωτίας, και τα φωτεινά ανοιχτόχρωμα αραιά νέφη που διακρίνονται στον ουρανό ονομάζονται «νυχτερινά φωτεινά νέφη» (noctilucent clouds). Πρόκειται για ένα στρώμα αραιών νεφών που βρίσκεται σε πολύ μεγαλύτερο ύψος, γύρω στα 80 km, σε σχέση με τα «συμβατικά» νέφη της τροπόσφαιρας που όλοι γνωρίζουμε.

Είναι ορατά σε σχετικά μεγάλα γεωγραφικά πλάτη (μεταξύ 50o και 70o), το καλοκαίρι και ιδιαίτερα τις βδομάδες γύρω από το θερινό ηλιοστάσιο, μετά τη δύση του Ηλίου. Φωτίζονται από αυτόν, ενώ αυτός βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα και αποκτούν ένα μπλε χρώμα συνήθως, λόγω της απορρόφησης του ερυθρού μέρους του φάσματος του ηλιακού φωτός από το όζον της στρατόσφαιρας.

Χρειάζονται ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες για να σχηματιστούν (από -120 βαθμούς Κελσίου και χαμηλότερα), ώστε να ευνοείται η ύπαρξη παγοκρυστάλλων διαμέτρου ~0.1 μικρομέτρων. Επίσης, θα πρέπει να υφίστανται υδρατμοί (προερχόμενοι από χαμηλότερα ατμοσφαιρικά στρώματα ενδεχομένως με την ανυψωτική βοήθεια ατμοσφαιρικών βαρυτικών κυμάτων ή από αντιδράσεις υδροξυλίου με μεθάνιο) και πυρήνες συμπύκνωσης (π.χ. σκόνη από μετέωρα ή από ηφαίστεια).

Τα νέφη αυτά, στο πέρασμα του χρόνου, παρατηρείται ότι εμφανίζονται πιο συχνά, είναι πιο έντονα και σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη. Εξετάζεται αν σε αυτήν την τάση συνεισφέρει και η παγκόσμια θέρμανση.


Φωτογραφία: https://twitter.com/EdgingtonNick

------------------------------------------------------------------------

Στον τόμο Ι του έργου μας «Τα φυσικά φαινόμενα» που κυκλοφορεί ήδη και μπορείτε να τον αποκτήσετε και από εδώ σε χαμηλότερη τιμή, μπορείτε να βρείτε λεπτομέρειες για όλα τα παραπάνω (ατμοσφαιρικά βαρυτικά κύματα, νυχτερινά φωτεινά νέφη, παγκόσμια θέρμανση και τις επιπτώσεις της, ηφαίστεια, όζον, κ.α.)