Τελικώς, ο αστεροειδής 2024 YR4 δεν θα χτυπήσει ούτε τη Σελήνη

Είχαμε αναφερθεί σε παλαιότερες αναρτήσεις μας στον αστεροειδή 2024 YR4 ο οποίος, αρχικά είχε μικρές αλλά μη-αμελητέες πιθανότητες να συγκρουστεί με τη Γη στις 22/12/2032. Στη συνέχεια, περισσότερες μετρήσεις εκμηδένισαν αυτό το ενδεχόμενο αλλά αύξησαν την πιθανότητα σύγκρουσής του με τη Σελήνη στο 4,3%. Ωστόσο, οι τελευταίες μετρήσεις μειώνουν περαιτέρω την αβεβαιότητα της θέσης του και μηδενίζουν την πιθανότητα σύγκρουσής του και με τον φυσικό μας δορυφόρο.

 

«Τίτλοι τέλους» λοιπόν από τη NASA σε δημοσίευση που έγινε στις 5/3 και σύμφωνα με αυτήν, η ανάλυση των τελευταίων μετρήσεων (18 και 26/2) από το JWST (διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb) περιορίζουν τη θέση του αστεροειδούς στα περίπου 21200 km μακριά και από τη σεληνιακή επιφάνεια.

Πηγή: https://science.nasa.gov/.../new-nasa-asteroid.../

 

Το μεταφρασμένο και διαμορφωμένο στα ελληνικά σχήμα μπορεί να βρεθεί στην αρχική του μορφή στην πηγή.

 

Περισσότερα, με λεπτομέρειες, σχήματα, γραφήματα και φωτογραφίες, για τους κομήτες, τους μετεωρίτες, τους αστεροειδείς, τις διαφορές τους, την πιθανότητα πρόσκρουσής τους με τη Γη, την κλίμακα Torino και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα, θα βρείτε στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Ο αστεροειδής 2024 YR4 μας απειλεί έμμεσα

Θα θυμάστε ότι ο αστεροειδής 2024 YR4 είχε, αρχικά, μια πολύ μικρή πιθανότητα να χτυπήσει τη Γη τον Δεκέμβριο του 2032. Αργότερα, με περισσότερες μετρήσεις, υπολογίστηκε πως είναι πιο πιθανό να χτυπήσει τον φυσικό μας δορυφόρο. Μπορείτε να δείτε την αντίστοιχη ανάρτησή μας εδώ, με όλες τις λεπτομέρειες, εδώ: https://www.facebook.com/TaFisikaFainomena/videos/688226507092196/

 

Αυτό που γνωρίζουμε σήμερα για αυτόν, είναι ότι έχει μια πιθανότητα περίπου 4% να χτυπήσει τη Σελήνη στις 22/12/2032, ενώ με μετρήσεις από το James Webb καθορίστηκε ότι η διάμετρός του είναι περίπου 60 μέτρα (συγκρίσιμος με εκείνον στο συμβάν της Tunguska και περίπου 3 φορές μεγαλύτερος από εκείνον στο Chelyabinsk). Αν και αρχικά μπορεί να σκεφτεί κάποιος ότι αυτό θα είναι ένα φαντασμαγορικό σόου, η απειλή για τη Γη υφίσταται έμμεσα αυτή τη φορά. Αυτό διότι υπολογίστηκε πως μια πιθανή σύγκρουση του αστεροειδή αυτού με τη Σελήνη, θα εκτόξευε μικρομετεωροειδή (μικρά κομμάτια σκόνης και βράχων) στο διάστημα και η εγγύτητα αυτού του συμβάντος θα αύξανε κατά 3 τάξεις μεγέθους (1000 φορές) τα βλήματα των οποίων η ταχύτητα θα απειλούσε τη ζωή των αστροναυτών και τη λειτουργία των γήινων δορυφόρων με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη ζωή στη Γη, η οποία εξαρτάται όλο και περισσότερο από αυτούς.

 

Επομένως, η αποστολή DART στον αστεροειδή «Δίδυμο», ίσως μας φανεί χρήσιμη και μάλιστα πιο σύντομα από όσο ίσως νομίζαμε (περισσότερα για αυτήν, εδώ: https://www.facebook.com/TaFisikaFainomena/posts/1108374796635944). Σε έρευνα που έχει σταλεί για δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό “The Journal of the Astronautical Sciences”, εξετάζονται όλες οι περιπτώσεις αποτροπής αυτής της σύγκρουσης.

 

Στην έρευνα παρουσιάζονται όλες οι περιπτώσεις άμεσης και έμμεσης επέμβασης, με νέες αποστολές ή επαναπροσδιορισμό του σκοπού κάποιων ήδη υπαρχόντων ή αυτών που είναι υπό κατασκευή για κάτι άλλο. Τα συμπεράσματα της έρευνας αυτής είναι ότι μια αποστολή που θα στοχεύει σε απώθηση του αστεροειδούς, ώστε να αποκλίνει από την πορεία του, δεν προτείνεται κυρίως για λόγους που έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι χρειάζεται μια ικανή απώθηση, ώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να περάσει από το σύστημα Γης-Σελήνης συνολικά (για ευνόητους λόγους), χωρίς όμως να διαλυθεί σε περισσότερα κομμάτια κατά την ισχυρή απώθηση (κάτι που έχει μικρή πιθανότητα αλλά δεν αποκλείεται).

 

Η έρευνα καταλήγει ότι οι πιο αποτελεσματικές μέθοδοι για τη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι μέσω αποστολών ολοκληρωτικής διάλυσης του αστεροειδούς σε πολύ μικρά κομμάτια, είτε με τη χρήση διαστημικής συσκευής με στόχο όχι την απώθηση (όπως στην αποστολή DART) αλλά την καταστροφική σύγκρουση, είτε ακόμη και με τη χρήση πυρηνικών που στην περίπτωσή μας υπολογίζεται ότι θα πρέπει να είναι της τάξης του ενός μεγατόνου (κάτι που υφίσταται στο οπλοστάσιό μας και είναι ευκαιρία να χρησιμοποιηθεί για ειρηνικό σκοπό). Αυτού του είδους οι αποστολές θα πρέπει να ολοκληρωθούν το αργότερο ως και 3 μήνες πριν τη σύγκρουση, ώστε τα όποια μικρά θραύσματα να βρίσκονται αρκετά μακριά από το σύστημα Γης-Σελήνης για να τα αποφύγουμε σχεδόν ολοκληρωτικά. Εφόσον κριθεί σκόπιμη μια τέτοια αποστολή, τότε η εκτόξευσή της θα πρέπει να γίνει στα τέλη του 2029 το νωρίτερο και ως τον Απρίλιο του 2032 το αργότερο. 

 

Λεπτομέρειες στην έρευνα προς δημοσίευση: https://arxiv.org/abs/2509.12351

 

Περισσότερα, με λεπτομέρειες, σχήματα, γραφήματα και φωτογραφίες, για τους κομήτες, τους μετεωρίτες, τους αστεροειδείς, τις διαφορές τους, την πιθανότητα πρόσκρουσής τους με τη Γη, την κλίμακα Torino και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα, θα βρείτε στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Ο αστεροειδής 2024 YR4 είναι πιθανό να πέσει στη Σελήνη.

Θυμάστε τον αστεροειδή 2024 YR4 ο οποίος είχε μια μη-αμελητέα πιθανότητα σύγκρουσης με τη Γη τον Δεκέμβριο του 2032; Είχαμε κάνει μια λεπτομερή ανάρτηση σχετικά με αυτό, εδώ: https://www.facebook.com/TaFisikaFainomena/posts/1115623470574980

 

Όπως αναμενόταν, νεότερες μετρήσεις εκμηδένισαν την πιθανότητα σύγκρουσης με τη Γη, ωστόσο αυτές έχουν μετατοπίσει τη μη-αμελητέα αυτή πιθανότητα προς τη μεριά του φυσικού μας δορυφόρου. Τώρα φαίνεται να υπάρχει μια πιθανότητα 3.8% να συγκρουστεί με τη Σελήνη. Σε αυτήν την περίπτωση, δεν αναμένεται κάτι ιδιαίτερο (π.χ. διαταραχή της τροχιάς της Σελήνης ή ό,τι άλλο υπερβολικό μπορεί να δείτε σε διάφορα μέσα). Σίγουρα όμως θα αποτελέσει σπουδαίο θέαμα για τους αστροφωτογράφους. Έχουμε άλλωστε δει σε παλαιότερες αναρτήσεις μας, καταγραφές πολύ μικρότερων βράχων με τη Σελήνη (π.χ. https://www.facebook.com/TaFisikaFainomena/videos/517194307660898/)

 

Στο βίντεο της παρούσας ανάρτησης, φαίνεται η τροχιά του αστεροειδή αυτού με βάση τις ανανεωμένες μετρήσεις για την τροχιά του. Πρώτα, από την οπτική γωνία του αστεροειδή, ο οποίος στο τέλος πέφτει στη Σελήνη και μετά παρατηρώντας το σύστημα Γης-Σελήνης με την τροχιά του αστεροειδή να επισημαίνεται με μια ευθεία. 

 

Πηγή βίντεο: Tony Dunn / https://bsky.app/profile/tony873004.bsky.social

 

Λεπτομέρειες: https://science.nasa.gov/.../nasa-update-on-the-size.../

 

Περισσότερα, με λεπτομέρειες, σχήματα, γραφήματα και φωτογραφίες, για τους κομήτες, τους μετεωρίτες, τους αστεροειδείς, τις διαφορές τους, την πιθανότητα πρόσκρουσής τους με τη Γη, την κλίμακα Torino και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα, θα βρείτε στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

Ο 11ος εισερχόμενος αστεροειδής που προβλέφθηκε

Το απόγευμα της Τρίτης 3/12, και ώρα Ελλάδας 18:17, ένας μικρός αστεροειδής μεγέθους περίπου 70 εκατοστών, με την κωδική ονομασία C0WEPC5, φωτίζει τον ουρανό της ανατολικής Σιβηρίας, όχι πολύ μακριά από την Tunguska, κάπου ανάμεσα στις πόλεις Olekminsk και Lensk. Το εισερχόμενο αυτό αντικείμενο, είναι το 11ο του οποίου η είσοδος στη γήινη ατμόσφαιρα είχε προβλεφθεί λίγες ώρες νωρίτερα (βλέπε πληροφορίες στους συνδέσμους παρακάτω) με αποτέλεσμα να το καταγράψουν αρκετοί με τα κινητά και τις φωτογραφικές μηχανές τους σε αυτό το απομακρυσμένο μέρος. 

Παλαιότερα, πριν από αυτό το αντικείμενο είχαν ανιχνευτεί και άλλα με αποτέλεσμα να προβλεφθεί ο χρόνος και η περιοχή εισόδου τους στη γήινη ατμόσφαιρα και να καταγραφούν από παρατηρητές στο έδαφος (π.χ. βλέπε μια πρόσφατη περίπτωση: https://www.facebook.com/TaFisikaFainomena/videos/429128096822970/). Αυτό το εγχείρημα αποτελεί μέρος της αναπτυσσόμενης πλανητικής άμυνας έναντι αντικειμένων που ήταν, μέχρι πρόσφατα, αρκετά μικρά για να ανιχνευτούν (της τάξης των μερικών μέτρων) αλλά αρκετά μεγάλα για να προκαλέσουν ζημιές ή/και καταστροφές (βλέπε Chelyabinsk 2013 – με διάμετρο μόλις 18 m).

 

Πηγή βίντεο: https://x.com/volcaholic1

 

Χάρτης πρόβλεψης εισόδου στη γήινη ατμόσφαιρα για τον C0WEPC5: https://x.com/Richard_M_F/status/1863875036513493225

 

Περισσότερα: https://www.imo.net/small-asteroid-to-enter-earth.../

 

Περισσότερα για τους κομήτες, τους αστεροειδείς, τα μετέωρα, τον κίνδυνο για τη Γη, τα μέτρα ανίχνευσης και προστασίας του πλανήτη μας, και άλλα πολλά ενδιαφέροντα, με φωτογραφίες, χάρτες κ.α., θα βρείτε στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος») τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας, με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

Ακτίνες Χ από πυρηνικές βόμβες για απώθηση απειλητικών αστεροειδών

Στην ταινία «Αρμαγεδδών» (1998), σε κάποια στιχομυθία αναφέρεται ότι η πυροδότηση πυρηνικής βόμβας στην επιφάνεια του αστεροειδούς που απειλούσε τη Γη, δεν θα ήταν παρά «…ένα ακριβό πυροτέχνημα…» υπονοώντας ότι δεν θα μπορούσε να τον εκτρέψει από την πορεία του. Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στις 23/9 στο επιστημονικό περιοδικό “Nature Physics”, επιδεικνύεται πως η παραπάνω δήλωση δεν ισχύει, τουλάχιστον για αστεροειδείς που ναι μεν έχουν διαστάσεις ικανές να αφανίσουν τη ζωή στη Γη αλλά όχι πάνω από 4-5 km σε διάμετρο.

 

Πιο αναλυτικά, σε πείραμα προσομοίωσης στο εργαστήριο Sandia στην Albuquerque, στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, χρησιμοποιήθηκαν 2 μινιατούρες αστεροειδών από πυρίτιο και χαλαζία, ώστε να αντιπροσωπεύουν τις διαφορετικές συστάσεις που μπορεί να βρει κάποιος σε αστεροειδείς του ηλιακού μας συστήματος. Αυτοί ήταν αιωρούμενοι σε θάλαμο κενού και για την προσομοίωση της πυρηνικής έκρηξης χρησιμοποιήθηκε ισχυρό laser που παρήγαγε 80 τρις Watt (80 TW) ηλεκτρικής ισχύος για 0.1 εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου. Αυτή η ακραία αιχμή ηλεκτρικής ισχύος δημιουργεί «στιγμιαία» πλάσμα θερμοκρασίας εκατομμυρίων βαθμών το οποίο εκπέμπει ακτίνες Χ (οι οποίες, εκτιμήθηκε από την ερευνητική ομάδα, ότι έχουν πολύ μεγαλύτερη συνεισφορά στην απώθηση ενός αστεροειδούς). Οι ακτίνες Χ εξέτρεψαν τους «αστεροειδείς του εργαστηρίου» εξατμίζοντας την επιφάνειά τους και τα αέρια από αυτήν τους προώθησαν μακριά από την «καταστροφική» τους πορεία.

 

Οι ερευνητές αναφέρουν πως η τεχνική αυτή μπορεί στην πραγματικότητα να απωθήσει αστεροειδείς διαμέτρου ~4 km (θυμίζουμε πως οτιδήποτε με διάμετρο πάνω από 1-2 km πέσει στη Γη, μπορεί να έχει παγκόσμιες συνέπειες), ενώ το επόμενο βήμα είναι η βελτίωση και η εξέλιξη της τεχνικής αυτής ή μελλοντικά ακόμη και μια πραγματική δοκιμή στο διάστημα, κάτι ανάλογο δηλαδή με την αποστολή DART στον αστεροειδή «Δίμορφο». Η επιτυχία αυτής της τεχνικής θα τοποθετούσε όχι απλά ένα «λιθαράκι» αλλά έναν μεγάλο λίθο στο «τείχος» της πλανητικής άμυνας έναντι τέτοιων απειλών, καθώς η αποστολή DART ήταν μια επιτυχημένη αρχή αλλά η τεχνική της απώθησης με ακτίνες Χ από πυρηνική έκρηξη παρέχουν την απαραίτητη ενέργεια και μπορούν να αναπτυχθούν ταχύτερα σε περιπτώσεις απειλών μεγάλης διαμέτρου.

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://www.nature.com/articles/s41567-024-02633-7

 

Περισσότερα, με λεπτομέρειες, σχήματα, γραφήματα και φωτογραφίες, για τους μετεωρίτες, τους αστεροειδείς, την πιθανότητα πρόσκρουσης με τη Γη, την ανάπτυξη διαστημικής άμυνας, και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα, θα βρείτε στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Ο δακτύλιος της Γης

Ο πλανήτης μας είναι πιθανό να είχε κάποτε δακτύλιο γύρω από τον ισημερινό του. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Earth and Planetary Science Letters”. Ο δακτύλιος αυτός φαίνεται πως δημιουργήθηκε από αστεροειδή με εκτιμώμενη διάμετρο της τάξης των 10 km, ο οποίος πέρασε αρκετά κοντά από τη Γη, εντός του ορίου Roche (είναι η απόσταση από ένα ουράνιο σώμα – εδώ η Γη – στην οποία ένα δεύτερο σώμα – εδώ ο αστεροειδής – θα διαλυθεί επειδή οι παλιρροϊκές δυνάμεις του πρώτου επικρατούν της «βαρυτικής συνοχής» του δεύτερου), διαλύθηκε και τα θραύσματά του περιφέρονταν γύρω από τον πλανήτη μας για τουλάχιστον 22 εκατομμύρια έτη. Το γεγονός τοποθετείται χρονικά στα 466 εκατομμύρια έτη πριν το σήμερα. 

 

Αυτήν την υπόθεση υποστηρίζουν οι κρατήρες μετεωριτών που εκείνη την περίοδο, όλοι βρίσκονται σε μια στενή ζώνη γύρω από τον ισημερινό (κάτι που θα είχε πιθανότητα 1 στα 25 εκατομμύρια αν οι μετεωρίτες προέρχονταν τυχαία από τη ζώνη των αστεροειδών και σε εκείνη την περίπτωση θα περίμενε κάποιος να διασκορπιστούν σε όλο τον πλανήτη). Επίσης, τα ιζηματογενή πετρώματα εκείνης της περιόδου περιέχουν κατά 99% L χονδρίτη (που είναι 2-3 τάξεις μεγέθους πάνω από τον μέσο όρο του υποβάθρου). Η υπόθεση του δακτυλίου από θραύσματα αστεροειδούς, τα οποία σταδιακά κατακρημνίζονται πέφτοντας στη Γη για δεκάδες εκατομμύρια έτη, μπορεί να ερμηνεύσει τα παραπάνω ευρήματα.

 

Εκτός αυτού, η υπόθεση του δακτυλίου πιθανότατα ερμηνεύει και την απότομη ψύξη του πλανήτη μας και τη βύθισή του σε μια παγετώδη περίοδο τότε (463-444 εκατομμύρια έτη πριν το σήμερα). Ο ισημερινός δακτύλιος θα παρείχε σκιά στο χειμερινό ημισφαίριο, ενώ η σκόνη στην ατμόσφαιρα από τη διάλυση του αστεροειδή θα συνεισέφερε επίσης στην ψύξη. Η σταδιακή αποσύνθεση του δακτυλίου θα οδηγούσε στην παύση των αιτίων της ψύξης και θα εξηγούσε την μετέπειτα απότομη άνοδο της παγκόσμιας θερμοκρασίας (444-437 εκατομμύρια έτη πριν το σήμερα).

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://doi.org/10.1016/j.epsl.2024.118991

 

Περισσότερα, με λεπτομέρειες, σχήματα, γραφήματα και φωτογραφίες, για τους μετεωρίτες, τους αστεροειδείς, την πιθανότητα πρόσκρουσης με τη Γη, και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα, στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Ακόμη ένας αστεροειδής ανιχνεύεται πριν εισέλθει στη γήινη ατμόσφαιρα

Τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 21/1, μικρός αστεροειδής μεγέθους περίπου ενός μέτρου, με την κωδική ονομασία Sar 2736, φωτίζει τον ουρανό της βόρειας Ευρώπης καθώς η είσοδός του στη γήινη ατμόσφαιρα έγινε λίγο δυτικότερα του Βερολίνου. Το εισερχόμενο αυτό αντικείμενο, είχε προβλεφθεί λίγες ώρες νωρίτερα (βλέπε πληροφορίες στους συνδέσμους παρακάτω) με αποτέλεσμα να το καταγράψουν αρκετοί με τα κινητά και τις φωτογραφικές μηχανές τους. Παλαιότερα, πριν από αυτό το αντικείμενο είχαν ανιχνευτεί και άλλα με αποτέλεσμα να μπορεί να προβλεφθεί ο χρόνος και η περιοχή εισόδου τους στη γήινη ατμόσφαιρα. Κάποια τα είχαμε δει με αναρτήσεις εδώ (π.χ. https://fkp2100.blogspot.com/2022/11/blog-post_27.html)

 

Μάλιστα, ήδη βρέθηκαν και κομμάτια από τον αστεροειδή και μπορείτε να δείτε την δημοσίευση με φωτογραφίες από αυτά, εδώ: https://twitter.com/AllPlanets/status/1750621973284311380

 

Βίντεο: https://twitter.com/GionniGion

 

Χάρτης πρόβλεψης εισόδου για τον μετεωρίτη Sar 2736 (μετέπειτα ονομάστηκε σε 2024 ΒΧ1) όπως και περισσότερες πληροφορίες για το εκτιμώμενο σημείο πτώσης του: https://twitter.com/Richard_M_F/status/1748846198700609924

 

Ο συγκεκριμένος αστεροειδής ανακαλύφθηκε από τον Krisztián Sárneczky (https://twitter.com/sarneczky).

 

Περισσότερα για τους κομήτες, τους αστεροειδείς, τα μετέωρα, τον κίνδυνο για τη Γη, τα μέτρα ανίχνευσης και προστασίας του πλανήτη μας, και άλλα πολλά ενδιαφέροντα, με φωτογραφίες, χάρτες κ.α., στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος») τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας, με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

https://www.facebook.com/reel/1773318163154446. 

Σύγκρουση με τον Δία

Στις 15/11, ένας Ιάπωνας ερασιτέχνης αστρονόμος κατέγραψε με το τηλεσκόπιό του μία ακόμη πρόσκρουση κομματιών αστεροειδούς ή κομήτη στον πλανήτη Δία. Είναι αυτές οι μικροσκοπικές λάμψεις που προδίδουν την τριβή των κομματιών με την πυκνή ατμόσφαιρα του μεγαλύτερου αέριου «γίγαντα» του ηλιακού μας συστήματος.

 

Αυτές οι συγκρούσεις συμβαίνουν συχνά καθώς η μεγάλη μάζα του Δία με την ισχυρή βαρυτική επιρροή της, «σκουπίζει» πολλά από αυτά τα αντικείμενα που κινούνται προς το εσωτερικό του ηλιακού μας συστήματος. Από τις πιο γνωστές προσκρούσεις με τον Δία, είναι αυτή του κομήτη Shoemaker-Levy 9 το 1994, που άφησε και μαύρα σημάδια (ένα εκ των οποίων είχε διάμετρο συγκρίσιμη με εκείνη της Γης) για αρκετό καιρό, τα οποία ήταν ορατά από τα γήινα τηλεσκόπια. Βέβαια, το μέγεθος εκείνης της πρόσκρουσης δεν συγκρίνεται με αυτό.

 

Πηγή: https://twitter.com/kunihiko_suzuki

Νέα πρόβλεψη και καταγραφή εισόδου αστεροειδούς στη γήινη ατμόσφαιρα

Ίσως να θυμάστε τον Νοέμβριο του 2022, την πρόβλεψη εισόδου στη γήινη ατμόσφαιρα, ενός αστεροειδή διαμέτρου ~1 m, λίγες ώρες πριν αυτή συμβεί. Μάλιστα καταγράφηκε από διάφορες κάμερες επιβεβαιώνοντας έτσι την είσοδο (https://fkp2100.blogspot.com/2022/11/blog-post_27.html). 

 

Τα ξημερώματα της Δευτέρας 13/2/2023, πραγματοποιήθηκε μία ακόμη επιτυχημένη πρόβλεψη, η 7η, πάλι για έναν αστεροειδή διαμέτρου 1 m, πάνω από το στενό της Μάγχης και όσοι ήταν ξύπνιοι εκείνη την ώρα (γύρω στις 3 ώρα Αγγλίας, 5 ώρα Ελλάδος) στις περιοχές γύρω από αυτό, το περίμεναν με κάμερες και κατέγραψαν την εντυπωσιακή είσοδό του. Το βίντεο είναι από το Παρίσι.

 

Μάλιστα, στις 15/2, κομμάτια του αστεροειδή (ο οποίος έχει την κωδική ονομασία 2023 CX1), ανακτήθηκαν από την περιοχή της Νορμανδίας, όπως μπορείτε να δείτε εδώ: https://www.imo.net/pieces-of-2023-cx1-recovered-in.../

 

Πηγή βίντεο: https://twitter.com/BNODesk

 

Χάρτης πρόβλεψης περιοχής και ώρας εισόδου: https://twitter.com/Richard_M_F/status/1624890692156751872

 

Η ανακοίνωση από τον IMO λίγες ώρες πριν: https://www.facebook.com/InternationalMeteorOrganization/posts/569356495222982

 

Περισσότερα για την ανίχνευση αυτών των αντικειμένων: https://www.esa.int/.../Fifth_asteroid_ever_discovered...

Η πρόσκρουση του DART και η πρώτη απόπειρα πλανητικής άμυνας έναντι αστεροειδών

Στις συγκλονιστικές αυτές εικόνες, βλέπετε λεπτομέρειες από τον αστεροειδή με το όνομα «Δίμορφος», όπως τις έβλεπε η κάμερα του διαστημικού οχήματος DART, λίγα δευτερόλεπτα πριν την εσκεμμένη πρόσκρουσή του με αυτόν, πριν λίγο (ώρα Ελλάδος 02:15). Περισσότερα για την αποστολή DART, που αποτελεί την πρώτη απόπειρα στην ιστορία της ανθρωπότητας για πλανητική άμυνα έναντι σε αστεροειδείς: https://fkp2100.blogspot.com/2021/11/dart.html

Πηγές: https://youtu.be/4RA8Tfa6Sck --- https://www.facebook.com/EuropeanSpaceAgency/posts/10160424532115667

 

 

Αποστολή DART

Στη φωτογραφία μακράς έκθεσης, η οποία ελήφθη χτες το βράδυ, 10:21 ώρα Ειρηνικού (08:21 σήμερα το πρωί, ώρα Ελλάδας), από τη διαστημική βάση Vandenberg στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, βλέπουμε τον πύραυλο Falcon 9 της SpaceX, ο οποίος φέρει το διαστημικό όχημα που θα αποτελέσει την πρώτη δοκιμή διαστημικής άμυνας της Γης έναντι αστεροειδών και ανάλογων εξωτερικών απειλών.

 

Η αποστολή DART (Double Asteroid Redirection Test, δοκιμή ανακατεύθυνσης διπλού συστήματος αστεροειδών) όπως ονομάζεται, και στην οποία συμμετέχει και η ESA (στο 2ο σκέλος της, που ονομάζεται "HERA"), έχει σκοπό να εκτρέψει από την τροχιά του τον αστεροειδή με το όνομα «Δίδυμος Β» (ή «Δίμορφος»), ο οποίος αποτελεί το μικρότερο κομμάτι του διπλού συστήματος αστεροειδών «Δίδυμος». Αυτό το σύστημα δεν αποτελεί πραγματική απειλή για τη Γη, αλλά επελέγη καθαρά για δοκιμαστικούς – ερευνητικούς σκοπούς.

 

Η εκτροπή θα γίνει με εσκεμμένη πρόσκρουση του οχήματος DART πάνω στον εν λόγω αστεροειδή, με μεγάλη ταχύτητα (της τάξης των μερικών χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο). Η σύγκρουση θα γίνει τέλη Σεπτέμβρη του 2022, όταν το διπλό σύστημα των αστεροειδών, θα βρίσκεται σε απόσταση 11 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη. Ωστόσο, αυτό θα είναι αρκετά κοντά (σε αστρονομικά πλαίσια), ώστε να είναι εφικτές οι παρατηρήσεις του πειράματος από επίγεια τηλεσκόπια και πλανητικά radar για τη μέτρηση της μεταβολής της ορμής που θα επιφέρει η κρούση στον αστεροειδή. Εφόσον αυτή η δοκιμή εξελιχθεί όπως έχει προγραμματιστεί, το ανθρώπινο είδος θα έχει για πρώτη φορά στην ιστορία του, ένα σχέδιο πλανητικής άμυνας έναντι «εξωτερικών» απειλών από μετεωρίτες και αστεροειδείς.

 

Στη συνέχεια, το 2024, το διαστημικό όχημα "Ήρα" (HERA), θα εκτοξευτεί, με τη βοήθεια ενός πυραύλου Ariane 6, για να συναντήσει το διπλό σύστημα αστεροειδών το 2026 και να εξετάσει το σημείο της σύγκρουσης, όπως και να πραγματοποιήσει διάφορες άλλες έρευνες.

 

Για σύγκριση, το διαστημικό όχημα DART έχει έκταση 19 m, ο «Δίμορφος» με τον οποίο θα συγκρουστεί, έχει έκταση 163 m, ενώ ο «Δίδυμος» 780 m. Οτιδήποτε ξεπερνά σε έκταση το 1 km, μπορεί να έχει συνέπειες πλανητικής κλίμακας, σε περίπτωση σύγκρουσής του με τη Γη.

 

Στον τόμο ΙΙΙ του έργου μας «Τα φυσικά φαινόμενα» αναφέρονται, εκτός πολλών άλλων, όλοι οι πιθανοί κίνδυνοι («εσωτερικοί» και «εξωτερικοί», φυσικοί και μη) για αφανισμό του πολιτισμού μας, μεταξύ των οποίων και οι πιθανότητες σύγκρουσης με κομήτη/αστεροειδή, όπως και λεπτομέρειες για την αποστολή DART αλλά και πιθανά μελλοντικά μέτρα άμυνας. Δείτε στοιχεία, χάρτες και φωτογραφίες, από παλαιότερες συγκρούσεις αλλά και άλλα γεγονότα αφανισμών. Αποκτήστε τον από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Δώρο, ένα φωτογραφικό ημερολόγιο τοίχου για το 2022.

 

Πηγή φωτογραφίας: https://twitter.com/SLDelta30

 

 

Ανίχνευση των ρυτιδώσεων του αστεροειδή που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους

66 εκατομμύρια έτη πριν το σήμερα, ένας μεγάλος αστεροειδής με διάμετρο τουλάχιστον 10 χιλιομέτρων, προσέκρουσε στην επιφάνεια της Γης, στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται χερσόνησος Yucatan (κοντά στην πόλη Chicxulub από όπου πήρε και το όνομά του ο κρατήρας που άφησε πίσω του). Η πρόσκρουση ήταν τόσο ισχυρή, ώστε ο πλανήτης σκεπάστηκε από σκόνη για πολλά έτη, οδηγώντας (και) στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων. Είναι εύλογο, λοιπόν, να υποτεθεί ότι η πρόσκρουση οδήγησε στη δημιουργία τσουνάμι, σαρώνοντας τον κόλπο του Μεξικού και τις νότιες πολιτείες των σημερινών ΗΠΑ.

Μάλιστα εκτιμάται ότι το μέγιστο ύψος κύματος στο τσουνάμι αυτό, θα ξεπερνούσε το 1.5 km.

Αν η υπόθεση με το τσουνάμι ευσταθεί, τότε θα είναι εφικτό να βρούμε τα σημάδια που άφησε πίσω του. 

 

Αυτό ακριβώς έκαναν δυο ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα των ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας σεισμικά δεδομένα από εταιρεία πετρελαίου. Με αυτά, μπόρεσαν να ελέγξουν σε βάθη μέχρι και 1500 m κάτω από την επιφάνεια της Γης καταφέρνοντας να βρουν γιγάντιες απολιθωμένες ρυτιδώσεις, που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν από μεγάλα γεγονότα, όπως η είσοδος τεραστίων ποσοτήτων νερού στην ξηρά και η επακόλουθη σταδιακή οπισθοχώρησή τους. Μελέτησαν την κατεύθυνση των ρυτιδώσεων και προσδιόρισαν το σημείο από όπου προέρχονταν (και το οποίο ήταν πράγματι το σημείο πρόσκρουσης του αστεροειδή).

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://www.sciencedirect.com/.../pii/S0012821X21003186...

 

Χάρτης: The University of Texas at Austin / Jackson School of Geosciences / Google Maps / https://www.eurekalert.org/multimedia/pub/257216.php...

 

 

Ο αστεροειδής Ryugu και το Hayabusa 2 που επιστρέφει στη Γη

Μια απόκοσμη εικόνα από τον αστεροειδή Ryugu, που περιπλανιέται στα σκοτάδια του διαστήματος. Τον φωτογράφισε το όχημα MASCOT (μέρος της αποστολής Hayabusa 2, της JAXA, της Ιαπωνικής Διαστημικής Υπηρεσίας), τον Οκτώβριο του 2018, μετά την προσεδάφισή του σε αυτόν.

 

Η ανάλυση των φωτογραφιών αυτών, έδειξε ότι ο συγκεκριμένος αστεροειδής προέκυψε από σύγκρουση δυο άλλων, καθώς αποτελείται από δυο εντελώς διαφορετικά υλικά. Επίσης στον Ryugu έχει βρεθεί και ανθρακούχος χονδρίτης, ένα συστατικό που ανιχνεύουμε και σε μετεωρίτες που πέφτουν στη Γη. Αυτό το συστατικό παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς περιέχει συχνά οργανικές χημικές ενώσεις, πολύπλοκες και μεγάλης βιολογικής σημασίας, όπως αμινοξέα. Με αυτόν τον τρόπο, αυτές οι αποστολές μας δίνουν πολύτιμη γνώση σχετικά με την προέλευση της ζωής και των πολύπλοκων οργανικών ενώσεων στο διάστημα και κατ’επέκταση στη Γη.

 

Το Hayabusa 2, θα επιστρέψει τον άλλο μήνα, στις 6/12, στη Γη, έχοντας μαζί του υλικό προς ανάλυση, από τον αστεροειδή.

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://science.sciencemag.org/content/365/6455/817

 

Φωτογραφία: MASCOT / DLR / JAXA

 

 

Αστεροειδής με διάμετρο 3 km περνά κοντά από τη Γη χωρίς να την απειλεί

Τρομολαγνικά σενάρια σε διάφορες ιστοσελίδες, υπήρξαν σχετικά με αστεροειδή που αναμένεται να περάσει κοντά από τη Γη στα τέλη Απριλίου. Ωστόσο δεν υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος.

Πιο συγκεκριμένα, ο αστεροειδής με όνομα (52768) 1998 OR2, έχει τροχιά της οποίας το πλησιέστερο σημείο ως προς τη Γη είναι στις 29/4 και απέχει «μόλις» 6.3 εκατομμύρια χιλιόμετρα (περίπου το 4% της απόστασης Γης-Ήλιου, βλέπε εικόνα, όπου με το γαλάζιο είναι η τροχιά της Γης και με το λευκό η τροχιά του αστεροειδή).

Ο συγκεκριμένος αστεροειδής έχει διάμετρο περίπου 3 km και αν έπεφτε στη Γη, το αποτέλεσμα θα ήταν ολέθριο. (Για σύγκριση, ο μετεωρίτης στο Chelyabinsk το 2013, είχε διάμετρο της τάξης των 20 m και εκείνος στην Tunguska το 1908 εκτιμάται στα 65 m, αν και το μέγεθος δεν είναι το μόνο που μετράει σε τέτοιες περιπτώσεις). Ωστόσο η πιθανότητα να έχει την οποιαδήποτε επίδραση στη Γη η διέλευσή του, είναι 0.

Το φαινόμενο μέγεθός του, εκτιμάται πως θα φτάσει το πολύ ως το +10, κάτι που σημαίνει πως δεν θα είναι ορατός με γυμνό μάτι αλλά μόνο με τηλεσκόπιο ως αργά κινούμενο κοντινό «άστρο».

Πληροφορίες για τον αστεροειδή: https://en.wikipedia.org/wiki/(52768)_1998_OR2

Χάρτες με την ακριβή θέση του αστεροειδή στον ουρανό: https://earthsky.org/astronomy-essentials/asteroid-52768-1998-or2-april-2020-how-to-see

Πηγή εικόνας: https://www.jpl.nasa.gov/

Ο αστεροειδής 2006 QV89 δεν μας απειλεί πια

Στις 16/7, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA), με ανακοίνωση της, αποκλείει οριστικά την σύγκρουση με τον αστεροειδή 2006 QV89, ο οποίος είχε μη-μηδενικές πιθανότητες (1 προς 7000) να συγκρουστεί με την Γη στις 9/9/2019.

Ο αστεροειδής αυτός έχει διάμετρο ~50 m. Αν και αυτή μπορεί να μην μοιάζει μεγάλη, ωστόσο η μεγάλη ταχύτητα (και η συνεπαγόμενη κινητική ενέργεια) με την οποία κινούνται, τα κάνει ιδιαίτερα καταστροφικά.

Γενικότερα, οτιδήποτε έχει διάμετρο της τάξης του χιλιομέτρου, είναι αρκετό, ώστε οι συνέπειες του, σε περίπτωση κρούσης με τον πλανήτη μας, να είναι παγκόσμιες.

Στο διάγραμμα, φαίνεται (στον κόκκινο κύκλο δεξιά), η σχετική θέση της Γης και του αστεροειδή στις 9/9/2019, ο οποίος αναμένεται να περάσει ~ 6 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά μας. Αν και η απόσταση φαντάζει μεγάλη, ωστόσο είναι αρκετά μικρή σε αστρονομικά πλαίσια (μία αίσθηση αυτού μπορεί να έχει κάποιος και από το διάγραμμα αυτό).

Ανακοίνωση ESA: http://www.esa.int/Our_Activities/Space_Safety/ESA_confirms_asteroid_will_miss_Earth_in_2019

Πηγή διαγράμματος: NASA - https://ssd.jpl.nasa.gov/sbdb.cgi?sstr=2006+QV89&