Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ESA. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ESA. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 20 Ιουνίου 2025

Τεχνητές ολικές ηλιακές εκλείψεις από το "Proba-3" της ESA

Τη Δευτέρα 16/6, η ESA (Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία), αποκάλυψε στο ευρύ κοινό τις πρώτες εντυπωσιακές εικόνες της εξωτερικής ατμόσφαιρας (κορώνας) του άστρου μας, οι οποίες ελήφθησαν από τη νέα αποστολή “Proba-3” η οποία βρίσκεται σε ελλειπτική τροχιά γύρω από τη Γη. Αυτή η αποστολή αποτελείται από δυο διαστημικές συσκευές που πετούν σαν μία, περίπου 150 μέτρα μακριά η μία από την άλλη, διατηρώντας ωστόσο τις σχετικές τους θέσεις με ακρίβεια χιλιοστού χρησιμοποιώντας καινοτόμες τεχνολογίες πλοήγησης και εντοπισμού θέσης. Ο στόχος είναι, το ένα κομμάτι της συσκευής να ρίχνει τη σκιά του στο άλλο με τέτοιο τρόπο και με τόση ακρίβεια, ώστε να επιτυγχάνεται μια τεχνητή ολική έκλειψη Ηλίου. 

 
Αυτό βοηθά με καταλυτικό τρόπο στην κατανόηση των μηχανισμών που λαμβάνουν χώρα στην ηλιακή κορώνα και στο τρόπο με τον οποίο έχει θερμοκρασία της τάξης του 1 εκατομμυρίου βαθμών Kelvin, δηλαδή πολύ μεγαλύτερη από την επιφανειακή θερμοκρασία του Ήλιου (5800 Kelvin), όπως επίσης και για τον ηλιακό άνεμο και τις εκτοξεύσεις στεμματικής μάζας (CMEs) που ευθύνονται και για το σέλας, αλλά σε ιδιαίτερες περιπτώσεις (π.χ. Μάιος 2024) οπότε και η ηλιακή δραστηριότητα είναι αυξημένη, μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα στις τηλεπικοινωνίες, τους δορυφόρους, τα συστήματα πλοήγησης (GPS), όπως και στα δίκτυα ηλεκτρισμού.
 
Η μελέτη της ηλιακής κορώνας από τη Γη, πρέπει να «περιμένει» ολικές ηλιακές εκλείψεις οι οποίες συμβαίνουν συνήθως 1-2 φορές το χρόνο και διαρκούν μερικά λεπτά. Με την αποστολή “Proba-3” μπορούν να δημιουργηθούν ολικές εκλείψεις κατά βούληση, οι οποίες μπορούν να διαρκούν ως και 6 ώρες ανά τροχιά της συσκευής (η οποία διαρκεί 19.5 ώρες), για τη λεπτομερή μελέτη των προαναφερθέντων χαρακτηριστικών του άστρου μας, με τρόπο που δεν είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μέχρι σήμερα.
 
Ευτυχώς, η συγκεκριμένη αποστολή δεν έχει αμερικάνικη συνεισφορά, διαφορετικά, το πιθανότερο με βάση τα… κατορθώματα του παρόντος καθεστώτος που έχει ιδιαίτερα εχθρική συμπεριφορά απέναντι στην επιστήμη και τη λογική, θα ήταν να είχε καταργηθεί.
 
Φωτογραφία: Λεπτομέρειες του εξερχόμενου πλάσματος της ηλιακής κορώνας, μέσω πράσινου φίλτρου, όπως τις «είδε» το Proba-3 --- ESA / Proba-3 / ASPIICS / WOW algorithm (περιλαμβάνεται στο παραπάνω άρθρο).
 
Περισσότερα για τη διαστημική εξερεύνηση, αλλά και τις ευρύτερες εξελίξεις στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, θα βρείτε στον συναρπαστικό τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!
 

 

Σάββατο 29 Μαρτίου 2025

Αμμόλοφοι στην Υεμένη

Αυτές οι, σχεδόν παράλληλες, ζώνες αμμόλοφων βρίσκονται στην Υεμένη, πάνω από την οποία ελήφθη αυτή η φωτογραφία από τον δορυφόρο Sentinel 2 της ESA στις 26/1. Οι αμμόλοφοι ξεκινούν να σχηματίζονται, συνήθως πίσω ή πάνω από κάποια εμπόδια (π.χ. πέτρες, λόφους), με το μέτωπό τους κάθετα στη διεύθυνση του ανέμου. Οι αποστάσεις μεταξύ τους και το σχήμα τους, εξαρτώνται από την ένταση και τη διεύθυνση του ανέμου στην περιοχή, όπως και από το αν υπάρχει βλάστηση. Ο άνεμος συμπαρασύρει κόκκους σκόνης, εναποθέτοντάς τους σταδιακά σε ψηλότερα σημεία και σχηματίζοντας έτσι τον αμμόλοφο. Στη συνέχεια ο ίδιος ο αμμόλοφος αποτελεί το «εμπόδιο» που θα προκαλέσει τη δημιουργία ενός ακόμη αμμόλοφου, σχεδόν παράλληλα με αυτόν, στην υπήνεμη πλευρά του κ.ο.κ. Στο πέρασμα του χρόνου, οι αμμόλοφοι αυτοί μπορεί να κινούνται, θυμίζοντας θαλάσσια κύματα αλλά σε πολύ αργή κίνηση.

 
Πηγή: ESA / Copernicus / Sentinel 2 / https://bsky.app/profile/kosmi.bsky.social
 
Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!
 

 

Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2024

Το cryobot της NASA στην Ευρώπη και τον Εγκέλαδο

Οι παγωμένοι δορυφόροι του Δία, όπως η Ευρώπη και ο Εγκέλαδος, ελκύουν την προσοχή των αστροβιολόγων και της NASA για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής στο ηλιακό σύστημα. Ήδη έχει αρχίσει να σκιαγραφείται μία αποστολή ενός κρύο-ρομπότ ή κρυομπότ (cryobot) το οποίο θα τρυπήσει την παγωμένη επιφάνεια των συγκεκριμένων δορυφόρων για να ερευνήσει για πρώτη φορά απευθείας τους ωκεανούς νερού που βρίσκονται από κάτω τους. Η εικόνα της ανάρτησης δίνει μια άποψη της επιχείρησης του cryobot.
 
Μια τέτοια αποστολή έχει αρκετές προκλήσεις καθώς ένα τέτοιο cryobot χρειάζεται να τρυπήσει μια παγωμένη επιφάνεια αρκετών χιλιομέτρων για να βρεθεί στον ωκεανό κάτω από αυτήν. Τα συστήματά του αλλά και η απαιτούμενη θερμότητα για τη διείσδυση στον πάγο, θα τροφοδοτούνται με πυρηνική ενέργεια μέσω ραδιοϊσοτόπων (το γνωστό RPS, Radioidotope Power System, που έχει χρησιμοποιηθεί σε δεκάδες αντίστοιχες αποστολές στο παρελθόν και μετατρέπει τη θερμότητα από τη διάσπαση του Πλουτωνίου-238, σε ηλεκτρική ενέργεια). 
 
Επίσης, επειδή είναι πιθανό να μην συναντήσει μόνο πάγο κατά την κάθοδό του στον ωκεανό, το cryobot θα πρέπει να μπορεί να αντιμετωπίσει ή να παρακάμψει πιθανούς θύλακες με σκόνη, βράχους και άλλα υλικά. Επομένως, ένα σύστημα χαρτογράφησης και πλοήγησης σε τέτοιες συνθήκες είναι ένα ακόμη ζητούμενο, ενώ περαιτέρω πολύτιμες πληροφορίες θα υπάρξουν και από την αποστολή “Europa Clipper” (NASA 2024).
 
Πέρα από τη NASA, και η ESA έχει την αποστολή “JUICE” που ήδη «τρέχει» προς τους παγωμένους δορυφόρους του Δία (βλέπε την παλαιότερη ανάρτησή μας, εδώ: https://fkp2100.blogspot.com/2023/04/juice-esa.html).
 
Εικόνα: NASA / JPL-Caltech
 
Περισσότερα για τις εξελίξεις στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, στον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!
 

 

Σάββατο 19 Αυγούστου 2023

Τυφώνας Khanun

Στις δυο αυτές δορυφορικές φωτογραφίες (στο ορατό και το υπέρυθρο φάσμα) από τον δορυφόρο Sentinel 2 της ESA, βλέπουμε το «μάτι» του τυφώνα Khanun όταν αυτός βρισκόταν στις ακτές της Ιαπωνίας στις 2/8. Το «μάτι» έχει διάμετρο που υπολογίζεται γύρω στα 42 km. Οι μέγιστες ριπές ανέμου μετρήθηκαν στα 220 km/h.

 
Ο κυκλώνας (ή τυφώνας) αποτελεί ένα οργανωμένο σύστημα θύελλας, με σφοδρούς ανέμους (πάνω από 120 km/h) που περιστρέφονται (με αντί – ωρολογιακή φορά στο βόρειο ημισφαίριο και ωρολογιακή στο νότιο ημισφαίριο) γύρω από κέντρο, (το γνωστό «μάτι του κυκλώνα») στο οποίο καταγράφονται αξιοσημείωτα χαμηλές τιμές ατμοσφαιρικής πίεσης (κάτω από 980 hPa, ενώ οι σφοδρότεροι μπορεί να έχουν στο κέντρο τους και κάτω από 920 hPa). Λόγω της χαμηλής πίεσης στο συγκεκριμένο σημείο, οι άνεμοι έχουν τη τάση να ρέουν (πάντα) από γειτονικές περιοχές υψηλότερης ατμοσφαιρικής πίεσης, προς το σημείο εκείνο.
 
Κυκλώνας ή τυφώνας; Σύμφωνα με την αμερικανική υπηρεσία ωκεανών και ατμόσφαιρας (NOAA, National Oceanic and Atmospheric Administration), ο όρος «hurricane» χρησιμοποιείται για αυτό το φαινόμενο, όταν προκύπτει στον Ατλαντικό και βορειοανατολικό Ειρηνικό ωκεανό, ενώ στο νοτιοδυτικό Ειρηνικό ονομάζεται «typhoon» και στον νότιο Ειρηνικό και Ινδικό ωκεανό ονομάζεται «cyclone». Εδώ, συνήθως τους αποκαλούμε «τροπικούς κυκλώνες», αλλά χρησιμοποιείται και ο όρος «τυφώνας».
 
Στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τους τροπικούς κυκλώνες, τους ανεμοστρόβιλους, τους κονιορτοστρόβιλους, τις διαφορές τους, τον τρόπο δημιουργίας του κάθε φαινομένου και άλλα πολλά, με λεπτομερείς εξηγήσεις, φωτογραφίες, χάρτες και σχήματα. Αποκτήστε τον από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!
 


 

Παρασκευή 14 Απριλίου 2023

Η αποστολή JUICE της ESA στους παγωμένους δορυφόρους του Δία

Η διαστημική συσκευή JUICE (Jupiter Icy Moons Explorer ή εξερευνητής των παγωμένων φυσικών δορυφόρων του Δία), αναμένεται να ξεκινήσει τη μεγάλη διαστημική της πορεία πάνω σε έναν πύραυλο Ariane 5 σήμερα στις 15:14 το μεσημέρι ώρα Ελλάδας, από τη Γαλλική Γουιάνα (τμήμα της Γαλλικής επικράτειας στα βορειοανατολικά της νότιας Αμερικής). Αποτελεί αποστολή της ESA (Ευρωπαϊκής υπηρεσίας διαστήματος) και αναμένεται να φτάσει στο σύστημα των φυσικών δορυφόρων του Δία τον Ιούλιο του 2031, με την αποστολή να εστιάζει κυρίως στον Γανυμήδη, την Καλλιστώ και την Ευρώπη, ενώ τον Δεκέμβρη του 2034 θα μπει σε τροχιά γύρω από τον Γανυμήδη. Στην πορεία της προς το σύστημα του Δία, θα περάσει και από τη ζώνη των αστεροειδών (ανάμεσα στον Άρη και τον Δία), όπου θα κάνει διέλευση κοντά από τον αστεροειδή 223 Rosa.

 
Γιατί εκεί; Διότι αυτοί οι 3 φυσικοί δορυφόροι του Δία πιθανολογείται πως φιλοξενούν μεγάλους ωκεανούς νερού κάτω από τις παγωμένες επιφάνειές τους, κάτι που τους τοποθετεί στους «δυνητικά κατοικήσιμους» του ηλιακού μας συστήματος. Μάλιστα εικάζεται ότι υπάρχει και μικροβιακή ζωή σε αυτούς (κυρίως στην Ευρώπη), όμως η αποστολή αυτή δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτό, καθώς είναι η πρώτη του είδους της και προέχει η εκπλήρωση άλλων στόχων. Αν υπάρχει μικροβιακή ζωή στην επιφάνεια κάποιου από αυτούς τους δορυφόρους (εξαιρετικά απίθανο), τότε είναι πιθανό να ανιχνευτεί. Ωστόσο εκεί που πιθανολογείται ότι υπάρχει (στους ωκεανούς), δεν είναι δυνατόν να ανιχνευτεί καθώς η διαστημική συσκευή δεν θα προσεδαφιστεί.
 
Ποιοι είναι οι στόχοι της αποστολής JUICE; Η αποστολή εστιάζει στον Γανυμήδη περισσότερο αλλά και στην Καλλιστώ όπου θα γίνει χαρτογράφηση και ανάλυση του πάγου αλλά και του ωκεανού κάτω από αυτόν, όπως και μελέτη της ατμόσφαιρας και του μαγνητικού πεδίου του Γανυμήδη. Στην Ευρώπη η έρευνα θα εστιαστεί στα, απαραίτητα για τη ζωή, οργανικά μόρια. Πιο μακρινές παρατηρήσεις θα γίνουν και σε άλλους δορυφόρους του Δία, όπως και στην ηφαιστειακά ενεργή Ιώ. 
 
Πότε θα γνωρίζουμε αν υπάρχει μικροβιακή ζωή σε κάποιον από τους δορυφόρους του Δία; Για να υπάρχει ζωή, όπως τη γνωρίζουμε, σε κάποιον πλανήτη ή δορυφόρο, τότε αυτός θα πρέπει να έχει νερό σε υγρή μορφή, μια πηγή ενέργειας και θρεπτικά συστατικά. Ο Γανυμήδης έχει τις λιγότερες πιθανότητες από τους δορυφόρους που θα ερευνηθούν στον Δία, ενώ η Ευρώπη (στην οποία θα εστιάσει η αποστολή “Europa Clipper” της NASA, που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2024) περισσότερες. Αυτό διότι στην Ευρώπη, ο ωκεανός έρχεται σε επαφή με τον βραχώδη πυρήνα του δορυφόρου, ο οποίος παρέχει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Στον μεγαλύτερο δορυφόρο του Δία όμως, τον Γανυμήδη, ο ωκεανός είναι αρκετά βαθύς ώστε από ένα σημείο και κάτω, λόγω της πίεσης είναι πιθανό να σχηματίζεται ξανά πάγος πριν τον βραχώδη πυρήνα. Σε αυτήν την περίπτωση ο ωκεανός του Γανυμήδη βρίσκεται ανάμεσα σε δυο στρώματα πάγου και τα θρεπτικά συστατικά λείπουν. Έτσι, θα πρέπει να περιμένουμε να ολοκληρωθούν αυτές οι δυο αποστολές (JUICE και Europa Clipper) στα μέσα της επόμενης δεκαετίας, ώστε να γνωρίζουμε πολύ περισσότερα και με βάση αυτή τη γνώση, να οργανώσουμε μια επόμενη αποστολή που πιθανόν να μας δώσει απαντήσεις.
 
Η αποστολή JUICE προγραμματίζεται να τερματιστεί με ελεγχόμενη πτώση της διαστημικής συσκευής στον Γανυμήδη, στα τέλη του 2035.
 
Αφίσα αποστολής JUICE και περισσότερα για την αποστολή: https://www.esa.int/.../Spotlight_on_Ganymede_Juice_s...
 
Περισσότερα για την αναζήτηση κάθε είδους ζωής, τους εξωπλανήτες, τη διαστημική εξερεύνηση στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, τις προκλήσεις, τα τεχνικά εμπόδια και τις πιθανές λύσεις, με χάρτες, διαγράμματα και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, στον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!
 

 

Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2022

Ο κόλπος Nushagak έργο τέχνης

Σε αυτήν την υπέροχη δορυφορική φωτογραφία, βλέπουμε τον κόλπο Nushagak στην Αλάσκα, με τα πολύπλοκα και ποικίλα μορφολογικά χαρακτηριστικά του. Ο κόλπος παίρνει το όνομά του από τον ομώνυμο ποταμό που τον τροφοδοτεί με νερό και ξεκινά από πάνω δεξιά στη φωτογραφία (όπου η σκούρα απόχρωσή του οφείλεται σε τανίνες και λιγνίνες που αποτελούν συστατικά διαφόρων φυτών, φύλλων, καρπών, κ.α), ενώ στη συνέχεια το νερό του αναμειγνύεται με αυτό του κόλπου και γίνεται σταδιακά ανοιχτόχρωμο.

 
Φωτογραφία: Copernicus / Sentinel 2 – ESA (https://www.esa.int/.../Images/2022/11/Nushagak_Bay_Alaska)
 

 

Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2022

"Σβήνει" το πλανητικό νεφέλωμα "Stingray"

Το πλανητικό νεφέλωμα “Stingray” (αλλιώς Hen 3-1357) έχει χάσει μεγάλο μέρος της φωτεινότητάς του τα τελευταία 20 έτη. Η διαφορά, όπως αποτυπώνεται από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, είναι εντυπωσιακή για ένα τόσο μικρό (για τα αστρονομικά πλαίσια) χρονικό διάστημα. 

 
Θυμίζουμε ότι το πλανητικό νεφέλωμα, είναι ένα διαστελλόμενο (στο χώρο) κέλυφος ιονισμένου αερίου και δημιουργείται από την εκτίναξη/αποβολή των εξωτερικών στρωμάτων ενός άστρου, όταν το τελευταίο βρίσκεται στο στάδιο του «κόκκινου γίγαντα» (ένα στάδιο στο οποίο θα βρεθεί και ο Ήλιος σε 5 δισεκατομμύρια έτη από σήμερα).
 
Η όψη ενός πλανητικού νεφελώματος, καθορίζεται εν πολλοίς από το κεντρικό του άστρο. Η ιονίζουσα ακτινοβολία που εκπέμπεται από το άστρο αυτό, διεγείρει τα στοιχεία που συνθέτουν το πλανητικό νεφέλωμα και αυτά, αποδιεγείρονται εκπέμποντας φως. Το κεντρικό άστρο εδώ, με όνομα SAO 244567, παρουσιάζει μεγάλη πτώση στη θερμοκρασία και τη φωτεινότητά του από το 2002 και μετά, κάτι που έχει ως συνέπεια τη μειωμένη εκπομπή ιονίζουσας υπεριώδους ακτινοβολίας και τη συνεπακόλουθη δραματική μεταβολή στην όψη του πλανητικού νεφελώματός του. 
 
Μία υπόθεση που έχει διατυπωθεί για αυτό το φαινόμενο, είναι η έκλαμψη ηλίου (αναφερόμαστε στο στοιχείο ήλιο και όχι στον Ήλιο μας βεβαίως) πέριξ της κεντρικής περιοχής του άστρου, δηλαδή μια παροδική «υπέρ-παραγωγή» ενέργειας από σύντηξη πυρήνων ηλίου.
 
Φωτογραφίες: NASA / ESA / Hubble
 
 
Στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», μπορείτε να μάθετε πολλά περισσότερα για την αστρική εξέλιξη και την πυρηνοσύνθεση των άστρων, τα πλανητικά νεφελώματα, τις μελανές οπές όπως και πολλά άλλα συναρπαστικά θέματα, με λεπτομερείς εξηγήσεις, σχήματα και φωτογραφίες. Αποκτήστε τον από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής!
 

 

Κυριακή 24 Ιουλίου 2022

Μια λίμνη - έργο τέχνης

Σε αυτή τη φωτογραφία – έργο τέχνης, που ελήφθη από τον δορυφόρο Sentinel 2, στις 6/6, βλέπουμε τη λίμνη Carnegie. Πρόκειται για μια μεγάλη, «εφήμερη» λίμνη στη Δ. Αυστραλία με συνολική έκταση περίπου 5.700 km^2, μια από τις μεγαλύτερες της Αυστραλίας. Πήρε το όνομά της από τον David Carnegie, έναν εξερευνητή του εσωτερικού της Δυτικής Αυστραλίας. Περιβάλλεται κυρίως από ξηρά, ερημικά τοπία. Πολύ σπάνια γεμίζει με νερό όταν βρέχει ραγδαία. Σε ξηρά χρόνια, η λίμνη μετατρέπεται σε λασπώδη βάλτο.

Φωτογραφία: Sentinel-2B / L2A -- Πηγή: https://twitter.com/BrockmannCon


 

Τρίτη 12 Ιουλίου 2022

Οι πρώτες εντυπωσιακές φωτογραφίες του James Webb Space Telescope

ΕΙΣΑΓΩΓΗ / ΠΕΡΙ ΤΟΥ JAMES WEBB. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb (JWST) ξεκίνησε το ταξίδι του στις 25/12/2021 (https://fkp2100.blogspot.com/2021/12/james-webb.html). Ένα τηλεσκόπιο από το οποίο, όπως έχουμε δει και σε παλαιότερες αναρτήσεις μας, υπάρχουν πολλές προσδοκίες και δικαίως. Θα «βλέπει» στο κοντινό και μέσο υπέρυθρο φάσμα, κάτι που θα του επιτρέψει να δει πολύ μακρύτερα (και πολύ πιο «πίσω» στο χρόνο) από ότι τα υπόλοιπα τηλεσκόπια που έχουμε χρησιμοποιήσει μέχρι σήμερα. Πιο πίσω από 13.5 δισεκατομμύρια έτη πριν το σήμερα, σε μια εποχή όπου στο Σύμπαν σχηματίζονταν οι πρώτοι γαλαξίες και τα πρώτα άστρα.

Για κάτι τέτοιο, το James Webb (που έλαβε το όνομά του από τον πρώην διευθυντή της NASA, την περίοδο 1961-68) θα έπρεπε να είναι εξοπλισμένο με ένα αρκούντως μεγάλο κάτοπτρο και να διατηρείται σε αρκετά χαμηλές θερμοκρασίες προστατευμένο από την ηλιακή ακτινοβολία. Αυτές οι δυο απαιτήσεις από μόνες τους, ήταν αρκετές για να θέσουν μεγάλες προκλήσεις στους μηχανικούς της NASA, για το πώς να «πακετάρουν» μια ιδιαίτερα εύθραυστη αλλά και μεγάλη κατασκευή, σε έναν πύραυλο που θα την πάει στο διάστημα και στη συνέχεια να «ξεδιπλωθεί» βήμα-βήμα χωρίς κανένα πρόβλημα. Το συνολικό εγχείρημα είχε περίπου 400 «κρίσιμα» σημεία-βήματα, όπου αν έστω και σε ένα από αυτά, κάτι πήγαινε στραβά, τότε ολόκληρη η αποστολή θα βρισκόταν σε κίνδυνο. Τελικώς, πήγαν όλα καλά! 
 
Το τηλεσκόπιο βρίσκεται στο L2 (σημείο Lagrange 2, ένα από τα 5 σημεία Lagrange, στο σύστημα Γης – Ήλιου, τα οποία αποτελούν σημεία ισορροπίας ανάμεσα στις βαρυτικές δυνάμεις από το σύστημα και τη φυγόκεντρο δύναμη που έχει ο δορυφόρος, δηλαδή ιδανικά σημεία για τοποθέτηση δορυφόρων, καθώς η θέση τους παραμένει σταθερή, με τις ελάχιστες δυνατές διορθώσεις στην τροχιά τους). Βλέπε και επεξηγηματικό σχήμα με τα σημεία Lagrange.
 
 
Πώς έμοιαζε το πρώιμο σύμπαν; Πώς και πότε σχηματίστηκαν τα πρώτα αστέρια και οι γαλαξίες; Από τι αποτελείται η ατμόσφαιρα των εξωπλανητών και ποιοι πλανήτες (μπορεί να) φιλοξενούν ζωή; Το JWST θα αντιμετωπίσει αυτά τα θεμελιώδη και συναρπαστικά όπως και πολλά άλλα ερωτήματα που στηρίζουν τις απαρχές του ίδιου του σύμπαντος. 
 
Η ΠΡΩΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΒΑΘΕΟΣ ΠΕΔΙΟΥ. Μια πρώτη ματιά από τις δυνατότητές του, πήραμε σήμερα 12/7/2022. Η φωτογραφία που κυκλοφόρησε το ξημέρωμα (ώρα Ελλάδας) της 12ης Ιουλίου, αποτελεί την λεπτομερέστερη, μέχρι σήμερα, φωτογραφία ενός μικροσκοπικού τμήματος του πρώιμου Σύμπαντος. Είναι η 1η φωτογραφία βαθέος πεδίου του JWST και ελήφθη με δεδομένα 12.5 ωρών από το τηλεσκόπιο (όταν το Hubble, για σύγκριση, σε ανάλογες φωτογραφίες βαθέος πεδίου, χρειαζόταν βδομάδες). Απεικονίζει το γαλαξιακό σμήνος SMACS 0723, περίπου στο κέντρο της φωτογραφίας, όπως ήταν 4.6 δισεκατομμύρια έτη πριν το σήμερα (καθώς βρίσκεται τόσα έτη φωτός μακριά από εμάς, άρα τόσο χρόνο χρειάζεται το φως για να φτάσει σε εμάς), ενώ υπάρχουν γαλαξίες σε αυτήν που «χρονολογούνται» ως και παραπάνω από 13 δισεκατομμύρια έτη πριν το σήμερα (βλέπε εδώ: https://www.esa.int/.../Webb_spectra_identify_galaxies_in... ). 
 
 
Τι είναι όμως αυτοί οι «παραμορφωμένοι» γαλαξίες; Η μάζα αυτού του σμήνους (SMACS 0723), είναι αρκούντως μεγάλη, ώστε να δρα ως «βαρυτικός φακός». Αυτός αποτελεί ένα φαινόμενο που έχουμε δει και σε παλαιότερες αναρτήσεις μας και συνίσταται στην οπτική παραμόρφωση αστρικών αντικειμένων που βρίσκονται πίσω από το σμήνος (στη συγκεκριμένη περίπτωση), λόγω της εκτροπής της πορείας του φωτός από το σμήνος που βρίσκεται ανάμεσα σε εμάς και αυτά, κάτι που, στη φωτογραφία, διακρίνεται ως παραμόρφωση σε διάφορα αντικείμενα, κυρίως σε γαλαξίες. Παρατηρήστε ότι κάποιοι γαλαξίες φαίνονται «τεντωμένοι» σχηματίζοντας τόξα ή ακόμη και «δαχτυλίδια» κάποιες φορές, γύρω από το σμήνος. Βλέπε και επεξηγηματικό σχήμα περί «δαχτυλιδιών του Einstein», για το πώς λειτουργούν οι «βαρυτικοί φακοί». 
 
 
Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ / ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ ΕΞΩΠΛΑΝΗΤΗ. Πρόκειται για τον εξωπλανήτη WASP-96 b, ο οποίος βρίσκεται στον Γαλαξία μας και σε απόσταση 1150 ετών φωτός μακριά από εμάς, στον αστερισμό του Φοίνικα (ορατός από το νότιο ημισφαίριο). Πρόκειται για έναν θερμό «αέριο γίγαντα» (συγκρίσιμο σε διαστάσεις με τον Δία), με θερμοκρασία επιφανείας άνω των 1000 βαθμών Κελσίου, ολοκληρώνοντας μια περιφορά γύρω από το άστρο του σε μόλις 3.5 μέρες. Βρίσκεται πολύ κοντά στο άστρο του (περίπου το 1/9 της απόστασης του Ερμή από τον Ήλιο μας, για σύγκριση). Το JWST ανίχνευσε υδρατμούς μαζί με νέφη και ομίχλη στον συγκεκριμένο εξωπλανήτη, αναδεικνύοντας την ανεπανάληπτη δυνατότητα που έχουμε πλέον, να αναλύουμε δεδομένα από ατμόσφαιρες εξωπλανητών σε αποστάσεις εκατοντάδων και χιλιάδων ετών φωτός μακριά, ώστε να ανιχνεύουμε δυνητικά κατοικήσιμους εξωπλανήτες (ερευνώντας για στοιχεία-«κλειδιά», όπως νερό, μεθάνιο, διοξείδιο του άνθρακα, οξυγόνο, κ.α.). Το φάσμα ελήφθη καθώς ο εξωπλανήτης έκανε διέλευση μπροστά από το άστρο του (βλέπε επεξηγηματικό σχήμα φωτομετρίας διέλευσης).
 

 
Η ΤΡΙΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ / Ο «ΘΑΝΑΤΟΣ» ΕΝΟΣ ΑΣΤΡΟΥ. Πρόκειται για ένα πλανητικό νεφέλωμα, με όνομα NGC 3132 το οποίο βρίσκεται περίπου 2500 έτη φωτός μακριά. Στο κέντρο του νεφελώματος, βρίσκεται ένα διπλό σύστημα αστέρων πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Το πιο αμυδρό από αυτά, έχασε τμήματα της μάζας του μετά από διαδοχικές εκρήξεις που σήμαναν και το τέλος της «ζωής» του. Αυτό το υλικό, απομακρύνεται σε διαδοχικά κελύφη, ακτινικά προς τα έξω, δημιουργώντας αυτό το εντυπωσιακό σκηνικό. Το JWST μπορεί να ανιχνεύσει τη σύσταση αυτών των στρωμάτων υλικού, ώστε να κατασκευαστεί ένα ακριβές χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας, με ανεπανάληπτη λεπτομέρεια. Το άλλο άστρο του διπλού συστήματος, βρίσκεται σε πιο πρώιμο στάδιο της αστρικής του εξέλιξης και είναι πιθανό να συνεισφέρει και αυτό, με τη σειρά του, σε ένα ακόμη πλανητικό νεφέλωμα στο μέλλον. Όλο αυτό το υλικό, διασκορπίζεται στον μεσοαστρικό χώρο, με το πέρασμα του χρόνου, και κάποια στιγμή θα αποτελέσει την πρώτη ύλη για τη δημιουργία ενός νέου άστρου ή πλανήτη, κάπου αλλού.
 

 
Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ / ΕΞΕΛΙΞΗ ΓΑΛΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΑΝΕΣ ΟΠΕΣ. Σε αυτήν την φωτογραφία, βλέπουμε 5 γαλαξίες (λέγεται Stephan’s Quintet ή HCG 92) εκ των οποίων μόνο οι 4 είναι «μαζί» στην πραγματικότητα, αλληλεπιδρώντας βαρυτικά, και βρίσκονται περίπου 290 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Ο πέμπτος (πιο αριστερά από όλους) βρίσκεται πολύ πιο μπροστά και πιο κοντά σε εμάς, απέχοντας 40 εκατομμύρια έτη φωτός. Χαρακτηριστικό της λεπτομέρειας της φωτογραφίας είναι το ότι μπορεί κάποιος να διακρίνει και πολλά άστρα σε αυτόν τον γαλαξία. Από τους άλλους 4 γαλαξίες, αυτός που βρίσκεται στην κορυφή (NGC 7319), φιλοξενεί έναν ενεργό γαλαξιακό πυρήνα (μια υπερμαζική μελανή οπή με μάζα 24 εκατομμύρια φορές αυτής του Ήλιου) η οποία ακτινοβολεί ενέργεια ίση με εκείνη 40 δισεκατομμυρίων Ήλιων. Η ανεπανάληπτη λεπτομέρεια με την οποία μπορούμε να παρατηρήσουμε τέτοια συστήματα, θα μας επιτρέψει, εκτός των άλλων, να κατανοήσουμε περισσότερα για το ρυθμό με τον οποίο «τρέφονται» και μεγαλώνουν οι υπερμαζικές μελανές οπές όπως η προαναφερθείσα. 
 
 
Η ΠΕΜΠΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ / ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ. Σε αυτή τη φωτογραφία, βλέπουμε μια λεπτομέρεια από το νεφέλωμα της Τρόπιδος (Carina nebula) και πιο συγκεκριμένα, μια περιοχή γέννησης αστέρων (με όνομα NGC 3324, 7600 έτη φωτός μακριά). Η σκόνη και τα αέρια που βλέπουμε εδώ, αποτελούν πρώτη ύλη για τη δημιουργία αστέρων. Για πρώτη φορά βλέπουμε με τέτοια λεπτομέρεια μια τέτοια περιοχή, κάτι που μας αποκαλύπτει πάρα πολλές διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα εκεί. Αυτό συμβαίνει χάρη στο υπέρυθρο φάσμα του JWST, που μπορεί να διαπεράσει την κοσμική σκόνη και να αποκαλύψει «μυστικά» που δεν μπορούσαμε να δούμε σε αντίστοιχες φωτογραφίες στο ορατό φάσμα. Με αυτόν τον τρόπο, αναμένεται να κατανοήσουμε περισσότερα σχετικά με την αστρογένεση και τις ισορροπίες που καθορίζουν τον αριθμό των άστρων που θα δημιουργηθούν σε τέτοιες περιοχές.
 
 
-----------------------------------------
 
Φωτογραφίες: JWST / NASA, ESA, CSA, STScI.
 
Φωτογραφία σύγκρισης Hubble/Webb: Jason Major (https://twitter.com/JPMajor)
 
Περισσότερα για τη διαστημική εξερεύνηση, τις προκλήσεις που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε, αλλά και το μέλλον της ανθρωπότητας και του Σύμπαντος, στον τόμο ΙΙΙ, τον πιο συναρπαστικό τόμο της τριλογίας «Τα φυσικά φαινόμενα», τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!
 
Περισσότερα για τους βαρυτικούς φακούς, τη Γενική αλλά και την Ειδική Σχετικότητα, όπως και την Κοσμολογία, θα βρείτε στον τόμο ΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

Κυριακή 10 Ιουλίου 2022

Τα ίχνη του ηφαιστείου Bezymianny

Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου Bezymianny, στις 28/5/2022, άφησε αυτό το «σκοτεινό» ίχνος στάχτης στο χιονοσκεπές έδαφος της χερσονήσου Kamchatka στην ανατολική Ρωσία. Το ηφαίστειο, σε αυτήν την εικόνα που ελήφθη στις 3/6 από τον δορυφόρο Sentinel 2, βρίσκεται πάνω αριστερά και δεν φαίνεται ολόκληρο.

 
Το ηφαίστειο αυτό δημιουργήθηκε πριν από 4700 έτη και είναι ενεργό κατά περιόδους, τα τελευταία 3000 έτη. Θεωρήθηκε ανενεργό μέχρι που ξεκίνησε μια νέα περίοδος δραστηριότητας από το 1955 και μετά. Η κορυφή του ηφαιστείου βρίσκεται σε ύψος 3000 m περίπου. Η έκρηξη του φετινού Μαΐου, δημιούργησε μια στήλη στάχτης, η οποία έφτασε τα 15 km σε ύψος. 
 
Φωτογραφία: Copernicus – Sentinel 2 – ESA / Iban Ameztoy (https://twitter.com/i_ameztoy/status/1533697574351380480)
 

 

Σάββατο 2 Ιουλίου 2022

Η μεγαλύτερη φυσική "δεξαμενή" αλατιού στον πλανήτη

Στη δορυφορική αυτή φωτογραφία βλέπουμε ένα πολύ μικρό τμήμα της μεγαλύτερης φυσικής «δεξαμενής αλατιού» στον πλανήτη, της Salar de Uyuni στη Βολιβία. Η συνολική έκτασή της είναι 10000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και βρίσκεται σε ύψος 3.7 km, δίπλα στις Άνδεις. Αυτή η έκταση δημιουργήθηκε από τη σταδιακή εξάτμιση λιμνών που υπήρχαν περίπου 40000 έτη πριν το σήμερα, στην περιοχή. Τώρα καλύπτεται από ένα στρώμα αλατιού με πάχος μερικών μέτρων. Το εξωπραγματικό τοπίο της περιοχής, έχει χρησιμοποιηθεί για το γύρισμα ταινιών όπως “Star Wars: The Last Jedi”, “The Fall”, κ.α.

 
Όσο για τα ορθογώνια που φαίνονται αριστερά στη φωτογραφία, οι αναγνώστες μας γνωρίζουν από παλαιότερες αναρτήσεις μας, ότι πρόκειται για δεξαμενές εξάτμισης αλμυρού νερού και η διαφορά στο χρώμα υποδηλώνει διαφορά στην αλατότητα του νερού. Το χρώμα εξαρτάται από τους μικροοργανισμούς που υπάρχουν σε κάθε μία από αυτές τις ρηχές λίμνες με το εξατμιζόμενο νερό. Σε γενικές γραμμές, τα πορτοκαλί-κόκκινα άλγη απαντώνται σε ύδατα μεσαίας ως μεγάλης αλατότητας ενώ τα γαλάζια-πράσινα σε ύδατα μικρής αλατότητας. Επομένως, από τη φωτογραφία, αντιλαμβανόμαστε, λόγω του χρώματος, ότι βρισκόμαστε στην 2η περίπτωση.
 
Φωτογραφία: Copernicus – Sentinel 2 – ESA / Πηγή: https://twitter.com/i_ameztoy/status/1533359395576365056
 

 

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2022

Ο ετήσιος κύκλος καλλιεργειών από το διάστημα

Ο ετήσιος κύκλος των καλλιεργειών στο Bakersfield της Καλιφόρνια στις ΗΠΑ, όπως τον κατέγραψε ο δορυφόρος Sentinel-2 της ESA. Οι καταγραφές, στο συγκεκριμένο βίντεο υψηλής ταχύτητας, είναι από τον περσινό Απρίλιο ως και τον φετινό. Κάθε τετράγωνο έχει έκταση κάτι λιγότερο από 1 τετραγωνικό χιλιόμετρο (βλέπε κλίμακα πάνω αριστερά).

 

Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2021

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb ξεκινά το ταξίδι του

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James #Webb ξεκινά το ταξίδι του. Εικόνα πριν λίγα λεπτά. Οι προσδοκίες πολλές. Ο διάδοχος του Hubble, θα "βλέπει" κυρίως στο υπέρυθρο και θα "ψάξει" για το φως των πρώτων άστρων και γαλαξιών, μετά τη "Μεγάλη Έκρηξη", ενώ θα μας βοηθήσει στην κατανόηση της δημιουργίας και εξέλιξης των γαλαξιών, των πλανητικών συστημάτων και της ίδιας της ζωής. Το καλύτερο επιστημονικό δώρο για αυτές τις γιορτές.

Πηγή: https://www.facebook.com/EuropeanSpaceAgency/photos/a.380701205666/10159926937435667/.


 

 

Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2021

Η εντυπωσιακή χαράδρα του κομήτη Churyumov-Gerasimenko

Η εντυπωσιακή αυτή χαράδρα, με βάθος περίπου 1 km, δεν βρίσκεται ούτε στη Γη, ούτε σε κάποιον άλλον πλανήτη ή φεγγάρι, αλλά στον κομήτη Churyumov-Gerasimenko και φωτογραφήθηκε από το ρομποτικό διαστημικό όχημα Rosetta όταν τον συνάντησε το 2014. Η επιτάχυνση της βαρύτητας στον κομήτη αυτόν, είναι 10000 φορές μικρότερη από αυτήν στη Γη, κάτι που δεν θα έκανε μοιραία μια πτώση από την κορυφή της χαράδρας αυτής.

 
Περί της αποστολής Rosetta υπάρχει μια παλαιότερη ανάρτησή μας, μαζί με μια ταινία μικρού μήκους με εντυπωσιακό υλικό από το ταξίδι αυτό. Μπορείτε να την βρείτε εδώ: https://fkp2100.blogspot.com/2020/03/blog-post.html
 
Φωτογραφία: ESA, Rosetta, NAVCAM / Stuart Atkinson
 

 

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2021

Αποστολή DART

Στη φωτογραφία μακράς έκθεσης, η οποία ελήφθη χτες το βράδυ, 10:21 ώρα Ειρηνικού (08:21 σήμερα το πρωί, ώρα Ελλάδας), από τη διαστημική βάση Vandenberg στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, βλέπουμε τον πύραυλο Falcon 9 της SpaceX, ο οποίος φέρει το διαστημικό όχημα που θα αποτελέσει την πρώτη δοκιμή διαστημικής άμυνας της Γης έναντι αστεροειδών και ανάλογων εξωτερικών απειλών.

 
Η αποστολή DART (Double Asteroid Redirection Test, δοκιμή ανακατεύθυνσης διπλού συστήματος αστεροειδών) όπως ονομάζεται, και στην οποία συμμετέχει και η ESA (στο 2ο σκέλος της, που ονομάζεται "HERA"), έχει σκοπό να εκτρέψει από την τροχιά του τον αστεροειδή με το όνομα «Δίδυμος Β» (ή «Δίμορφος»), ο οποίος αποτελεί το μικρότερο κομμάτι του διπλού συστήματος αστεροειδών «Δίδυμος». Αυτό το σύστημα δεν αποτελεί πραγματική απειλή για τη Γη, αλλά επελέγη καθαρά για δοκιμαστικούς – ερευνητικούς σκοπούς.
 
Η εκτροπή θα γίνει με εσκεμμένη πρόσκρουση του οχήματος DART πάνω στον εν λόγω αστεροειδή, με μεγάλη ταχύτητα (της τάξης των μερικών χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο). Η σύγκρουση θα γίνει τέλη Σεπτέμβρη του 2022, όταν το διπλό σύστημα των αστεροειδών, θα βρίσκεται σε απόσταση 11 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη. Ωστόσο, αυτό θα είναι αρκετά κοντά (σε αστρονομικά πλαίσια), ώστε να είναι εφικτές οι παρατηρήσεις του πειράματος από επίγεια τηλεσκόπια και πλανητικά radar για τη μέτρηση της μεταβολής της ορμής που θα επιφέρει η κρούση στον αστεροειδή. Εφόσον αυτή η δοκιμή εξελιχθεί όπως έχει προγραμματιστεί, το ανθρώπινο είδος θα έχει για πρώτη φορά στην ιστορία του, ένα σχέδιο πλανητικής άμυνας έναντι «εξωτερικών» απειλών από μετεωρίτες και αστεροειδείς.
 
Στη συνέχεια, το 2024, το διαστημικό όχημα "Ήρα" (HERA), θα εκτοξευτεί, με τη βοήθεια ενός πυραύλου Ariane 6, για να συναντήσει το διπλό σύστημα αστεροειδών το 2026 και να εξετάσει το σημείο της σύγκρουσης, όπως και να πραγματοποιήσει διάφορες άλλες έρευνες.
 
Για σύγκριση, το διαστημικό όχημα DART έχει έκταση 19 m, ο «Δίμορφος» με τον οποίο θα συγκρουστεί, έχει έκταση 163 m, ενώ ο «Δίδυμος» 780 m. Οτιδήποτε ξεπερνά σε έκταση το 1 km, μπορεί να έχει συνέπειες πλανητικής κλίμακας, σε περίπτωση σύγκρουσής του με τη Γη.
 
Στον τόμο ΙΙΙ του έργου μας «Τα φυσικά φαινόμενα» αναφέρονται, εκτός πολλών άλλων, όλοι οι πιθανοί κίνδυνοι («εσωτερικοί» και «εξωτερικοί», φυσικοί και μη) για αφανισμό του πολιτισμού μας, μεταξύ των οποίων και οι πιθανότητες σύγκρουσης με κομήτη/αστεροειδή, όπως και λεπτομέρειες για την αποστολή DART αλλά και πιθανά μελλοντικά μέτρα άμυνας. Δείτε στοιχεία, χάρτες και φωτογραφίες, από παλαιότερες συγκρούσεις αλλά και άλλα γεγονότα αφανισμών. Αποκτήστε τον από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Δώρο, ένα φωτογραφικό ημερολόγιο τοίχου για το 2022.
 
Πηγή φωτογραφίας: https://twitter.com/SLDelta30
 

 

Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2021

Η μεταβολή της ακτογραμμής της πόλης Inverloch μέσα σε 34 έτη

Στο συγκεκριμένο βίντεο, παρατηρούμε τη μεταβολή της ακτογραμμής της πόλης Inverloch, στην πολιτεία Βικτώρια της Αυστραλίας, κατά τα τελευταία 34 έτη. Αποτελεί μια περιοχή με πολύ δυναμική ακτογραμμή. Η δεξιά (ανατολική) είσοδος του κόλπου, οπισθοχώρησε κατά 650 m. περίπου, μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα. Επίσης, αξίζει να παρατηρήσει κάποιος και τις μεταβολές στην πόλη και τη χρήση γης κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.

 
Φωτογραφίες: NASA LandSats / ESA Sentinel-2
 

Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2021

Η υπέροχη παραλία Broome στη Δ. Αυστραλία

Η υπέροχη αυτή δορυφορική φωτογραφία, που ελήφθη το καλοκαίρι (χειμώνας για το νότιο ημισφαίριο), είναι από την παραλία Broome στη δυτική Αυστραλία. Ο ευρωπαϊκός δορυφόρος Sentinel-2, πέρα από τις πανέμορφες εικόνες της Γης, καταγράφει την ποιότητα του νερού, την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, τη διάβρωση των ακτών, κ.α.

 
Για την ακρίβεια, η αποστολή “Sentinel-2” αποτελείται από ένα ζεύγος δορυφόρων (τους 2Α και 2Β, ενώ αργότερα θα προστεθούν 2 ακόμη) το οποίο είναι σε τροχιά από το 2015 (ο 2Α) και 2017 (ο 2Β). 
 
Περισσότερα για αυτούς στο infographic της ESA: https://sentinel.esa.int/.../Sentinel-2-infographic.pdf
Φωτογραφία: Copernicus, Sentinel-2, ESA.
 

Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2021

Κυκλώνας Shaheen

Ο κυκλώνας Shaheen, έκανε ένα καταστροφικό πέρασμα από το Ομάν και το Ιράν στις αρχές Οκτώβρη, σκοτώνοντας τουλάχιστον 13 ανθρώπους. Σε κάποιες περιοχές έπεσε σε μία ημέρα, το νερό που κανονικά πέφτει σε έναν ολόκληρο χρόνο, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν μεγάλες εκτάσεις. Οι διαφορές στο έδαφος αλλά και στις ακτές του Ομάν, φαίνονται και από τον δορυφόρο Sentinel-2, ο οποίος τράβηξε φωτογραφίες από την ίδια περιοχή πριν (30/9) και μετά (5/10) το πέρασμα του κυκλώνα.


Φωτογραφίες: Copernicus, Sentinel-2, ESA – Πηγή: https://twitter.com/defis_eu



Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2021

Μόνιμες βάσεις στη Σελήνη

Έχουμε αναφερθεί και παλιότερα στις μελλοντικές αποστολές Artemis της NASA, με στόχο την δημιουργία σεληνιακής βάσης για τη μόνιμη εγκατάσταση του ανθρώπου στη Σελήνη σταδιακά από το 2024 ως το 2030. Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα να δοκιμαστούν τεχνολογίες, απευθείας στο αφιλόξενο διάστημα. Τεχνολογίες που θα βοηθήσουν το ανθρώπινο είδος να προχωρήσει με ασφάλεια και την απαιτούμενη εμπειρία, στην περαιτέρω εξερεύνηση του διαστήματος αλλά να δώσει λύσεις και σε γήινα προβλήματα.

 
Η εταιρεία ICON, συνεργάζεται με τη NASA, πάνω στο σχέδιο «Όλυμπος», για την απευθείας τρισδιάστατη εκτύπωση της σεληνιακής βάσης από υλικά που θα βρεθούν εκεί, όπως ο σεληνιακός ρεγόλιθος (regolith). Η ICON, έχει εμπειρία στην εκτύπωση κατοικιών στη Γη και ο 3D εκτυπωτής της, μπορεί να κατασκευάσει ένα δυάρι (για την ακρίβεια, το περίγραμμα μιας κατοικίας με επιφάνεια 45 τετραγωνικών μέτρων) σε 24 ώρες.
 
Άλλες εταιρείες, όπως η SOM, σε συνεργασία με την ESA και το MIT, σκέφτονται την επεκτασιμότητα σχεδιάζοντας ένα «σεληνιακό χωριό» με διασυνδεδεμένες ασφαλείς μονάδες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά το δοκούν. Η συγκεκριμένη εταιρεία, βλέπει το νότιο πόλο της Σελήνης ως ιδανικό μέρος για εγκατάσταση του «χωριού», κάτι που αποτελεί μια εύλογη επιλογή από πολλές απόψεις (ποσότητες πάγου, ηλιοφάνεια, κ.α.) 
 
Φωτογραφίες: 1η (σχέδιο σεληνιακής βάσης από την ICON), επόμενες δύο (σχέδιο σεληνιακού χωριού και άποψη του εσωτερικού των κατοικιών από την SOM).
 
 
και
 
 
Σχετικά με την εξερεύνηση του διαστήματος τόσο στο άμεσο όσο και στο βαθύ μέλλον, τις προκλήσεις, τις λύσεις, τις προτάσεις, τις τεχνολογίες και ό,τι άλλο θα θέλατε να μάθετε, μπορείτε να τα βρείτε στον τόμο ΙΙΙ του έργου μας «Τα φυσικά φαινόμενα», το οποίο μπορείτε να προμηθευτείτε με έκπτωση και χωρίς έξοδα αποστολής από τη σελίδα μας!
 



 

Παρασκευή 1 Μαΐου 2020

Ο κομματιασμένος κομήτης ATLAS

Είχαμε αναφερθεί σε παλαιότερη ανάρτησή μας, στην πιθανότητα να μπορούμε να δούμε τον κομήτη ATLAS με γυμνό μάτι προς τα μέσα Μαΐου (https://fkp2100.blogspot.com/2020/03/atlas.html). Ωστόσο, ο κομήτης αυτός δεν τα κατάφερε καθώς κομματιάστηκε λίγες μέρες αργότερα. Εντυπωσιακές εικόνες από τα, τουλάχιστον 30 πλέον, κομμάτια του πρώην κομήτη, κατέγραψε το Hubble στις 23/4.

Αυτή είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για την καταγραφή ενός τόσο σπάνιου γεγονότος από τόσο κοντά. Ο θρυμματισμός ενός κομήτη είναι απρόβλεπτος και σχετικά σύντομος, οπότε η συγκεκριμένη καταγραφή βοηθάει στην κατανόηση αυτού του φαινομένου. Ένα πιθανό αίτιο για τη διάλυση του πυρήνα του κομήτη, είναι η ανισομερής δράση των εκτοξευόμενων αερίων που προέρχονται από την εξάχνωση (μετατροπή από στερεό απευθείας σε αέριο) του πάγου.

Φωτογραφία: NASA, ESA, D. Jewitt (UCLA), Q. Ye (University of Maryland)