Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Chicxulub. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Chicxulub. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2024

Αστεροειδής τύπου C ο μετεωρίτης που αφάνισε τους δεινόσαυρους

Για πρώτη φορά έχουμε μια έρευνα που συμπεραίνει σχεδόν με βεβαιότητα ότι ο μετεωρίτης που έπεσε στη Γη και εξαφάνισε τους δεινόσαυρους (και τα περισσότερα είδη ζώων) 66 εκατομμύρια έτη πριν το σήμερα, ήταν αστεροειδής ο οποίος προήλθε πέρα από την τροχιά του Δία. Σε αυτό βοήθησε και ένα εργαστήριο στην Κολονία, το οποίο είναι από τα λίγα στον πλανήτη που μπορεί να εκτελέσει τις απαραίτητες τεχνικές για να καθορίσει την προέλευση του μετεωρίτη που δημιούργησε τον κρατήρα του Chicxulub (σημερινή χερσόνησος Yukatan στο Μεξικό). Η έρευνα δημοσιεύτηκε στις 15/8 στο επιστημονικό περιοδικό “Science”.

 
Η ανάλυση έγινε σε ιζήματα που σχηματίστηκαν εκείνη την περίοδο και περιείχαν ισότοπα του στοιχείου «Ρουθήνιο» (Ru) το οποίο απαντάται στους αστεροειδείς αλλά είναι ιδιαίτερα σπάνιο στη Γη. Αυτά τα ισότοπα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώστε να γίνει διαχωρισμός ανάμεσα στους αστεροειδείς τύπου C και τύπου S. Οι πρώτοι σχηματίζονται στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα (και σε αυτόν τον τύπο ανήκει και ο αστεροειδής του κρατήρα Chicxulub) και οι δεύτεροι στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα (από τη ζώνη των αστεροειδών μέχρι τον Ερμή). Αυτό από μόνο του αποτελεί κάτι ιδιαίτερο καθώς οι περισσότεροι αστεροειδείς που έχουν πέσει στη Γη είναι τύπου S. Βέβαια, όπως αναφέρει και ο κύριος ερευνητής Fischer-Godde, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν ο συγκεκριμένος αστεροειδής, μετά τη δημιουργία του στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα, μπορεί να βρέθηκε για κάποιο διάστημα στη «ζώνη των αστεροειδών» και έπειτα να κατέληξε στη Γη.
 
Η έρευνα αυτή επίσης αποκλείει οριστικά την πιθανότητα να ήταν κομήτης ο συγκεκριμένος μετεωρίτης. Έρευνες σαν και αυτή, μας βοηθούν γενικότερα να κατανοήσουμε την ιστορία των μαζικών αφανισμών του παρελθόντος και να είμαστε προετοιμασμένοι για το μέλλον, όπως επίσης και να οδηγηθούμε σε κάποια συμπεράσματα για το πώς προέκυψε το νερό στη Γη. 
 
Δημοσιευμένη Έρευνα: https://www.science.org/doi/10.1126/science.adk4868
 
Περισσότερα, με λεπτομέρειες, σχήματα, γραφήματα και φωτογραφίες, για τους μετεωρίτες, τους αστεροειδείς, την πιθανότητα πρόσκρουσης με τη Γη, και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα, στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!
 

 

Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2021

Ανίχνευση των ρυτιδώσεων του αστεροειδή που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους

66 εκατομμύρια έτη πριν το σήμερα, ένας μεγάλος αστεροειδής με διάμετρο τουλάχιστον 10 χιλιομέτρων, προσέκρουσε στην επιφάνεια της Γης, στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται χερσόνησος Yucatan (κοντά στην πόλη Chicxulub από όπου πήρε και το όνομά του ο κρατήρας που άφησε πίσω του). Η πρόσκρουση ήταν τόσο ισχυρή, ώστε ο πλανήτης σκεπάστηκε από σκόνη για πολλά έτη, οδηγώντας (και) στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων. Είναι εύλογο, λοιπόν, να υποτεθεί ότι η πρόσκρουση οδήγησε στη δημιουργία τσουνάμι, σαρώνοντας τον κόλπο του Μεξικού και τις νότιες πολιτείες των σημερινών ΗΠΑ.

Μάλιστα εκτιμάται ότι το μέγιστο ύψος κύματος στο τσουνάμι αυτό, θα ξεπερνούσε το 1.5 km.
Αν η υπόθεση με το τσουνάμι ευσταθεί, τότε θα είναι εφικτό να βρούμε τα σημάδια που άφησε πίσω του. 
 
Αυτό ακριβώς έκαναν δυο ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα των ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας σεισμικά δεδομένα από εταιρεία πετρελαίου. Με αυτά, μπόρεσαν να ελέγξουν σε βάθη μέχρι και 1500 m κάτω από την επιφάνεια της Γης καταφέρνοντας να βρουν γιγάντιες απολιθωμένες ρυτιδώσεις, που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν από μεγάλα γεγονότα, όπως η είσοδος τεραστίων ποσοτήτων νερού στην ξηρά και η επακόλουθη σταδιακή οπισθοχώρησή τους. Μελέτησαν την κατεύθυνση των ρυτιδώσεων και προσδιόρισαν το σημείο από όπου προέρχονταν (και το οποίο ήταν πράγματι το σημείο πρόσκρουσης του αστεροειδή).
 
Δημοσιευμένη Έρευνα: https://www.sciencedirect.com/.../pii/S0012821X21003186...
 
Χάρτης: The University of Texas at Austin / Jackson School of Geosciences / Google Maps / https://www.eurekalert.org/multimedia/pub/257216.php...