Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα James Webb. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα James Webb. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2024

«Ορφανοί» εξωπλανήτες από το James Webb

«Ορφανοί» εξωπλανήτες. Ένα ακόμη είδος αστρονομικών αντικειμένων στο διάστημα, το οποίο έλκει την προσοχή των αστρονόμων. Πρόκειται για πλανήτες που δεν βρίσκονται βαρυτικά δέσμιοι σε πλανητικό σύστημα υπό την επιρροή άστρου ή άστρων (όπως η Γη και οι υπόλοιποι πλανήτες σε σχέση με τον Ήλιο), αλλά περιπλανώνται στο διάστημα μόνοι τους. Κάποιοι μπορεί να συνοδεύονται από φυσικούς δορυφόρους ή δίσκο σκόνης και αερίων. Αυτοί οι εξωπλανήτες είτε έχουν «εξοστρακιστεί» από το πλανητικό σύστημα στο οποίο ανήκαν, πιθανόν λόγω συγκρούσεων είτε έχουν δημιουργηθεί εξαρχής μόνοι τους από μοριακά νέφη και σκόνη που ωστόσο δεν είχαν αρκετή μάζα για να οδηγήσουν στη δημιουργία άστρου. Μέχρι στιγμής έχουν βρεθεί μερικές δεκάδες τέτοιοι, ωστόσο υπολογίζονται σε τρισεκατομμύρια μόνο στον δικό μας Γαλαξία.

 
Σε έρευνα που έχει γίνει αποδεκτή προς δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό “The Astronomical Journal”, μια ομάδα αστρονόμων, χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb το οποίο στόχευσε προς το νεφέλωμα NGC1333 (περίπου 1000 έτη φωτός μακριά από εμάς, στον αστερισμό του Περσέα) και κάνοντας φασματοσκοπική ανάλυση σε κάποια αντικείμενα εκεί, ανακάλυψαν ακόμη 6 τέτοιους «ορφανούς» περιπλανώμενους πλανήτες (οι 3 στη συγκεκριμένη φωτογραφία επισημαίνονται με πράσινους κύκλους).
 
Ένας στόχος της έρευνας ήταν να βρεθούν οι ελαφρύτεροι «ορφανοί» εξωπλανήτες που σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο με αυτόν που σχηματίζονται και τα αστέρια (συσσώρευση μοριακού νέφους και σκόνης λόγω βαρύτητας). Φαίνεται πως το όριο της μάζας (γύρω στις 5 μάζες Δία) για τα μικρότερα από αυτά τα αντικείμενα, επικαλύπτεται με εκείνο μεγάλων εξωπλανητών που είναι δέσμιοι σε πλανητικά συστήματα. Έρευνες σαν και αυτή, βοηθούν στην κατανόηση της δημιουργίας πλανητών, αστέρων, αλλά και «μίνι»-πλανητικών συστημάτων όπως αυτά που μπορεί να αποτελέσει ένας εξωπλανήτης με τους δορυφόρους του και τον δίσκο αερίων και σκόνης γύρω του (π.χ. φανταστείτε κάτι ανάλογο με τον Δία ή τον Κρόνο και τους δορυφόρους τους αλλά περιπλανώμενο στο διάστημα).
 
Έρευνα προς δημοσίευση στο “The Astronomical Journal”: https://arxiv.org/abs/2408.12639
 
Περισσότερα, για τους «ορφανούς» εξωπλανήτες, όπως και πολλά άλλα συναρπαστικά θέματα, θα βρείτε στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!
 

 

Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2023

Φωτογραφίζοντας το παρελθόν του ηλιακού μας συστήματος

Αυτή είναι μια υψηλής ανάλυσης φωτογραφία του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb από το αντικείμενο Herbig-Haro* 211 (ΗΗ 211) στο κοντινό υπέρυθρο φάσμα, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα στα μέσα Σεπτεμβρίου. Σε αυτήν βλέπουμε λεπτομέρεια της εκροής αερίων από ένα νεαρό άστρο ηλικίας μόλις μερικών δεκάδων χιλιάδων ετών. Ένα ανάλογο σκηνικό θα επικρατούσε και στην αστρική μας «γειτονιά» πριν 5 δισεκατομμύρια έτη περίπου, κατά τη δημιουργία του Ήλιου μας. Το HH 211, βρίσκεται στον αστερισμό του Περσέα, περίπου 1000 έτη φωτός μακριά από τη Γη.

 
*Ένα αντικείμενο Herbig-Haro αποτελείται από φωτεινές περιοχές σε νεφελώματα που σχετίζονται με νεογέννητα αστέρια. Αυτές οι περιοχές σχηματίζονται όταν στενοί πίδακες μερικώς ιονισμένου αερίου που εκτοξεύονται από αυτά τα νεαρά άστρα, συγκρούονται με τα περιβάλλοντα νέφη αερίου και σκόνης με ταχύτητα ως και αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. 
 
Στη συγκεκριμένη φωτογραφία το νεαρό άστρο βρίσκεται στη (σκοτεινή) μέση, ενώ οι πίδακές του ξεχωρίζουν (προς τα πάνω δεξιά και κάτω αριστερά). Τα μόρια που διεγείρονται υπό αυτές τις συνθήκες, όπως το μοριακό υδρογόνο, το μονοξείδιο του άνθρακα κ.α., εκπέμπουν υπέρυθρο φως, το οποίο συλλέγεται από το JWST που «βλέπει» σε αυτό το τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, αποτυπώνοντας έτσι, με πρωτοφανή λεπτομέρεια, τη δομή των εκροών από το άστρο.
 
Πολλά περισσότερα για την αρχή και το τέλος των άστρων, τους εξωπλανήτες, τις μεθόδους ανίχνευσης, τα χαρακτηριστικά τους, τις ατμόσφαιρές τους, τα «φιλόξενα», «αφιλόξενα» και «εξωτικά» περιβάλλοντα που έχουν, την πιθανότητα ζωής «σαν τη δική μας» ή εντελώς διαφορετική από τη δική μας σε αυτά, αλλά και σχέδια για μη επανδρωμένες αποστολές εκεί στο… όχι τόσο μακρινό μέλλον, θα βρείτε στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!
 

 

Τρίτη 12 Ιουλίου 2022

Οι πρώτες εντυπωσιακές φωτογραφίες του James Webb Space Telescope

ΕΙΣΑΓΩΓΗ / ΠΕΡΙ ΤΟΥ JAMES WEBB. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb (JWST) ξεκίνησε το ταξίδι του στις 25/12/2021 (https://fkp2100.blogspot.com/2021/12/james-webb.html). Ένα τηλεσκόπιο από το οποίο, όπως έχουμε δει και σε παλαιότερες αναρτήσεις μας, υπάρχουν πολλές προσδοκίες και δικαίως. Θα «βλέπει» στο κοντινό και μέσο υπέρυθρο φάσμα, κάτι που θα του επιτρέψει να δει πολύ μακρύτερα (και πολύ πιο «πίσω» στο χρόνο) από ότι τα υπόλοιπα τηλεσκόπια που έχουμε χρησιμοποιήσει μέχρι σήμερα. Πιο πίσω από 13.5 δισεκατομμύρια έτη πριν το σήμερα, σε μια εποχή όπου στο Σύμπαν σχηματίζονταν οι πρώτοι γαλαξίες και τα πρώτα άστρα.

Για κάτι τέτοιο, το James Webb (που έλαβε το όνομά του από τον πρώην διευθυντή της NASA, την περίοδο 1961-68) θα έπρεπε να είναι εξοπλισμένο με ένα αρκούντως μεγάλο κάτοπτρο και να διατηρείται σε αρκετά χαμηλές θερμοκρασίες προστατευμένο από την ηλιακή ακτινοβολία. Αυτές οι δυο απαιτήσεις από μόνες τους, ήταν αρκετές για να θέσουν μεγάλες προκλήσεις στους μηχανικούς της NASA, για το πώς να «πακετάρουν» μια ιδιαίτερα εύθραυστη αλλά και μεγάλη κατασκευή, σε έναν πύραυλο που θα την πάει στο διάστημα και στη συνέχεια να «ξεδιπλωθεί» βήμα-βήμα χωρίς κανένα πρόβλημα. Το συνολικό εγχείρημα είχε περίπου 400 «κρίσιμα» σημεία-βήματα, όπου αν έστω και σε ένα από αυτά, κάτι πήγαινε στραβά, τότε ολόκληρη η αποστολή θα βρισκόταν σε κίνδυνο. Τελικώς, πήγαν όλα καλά! 
 
Το τηλεσκόπιο βρίσκεται στο L2 (σημείο Lagrange 2, ένα από τα 5 σημεία Lagrange, στο σύστημα Γης – Ήλιου, τα οποία αποτελούν σημεία ισορροπίας ανάμεσα στις βαρυτικές δυνάμεις από το σύστημα και τη φυγόκεντρο δύναμη που έχει ο δορυφόρος, δηλαδή ιδανικά σημεία για τοποθέτηση δορυφόρων, καθώς η θέση τους παραμένει σταθερή, με τις ελάχιστες δυνατές διορθώσεις στην τροχιά τους). Βλέπε και επεξηγηματικό σχήμα με τα σημεία Lagrange.
 
 
Πώς έμοιαζε το πρώιμο σύμπαν; Πώς και πότε σχηματίστηκαν τα πρώτα αστέρια και οι γαλαξίες; Από τι αποτελείται η ατμόσφαιρα των εξωπλανητών και ποιοι πλανήτες (μπορεί να) φιλοξενούν ζωή; Το JWST θα αντιμετωπίσει αυτά τα θεμελιώδη και συναρπαστικά όπως και πολλά άλλα ερωτήματα που στηρίζουν τις απαρχές του ίδιου του σύμπαντος. 
 
Η ΠΡΩΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΒΑΘΕΟΣ ΠΕΔΙΟΥ. Μια πρώτη ματιά από τις δυνατότητές του, πήραμε σήμερα 12/7/2022. Η φωτογραφία που κυκλοφόρησε το ξημέρωμα (ώρα Ελλάδας) της 12ης Ιουλίου, αποτελεί την λεπτομερέστερη, μέχρι σήμερα, φωτογραφία ενός μικροσκοπικού τμήματος του πρώιμου Σύμπαντος. Είναι η 1η φωτογραφία βαθέος πεδίου του JWST και ελήφθη με δεδομένα 12.5 ωρών από το τηλεσκόπιο (όταν το Hubble, για σύγκριση, σε ανάλογες φωτογραφίες βαθέος πεδίου, χρειαζόταν βδομάδες). Απεικονίζει το γαλαξιακό σμήνος SMACS 0723, περίπου στο κέντρο της φωτογραφίας, όπως ήταν 4.6 δισεκατομμύρια έτη πριν το σήμερα (καθώς βρίσκεται τόσα έτη φωτός μακριά από εμάς, άρα τόσο χρόνο χρειάζεται το φως για να φτάσει σε εμάς), ενώ υπάρχουν γαλαξίες σε αυτήν που «χρονολογούνται» ως και παραπάνω από 13 δισεκατομμύρια έτη πριν το σήμερα (βλέπε εδώ: https://www.esa.int/.../Webb_spectra_identify_galaxies_in... ). 
 
 
Τι είναι όμως αυτοί οι «παραμορφωμένοι» γαλαξίες; Η μάζα αυτού του σμήνους (SMACS 0723), είναι αρκούντως μεγάλη, ώστε να δρα ως «βαρυτικός φακός». Αυτός αποτελεί ένα φαινόμενο που έχουμε δει και σε παλαιότερες αναρτήσεις μας και συνίσταται στην οπτική παραμόρφωση αστρικών αντικειμένων που βρίσκονται πίσω από το σμήνος (στη συγκεκριμένη περίπτωση), λόγω της εκτροπής της πορείας του φωτός από το σμήνος που βρίσκεται ανάμεσα σε εμάς και αυτά, κάτι που, στη φωτογραφία, διακρίνεται ως παραμόρφωση σε διάφορα αντικείμενα, κυρίως σε γαλαξίες. Παρατηρήστε ότι κάποιοι γαλαξίες φαίνονται «τεντωμένοι» σχηματίζοντας τόξα ή ακόμη και «δαχτυλίδια» κάποιες φορές, γύρω από το σμήνος. Βλέπε και επεξηγηματικό σχήμα περί «δαχτυλιδιών του Einstein», για το πώς λειτουργούν οι «βαρυτικοί φακοί». 
 
 
Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ / ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ ΕΞΩΠΛΑΝΗΤΗ. Πρόκειται για τον εξωπλανήτη WASP-96 b, ο οποίος βρίσκεται στον Γαλαξία μας και σε απόσταση 1150 ετών φωτός μακριά από εμάς, στον αστερισμό του Φοίνικα (ορατός από το νότιο ημισφαίριο). Πρόκειται για έναν θερμό «αέριο γίγαντα» (συγκρίσιμο σε διαστάσεις με τον Δία), με θερμοκρασία επιφανείας άνω των 1000 βαθμών Κελσίου, ολοκληρώνοντας μια περιφορά γύρω από το άστρο του σε μόλις 3.5 μέρες. Βρίσκεται πολύ κοντά στο άστρο του (περίπου το 1/9 της απόστασης του Ερμή από τον Ήλιο μας, για σύγκριση). Το JWST ανίχνευσε υδρατμούς μαζί με νέφη και ομίχλη στον συγκεκριμένο εξωπλανήτη, αναδεικνύοντας την ανεπανάληπτη δυνατότητα που έχουμε πλέον, να αναλύουμε δεδομένα από ατμόσφαιρες εξωπλανητών σε αποστάσεις εκατοντάδων και χιλιάδων ετών φωτός μακριά, ώστε να ανιχνεύουμε δυνητικά κατοικήσιμους εξωπλανήτες (ερευνώντας για στοιχεία-«κλειδιά», όπως νερό, μεθάνιο, διοξείδιο του άνθρακα, οξυγόνο, κ.α.). Το φάσμα ελήφθη καθώς ο εξωπλανήτης έκανε διέλευση μπροστά από το άστρο του (βλέπε επεξηγηματικό σχήμα φωτομετρίας διέλευσης).
 

 
Η ΤΡΙΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ / Ο «ΘΑΝΑΤΟΣ» ΕΝΟΣ ΑΣΤΡΟΥ. Πρόκειται για ένα πλανητικό νεφέλωμα, με όνομα NGC 3132 το οποίο βρίσκεται περίπου 2500 έτη φωτός μακριά. Στο κέντρο του νεφελώματος, βρίσκεται ένα διπλό σύστημα αστέρων πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Το πιο αμυδρό από αυτά, έχασε τμήματα της μάζας του μετά από διαδοχικές εκρήξεις που σήμαναν και το τέλος της «ζωής» του. Αυτό το υλικό, απομακρύνεται σε διαδοχικά κελύφη, ακτινικά προς τα έξω, δημιουργώντας αυτό το εντυπωσιακό σκηνικό. Το JWST μπορεί να ανιχνεύσει τη σύσταση αυτών των στρωμάτων υλικού, ώστε να κατασκευαστεί ένα ακριβές χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας, με ανεπανάληπτη λεπτομέρεια. Το άλλο άστρο του διπλού συστήματος, βρίσκεται σε πιο πρώιμο στάδιο της αστρικής του εξέλιξης και είναι πιθανό να συνεισφέρει και αυτό, με τη σειρά του, σε ένα ακόμη πλανητικό νεφέλωμα στο μέλλον. Όλο αυτό το υλικό, διασκορπίζεται στον μεσοαστρικό χώρο, με το πέρασμα του χρόνου, και κάποια στιγμή θα αποτελέσει την πρώτη ύλη για τη δημιουργία ενός νέου άστρου ή πλανήτη, κάπου αλλού.
 

 
Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ / ΕΞΕΛΙΞΗ ΓΑΛΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΑΝΕΣ ΟΠΕΣ. Σε αυτήν την φωτογραφία, βλέπουμε 5 γαλαξίες (λέγεται Stephan’s Quintet ή HCG 92) εκ των οποίων μόνο οι 4 είναι «μαζί» στην πραγματικότητα, αλληλεπιδρώντας βαρυτικά, και βρίσκονται περίπου 290 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Ο πέμπτος (πιο αριστερά από όλους) βρίσκεται πολύ πιο μπροστά και πιο κοντά σε εμάς, απέχοντας 40 εκατομμύρια έτη φωτός. Χαρακτηριστικό της λεπτομέρειας της φωτογραφίας είναι το ότι μπορεί κάποιος να διακρίνει και πολλά άστρα σε αυτόν τον γαλαξία. Από τους άλλους 4 γαλαξίες, αυτός που βρίσκεται στην κορυφή (NGC 7319), φιλοξενεί έναν ενεργό γαλαξιακό πυρήνα (μια υπερμαζική μελανή οπή με μάζα 24 εκατομμύρια φορές αυτής του Ήλιου) η οποία ακτινοβολεί ενέργεια ίση με εκείνη 40 δισεκατομμυρίων Ήλιων. Η ανεπανάληπτη λεπτομέρεια με την οποία μπορούμε να παρατηρήσουμε τέτοια συστήματα, θα μας επιτρέψει, εκτός των άλλων, να κατανοήσουμε περισσότερα για το ρυθμό με τον οποίο «τρέφονται» και μεγαλώνουν οι υπερμαζικές μελανές οπές όπως η προαναφερθείσα. 
 
 
Η ΠΕΜΠΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ / ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ. Σε αυτή τη φωτογραφία, βλέπουμε μια λεπτομέρεια από το νεφέλωμα της Τρόπιδος (Carina nebula) και πιο συγκεκριμένα, μια περιοχή γέννησης αστέρων (με όνομα NGC 3324, 7600 έτη φωτός μακριά). Η σκόνη και τα αέρια που βλέπουμε εδώ, αποτελούν πρώτη ύλη για τη δημιουργία αστέρων. Για πρώτη φορά βλέπουμε με τέτοια λεπτομέρεια μια τέτοια περιοχή, κάτι που μας αποκαλύπτει πάρα πολλές διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα εκεί. Αυτό συμβαίνει χάρη στο υπέρυθρο φάσμα του JWST, που μπορεί να διαπεράσει την κοσμική σκόνη και να αποκαλύψει «μυστικά» που δεν μπορούσαμε να δούμε σε αντίστοιχες φωτογραφίες στο ορατό φάσμα. Με αυτόν τον τρόπο, αναμένεται να κατανοήσουμε περισσότερα σχετικά με την αστρογένεση και τις ισορροπίες που καθορίζουν τον αριθμό των άστρων που θα δημιουργηθούν σε τέτοιες περιοχές.
 
 
-----------------------------------------
 
Φωτογραφίες: JWST / NASA, ESA, CSA, STScI.
 
Φωτογραφία σύγκρισης Hubble/Webb: Jason Major (https://twitter.com/JPMajor)
 
Περισσότερα για τη διαστημική εξερεύνηση, τις προκλήσεις που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε, αλλά και το μέλλον της ανθρωπότητας και του Σύμπαντος, στον τόμο ΙΙΙ, τον πιο συναρπαστικό τόμο της τριλογίας «Τα φυσικά φαινόμενα», τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!
 
Περισσότερα για τους βαρυτικούς φακούς, τη Γενική αλλά και την Ειδική Σχετικότητα, όπως και την Κοσμολογία, θα βρείτε στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2021

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb ξεκινά το ταξίδι του

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James #Webb ξεκινά το ταξίδι του. Εικόνα πριν λίγα λεπτά. Οι προσδοκίες πολλές. Ο διάδοχος του Hubble, θα "βλέπει" κυρίως στο υπέρυθρο και θα "ψάξει" για το φως των πρώτων άστρων και γαλαξιών, μετά τη "Μεγάλη Έκρηξη", ενώ θα μας βοηθήσει στην κατανόηση της δημιουργίας και εξέλιξης των γαλαξιών, των πλανητικών συστημάτων και της ίδιας της ζωής. Το καλύτερο επιστημονικό δώρο για αυτές τις γιορτές.

Πηγή: https://www.facebook.com/EuropeanSpaceAgency/photos/a.380701205666/10159926937435667/.