Η "βολίδα" που "έσκισε" τον ουρανό στον Καναδά, είχε προβλεφθεί

Ίσως η φωτογραφία της εβδομάδας, με αυτή τη βολίδα να «σκίζει» τον ουρανό του Οντάριο στον Καναδά, τα ξημερώματα στις 19/11. Το εισερχόμενο αυτό μετέωρο, με διάμετρο της τάξης του 1 m, είχε προβλεφθεί λίγες ώρες νωρίτερα (βλέπε χάρτη με την πρόβλεψη της περιοχής εισόδου του στη γήινη ατμόσφαιρα, πάνω από το Οντάριο, όπως και συνέβη). Το, σχετικά μικρό, αντικείμενο με κωδική ονομασία C8FF042, είναι το 6ο που ανιχνεύεται και προβλέπεται η περιοχή και ο χρόνος εισόδου του στην ατμόσφαιρά μας.

 

Φωτογραφία: Dereck Bowen -- https://twitter.com/dereckbowen

 

Χάρτης πρόβλεψης εισόδου για το C8FF042: https://twitter.com/Richard_M_F/status/1593869065923313664

 

Περισσότερα για την ανίχνευση αυτών των αντικειμένων: https://www.esa.int/.../Fifth_asteroid_ever_discovered...

 

Περισσότερα για τους κομήτες, τους αστεροειδείς, τα μετέωρα, τον κίνδυνο για τη Γη, τα μέτρα ανίχνευσης και προστασίας του πλανήτη μας, και άλλα πολλά ενδιαφέροντα, με φωτογραφίες, χάρτες κ.α., στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» το οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας, με ΜΕΓΑΛΗ έκπτωση (ως 12/12 ισχύει έξτρα προσφορά) και μηδενικά έξοδα αποστολής, με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας! 

 

 

Ηλιακή έκλειψη στον Άρη, από τον Φόβο

Ηλιακή έκλειψη, αλλά στον Άρη! Στο ρόλο της Σελήνης, το ένα από τα δυο «φεγγάρια» του Άρη, ο Φόβος. Το “Mars Perseverance” απαθανάτισε τον Φόβο μπροστά από τον Ήλιο, στις 18/11. Ο άλλος φυσικός δορυφόρος του Άρη, ο Δείμος, είναι πολύ μικρός και πολύ μακριά για να προκαλέσει έκλειψη. Ηλιακές εκλείψεις λόγω του Φόβου, είναι συχνότερες στον Άρη σε σχέση με τη Γη, αλλά διαρκούν λιγότερο (μερικά δευτερόλεπτα). Σε αυτό το βίντεο, βλέπετε μια παλαιότερη έκλειψη Ηλίου, πάλι από το “Perseverance”: https://youtu.be/aKK7vS2CHC8.

 

Φωτογραφία: NASA / JPL-Caltech / ASU - https://mars.nasa.gov/.../ZL7_0621_0722074727_054EBY...

 

 

Πυλώνες φωτός στον Καναδά

Πυλώνες φωτός (light pillars) στην πόλη Canmore του Καναδά, όπως τους κατέγραψε στις 4 τα ξημερώματα της 8ης Νοεμβρίου, ο Ryota Suyama, με τη θερμοκρασία να βρίσκεται κάτω από τους -20 βαθμούς Κελσίου εκείνο το βράδυ.

 

Πυλώνες (ή στήλες) φωτός, έχουμε δει σε διάφορες παλαιότερες αναρτήσεις μας. Αυτοί δημιουργούνται όταν υπάρχει κάποια πηγή φωτός χαμηλά και επίπεδοι παγοκρύσταλλοι ψηλά, οι οποίοι δρουν συνολικά ως κάτοπτρα, ανακλώντας το φως από την πηγή προς τον παρατηρητή. Άλλες φορές, πηγή φωτός είναι ο Ήλιος που δύει και άλλες φορές ακόμη και τα φώτα των πόλεων, σε κρύα κλίματα όπου οι παγοκρύσταλλοι αιωρούνται μέχρι αρκετά χαμηλά, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση.

 

Φωτογραφία: Ryota Suyama 

 

Πηγή: https://www.facebook.com/groups/AlbertaAuroraChasers

 

 

Η ζώνη των αστεροειδών, οι "αέριοι γίγαντες" και η πιθανότητα εμφάνισης ζωής

Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο στο επιστημονικό περιοδικό “The Astrophysical Journal Letters”, ερευνάται η σημασία της ζώνης των αστεροειδών σε πλανητικά συστήματα με κεντρικό άστρο έναν ερυθρό νάνο (ή αστέρα φασματικού τύπου M). Τα αστέρια τύπου Μ, αποκαλούνται «ερυθροί νάνοι» όντας μικρότεροι και ψυχρότεροι από τον Ήλιο, έχοντας έτσι πιο ερυθρό χρώμα.

 

Η έρευνα για ζωή σε εξωπλανήτες που περιφέρονται γύρω από έναν «ερυθρό νάνο», είναι ελκυστική διότι η διάρκεια «ζωής» τους είναι πολύ μεγαλύτερη (ως και 200 δισεκατομμύρια έτη τουλάχιστον) από εκείνη του Ήλιου (10 δις έτη), είναι περισσότεροι στον Γαλαξία μας και στα πλανητικά τους συστήματα φιλοξενούνται πολλοί «γήινοι» πλανήτες. Στα αρνητικά τους σημεία ωστόσο, οι «ερυθροί νάνοι» έχουν ιδιαίτερα αυξημένη αστρική δραστηριότητα και το γεγονός ότι οι περισσότεροι πλανήτες που περιφέρονται γύρω τους, είναι παλιρροϊκά συγχρονισμένοι με αυτούς (δηλαδή η μία τους πλευρά είναι στραμμένη προς τον «ερυθρό νάνο» και έχει μονίμως φως ενώ η άλλη μονίμως σκοτάδι).

 

Ένα άλλο ζήτημα είναι η ύπαρξη της ζώνης των αστεροειδών σε ένα πλανητικό σύστημα. Αυτό διότι θεωρείται πως οι αστεροειδείς που βομβαρδίζουν τους εσωτερικούς «γήινους» πλανήτες μετά τη δημιουργία τους, διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση ζωής ως φορείς στοιχείων (νερό, οργανικά υλικά) που συνεισφέρουν σε αυτήν. Για την ύπαρξη ζώνης αστεροειδών θεωρείται απαραίτητη η ύπαρξη τουλάχιστον ενός «αέριου γίγαντα» (π.χ. Δίας και Κρόνος στο δικό μας σύστημα), έξω από τη «ζώνη χιονιού» (snow line) του πλανητικού συστήματος. Η «ζώνη χιονιού» είναι μια νοητή συνοριακή γραμμή γύρω από το άστρο, πέρα/έξω από την οποία, αν βρίσκεται κάποιος πλανήτης, θα έχει νερό μόνο σε στερεά κατάσταση (παγωμένο), με εξαίρεση μόνο σε ιδιαίτερες συνθήκες. 

 

Επομένως, εν ολίγοις, η ζώνη αστεροειδών, υπό το παραπάνω πρίσμα, θεωρείται σημαντικό στοιχείο για την εύρεση ζωής στους «εσωτερικούς» πλανήτες ενός πλανητικού συστήματος. Στα πλανητικά συστήματα με άστρο έναν «ερυθρό νάνο», τα οποία εξετάστηκαν στην συγκεκριμένη έρευνα, διαπιστώθηκε ότι δεν έχουν «αέριους γίγαντες» και συμπεραίνεται έτσι, ότι είναι μάλλον απίθανο να έχουν και ζώνη αστεροειδών, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται βάσει της σημερινής μας γνώσης, για την εμφάνιση ζωής στους «γήινους» πλανήτες αυτών των συστημάτων. Μία από τις έρευνες του τηλεσκοπίου James Webb, είναι να κάνει λεπτομερή ανάλυση της ατμόσφαιρας των εξωπλανητών που περιφέρονται γύρω από «ερυθρούς νάνους».

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://iopscience.iop.org/article/10.3847/2041-8213/ac9052

 

Στο σχήμα βλέπουμε τις διαφορές στο μέγεθος της «κατοικήσιμης ζώνης», της εκπεμπόμενης ακτινοβολίας Χ από το άστρο, του σχετικού πλήθους και της διάρκειας «ζωής», ανάμεσα σε άστρα φασματικού τύπου G, K, M. Θυμίζουμε ότι ο Ήλιος μας είναι ένα άστρο G (συγκεκριμένα G2), τα άστρα K είναι μικρότερα και ψυχρότερα, ενώ τα M είναι οι «ερυθροί νάνοι». Αρχικό σχήμα: NASA, ESA, Z. Levy (STScI) / CC BY–SA. 

 

Στον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», τον πιο συναρπαστικό της τριλογίας, εκτός πολλών άλλων, μπορείτε να βρείτε πάρα πολλές λεπτομέρειες σχετικά με τους εξωπλανήτες γύρω από άστρα διαφόρων φασματικών τύπων και όλες τους πιθανούς και απίθανους τρόπους να φιλοξενούν ζωή σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις! Αποκτήστε τον με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα στη σελίδα μας! Ρωτήστε μας!

 

 

Ο κόλπος Nushagak έργο τέχνης

Σε αυτήν την υπέροχη δορυφορική φωτογραφία, βλέπουμε τον κόλπο Nushagak στην Αλάσκα, με τα πολύπλοκα και ποικίλα μορφολογικά χαρακτηριστικά του. Ο κόλπος παίρνει το όνομά του από τον ομώνυμο ποταμό που τον τροφοδοτεί με νερό και ξεκινά από πάνω δεξιά στη φωτογραφία (όπου η σκούρα απόχρωσή του οφείλεται σε τανίνες και λιγνίνες που αποτελούν συστατικά διαφόρων φυτών, φύλλων, καρπών, κ.α), ενώ στη συνέχεια το νερό του αναμειγνύεται με αυτό του κόλπου και γίνεται σταδιακά ανοιχτόχρωμο.

 

Φωτογραφία: Copernicus / Sentinel 2 – ESA (https://www.esa.int/.../Images/2022/11/Nushagak_Bay_Alaska)

 

 

Η αντοχή των βραδυπόρων σε ακραίες συνθήκες

Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications Biology, ερευνητές από το παν/μιο του Wyoming στις ΗΠΑ, παρουσιάζουν λεπτομέρειες γύρω από τις βιολογικές διεργασίες που κάνουν τα βραδύπορα (tardigrades) εξαιρετικά ανθεκτικά σε κάθε είδους ακραίο περιβάλλον.

 

Τα βραδύπορα (ή «αρκούδες του νερού»), είναι μικροσκοπικοί οργανισμοί, μόλις μισό χιλιοστό σε μήκος, που μπορούν να επιβιώσουν σε απολύτως ξηρά περιβάλλοντα, σε ακραία ζέστη (άνω των 150 βαθμών Κελσίου) ή ακραίο κρύο (κοντά στο απόλυτο μηδέν, δηλαδή κοντά στους -273 βαθμούς Κελσίου), στο κενό του διαστήματος, αλλά και σε δόσεις ακτινοβολίας πολύ υψηλότερες από αυτές που θεωρούνται θανατηφόρες για τον ανθρώπινο οργανισμό! Επομένως, η αναζήτηση του μηχανισμού που τα κάνει τόσο ανθεκτικά απέναντι, σχεδόν, σε όλα, είναι μια πρόκληση.

 

Στη συγκεκριμένη έρευνα, όσο αφορά το πώς αντέχουν την απόλυτη ξηρασία, βρέθηκε πως παράγουν ένα σάκχαρο, την τρεχαλόζη, η οποία δρα συνδυαστικά με μια πρωτεΐνη του βραδυπόρου, με το όνομα CAHS D. 

 

Οι ερευνητές ελπίζουν πως η ανακάλυψη αυτού του μηχανισμού αντοχής απέναντι σε ακραία ξηρά περιβάλλοντα, θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση κάποιων συνεπειών σε περιοχές που αντιμετωπίζουν λειψυδρία ή ξηρασία, όπως π.χ. στην παραγωγή καλλιεργειών που να αντέχουν σε ξηρά περιβάλλοντα. Ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι να βρεθεί τρόπος να μπορεί να δημιουργηθεί μια παρόμοια αντοχή, όπως αυτή των βραδυπόρων, σε οργανισμούς που δεν την έχουν, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν ακραίες καταστάσεις. Ένα τέτοιο παράδειγμα, θα ήταν να αποκτήσουν οι αστροναύτες την αντίστοιχη προστασία από την ακτινοβολία στην οποία εκτίθενται στο διάστημα και η NASA ερευνά (και) προς αυτήν την κατεύθυνση, τα βραδύπορα και τις αντοχές τους.

 

Δημοσιευμένη Έρευνα: https://www.nature.com/articles/s42003-022-04015-2

 

NASA και έρευνα στα βραδύπορα για την προστασία έναντι της ακτινοβολίας: https://www.nasa.gov/.../microscopic-superheroes-to-help...

 

Στη φωτογραφία βλέπουμε ένα βραδύπορο. Πηγή φωτογραφίας: Schokraie E, Warnken U, Hotz-Wagenblatt A, Grohme MA, Hengherr S, et al. (2012), “Comparative proteome analysis of Milnesium tardigradum in early embryonic state versus adults in active and anhydrobiotic state”. PLoS ONE 7(9): e45682. doi:10.1371/journal.pone.0045682 (CC BY 2.5)

 

Στον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», τον πιο συναρπαστικό της τριλογίας, εκτός πολλών άλλων, μπορείτε να βρείτε λεπτομέρειες σχετικά με τα βραδύπορα, τα ακραία περιβάλλοντα στα οποία αντέχουν και πώς αυτά θα μπορούσαν να βοηθήσουν, εκτός των άλλων, και στη διαστημική εξερεύνηση των επόμενων δεκαετιών ή και αιώνων! Αποκτήστε τον με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα στη σελίδα μας! Ρωτήστε μας!

 

 

Η πορεία ενός επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου Falcon 9

Σε αυτό το βίντεο, σε γρήγορη κίνηση, βλέπουμε ολόκληρη την πορεία ενός επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου Falcon 9, σε μια από τις αποστολές του (τοποθέτηση των δορυφόρων G33, G34 σε τροχιά), στις 8/10, όπως καταγράφηκε από μία από τις 3 θαλάσσιες αυτόνομες πλατφόρμες της Space X (συγκεκριμένα την πλατφόρμα “A Shortfall of Gravitas”). 

 

Αυτές οι θαλάσσιες πλατφόρμες (η αγγλική συντομογραφία για αυτές είναι ASDS, από τις λέξεις Autonomous Spaceport Drone Ship) χρησιμοποιούνται για την προσνήωση των Falcon 9. Από εκεί, συλλέγονται και επαναχρησιμοποιούνται. Οι επαναχρησιμοποιούμενοι πύραυλοι αποτελούν ένα καίριο τεχνολογικό επίτευγμα χάρη στο οποίο, μειώνεται αρκετά το κόστος των διαστημικών αποστολών. Ο πύραυλος στο συγκεκριμένο βίντεο, χρησιμοποιείται για 14η φορά!

 

Πηγή: https://twitter.com/SpaceX

 

Περισσότερα για τις ASDS: https://en.wikipedia.org/.../Autonomous_spaceport_drone_ship

 

Πολλά περισσότερα και πολύ ενδιαφέροντα για τη διαστημική εξερεύνηση, τις προκλήσεις, τις απειλές και τις προσδοκίες γύρω από αυτήν, στον πιο συναρπαστικό τόμο της τριλογίας, τον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!