4 διαφορετικοί κόσμοι σε μία διαστημική φωτογραφία

Κατά την αποστολή «ετήσιας παραμονής» στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) η οποία αποτέλεσε «μαραθώνιο» για το ανθρώπινο σώμα, ο αστροναύτης Scott Kelly τράβηξε αυτή τη φωτογραφία τον Ιούλιο του 2015 και αυτή απεικονίζει, από κάτω προς τα πάνω, τη Σελήνη, την Αφροδίτη, τον Δία και τη Γη. Στη Γη διακρίνεται και η νυχτερινή φωταύγεια (airglow) πράσινου και κίτρινου χρώματος, την οποία έχουμε δει και σε άλλες αναρτήσεις μας. 4 διαφορετικοί κόσμοι σε μία φωτογραφία!

 

Η αποστολή ετήσιας παραμονής στον ISS είχε ως σκοπό την έρευνα των επιπτώσεων στην υγεία των αστροναυτών από τη μακρόχρονη παραμονή τους στο διάστημα. Καθώς ο Scott Kelly είχε και έναν ταυτόσημο δίδυμο αδερφό, ο τελευταίος που έμεινε στη Γη βοήθησε ως «υποκείμενο ελέγχου και σύγκρισης» όσο αφορά τις επιπτώσεις του διαστημικού ταξιδιού. Μαζί με τον Scott Kelly, αυτές τις 340 μέρες παραμονής στον ISS, ήταν και ο Ρώσος κοσμοναύτης Mikhail Kornienko.

 

Φωτογραφία: NASA / Scott Kelly 

 

Περισσότερα για όλα τα γνωστά, άγνωστα, εντυπωσιακά καιρικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα, με χάρτες, διαγράμματα, φωτογραφίες (από την Ελλάδα και το εξωτερικό) και απλή επιστημονική εξήγηση, θα βρείτε στον τόμο Ι του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

Περισσότερα για τη διαστημική εξερεύνηση, τους εξωπλανήτες αλλά και τις ευρύτερες εξελίξεις στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, θα βρείτε στους τόμους ΙΙ και ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τους οποίους μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

 

Παρειδωλία στον Δία

Σε αυτήν την υπέρυθρη φωτογραφία που τράβηξε η διαστημική συσκευή JUNO της NASA τον Νοέμβριο του 2018 (PJ 16, δηλαδή perijove 16, που αποτελεί την 16η φορά που το JUNO πέρασε από το κοντινότερο, στον Δία, σημείο της τροχιάς του κατά την διάρκεια της αποστολής του), βλέπουμε περίπου στο κέντρο της φωτογραφίας του πλανήτη Δία, μια ατμοσφαιρική διαταραχή που μοιάζει με δελφίνι σε θάλασσα ενώ θυμίζει έντονα και τις μινωικές τοιχογραφίες στις οποίες το δελφίνι έχει πρωταγωνιστικό ρόλο μαρτυρώντας την αγάπη εκείνου του πολιτισμού για τη θάλασσα.

 

Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα συνονθύλευμα χημικών ενώσεων που περιέχουν αμμωνία, θείο και νερό και από τις οποίες αποτελούνται τα νέφη του Δία, σε συνδυασμό με σκιάσεις (λόγω των διαφορετικών υψών που βρίσκονται τα διάφορα νέφη) και σφοδρότατους στροβιλισμούς (λόγω της ατμοσφαιρικής δυναμικής του πλανήτη). Το ψυχολογικό φαινόμενο, κατά το οποίο αντιλαμβανόμαστε με συγκεκριμένο τρόπο και προσδίδουμε σαφή χαρακτηριστικά σε ασαφή ή/και δυσδιάκριτα σχήματα, αντικείμενα ή εξωτερικά ερεθίσματα γενικότερα, ονομάζεται παρειδωλία. 

 

Πηγή: NASA / JPL-Caltech / SwRI / MSSS / Kevin M. Gill -- https://flic.kr/p/2j3nCph ΚΑΙ https://flic.kr/p/2mSaSLY

 

Περισσότερα για τις εξελίξεις στη διαστημική εξερεύνηση αλλά και ευρύτερα στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, θα βρείτε στον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Αναλυτικός γεωλογικός χάρτης της Ευρώπης (Δίας)

Τι θα λέγατε για την εξερεύνηση ενός αναλυτικού γεωλογικού χάρτη της Ευρώπης; Η Ευρώπη είναι ο μικρότερος από τους 4 φυσικούς δορυφόρους το Δία τους οποίους παρατήρησε και αναγνώρισε ως δορυφόρους του Δία, ο Γαλιλαίος το 1610 (και για αυτό λέγονται και «Γαλιλαϊκά φεγγάρια» - Ιώ, Ευρώπη, Γανυμήδης, Καλλιστώ). Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο Δίας έχει σχεδόν 100 φυσικούς δορυφόρους συνολικά. Η Ευρώπη είναι λίγο μικρότερη από τη Σελήνη και η επιφάνειά της αποτελείται από παγωμένο νερό.

 

Οι έρευνες που έχουν γίνει ως σήμερα σε αυτόν τον δορυφόρο του Δία, δείχνουν ότι είναι εν δυνάμει φιλόξενος για τη ζωή καθώς έχει και την ενέργεια και τη χημεία που απαιτείται όπως και έναν ωκεανό με αλμυρό νερό κάτω από την παγωμένη επιφάνειά του. Η έλλειψη κρατήρων πρόσκρουσης από μετεωρίτες υποδηλώνει έναν γεωλογικά ενεργό και πολύπλοκο κόσμο. Αυτά είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά που έλκουν το ενδιαφέρον των επιστημόνων τόσο για την Ευρώπη όσο και για άλλους αντίστοιχους δορυφόρους. Η δημιουργία χαρτών όπως αυτός, αποτελεί τη βάση για την κατανόηση γεωλογικών και άλλων διαδικασιών πάνω στην Ευρώπη, ενώ χρησιμεύει και ως εργαλείο για τον σχεδιασμό μελλοντικών αποστολών και, πάνω απ' όλα, είναι απαραίτητη για την απόκτηση γνώσεων σχετικά με την πιθανή κατοικησιμότητα αυτού του επιφανειακά παγωμένου κόσμου.

 

Ο χάρτης δημιουργήθηκε με δεδομένα του διαστημικού οχήματος Galileo και δημοσιεύτηκε φέτος τον Μάρτιο. Μπορείτε να τον κατεβάσετε σε μεγάλη ανάλυση και μορφή .pdf από τον ακόλουθο σύνδεσμο του USGS (θέλει λίγη υπομονή στην απεικόνιση). Καλή εξερεύνηση!

 

Πληροφορίες και χάρτης (Map Sheet): https://pubs.usgs.gov/publication/sim3513

 

Περισσότερα για την εξερεύνηση του διαστήματος αλλά και τις ευρύτερες εξελίξεις στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, θα βρείτε στον συναρπαστικό τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Τα ηφαίστεια της Ιούς

Σε αυτήν την υπέρυθρη φωτογραφία που τράβηξε η διαστημική συσκευή JUNO της NASA τον Μάιο του 2023 (PJ 51, δηλαδή perijove 51, που αποτελεί την 51η φορά που το JUNO πέρασε από το κοντινότερο, στον Δία, σημείο της τροχιάς του κατά την διάρκεια της αποστολής του), βλέπουμε την ηφαιστειακή δραστηριότητα της Ιούς (ενός εκ των, τουλάχιστον 95, φυσικών δορυφόρων του πλανήτη Δία). Η Ιώ εκτιμάται πως έχει περίπου 400 ενεργά ηφαίστεια (οι λαμπρές κηλίδες στην αριστερή φωτογραφία, ενώ στη δεξιά έχει προσαρμοστεί και η φωτογραφία στο ορατό φάσμα, μαζί με τα ονόματα κάποιων ηφαιστείων). 

 

Η ηφαιστειακή δραστηριότητα του 3ου μεγαλύτερου φυσικού δορυφόρου του Δία, προέρχεται από την ισχυρή βαρυτική αλληλεπίδρασή της με τον Δία και τους δυο γειτονικούς δορυφόρους της (την Ευρώπη και τον Γανυμήδη). Έτσι, η κίνησή της συμβαίνει σε ένα έντονα ανομοιόμορφο βαρυτικό πεδίο. Συνέπεια αυτού είναι η παλιρροϊκή δύναμη που εξασκείται πάνω στην Ιώ, η οποία προκαλεί διαρκώς παραμορφώσεις (συμπίεση και τάνυση) σε αυτήν, με αποτέλεσμα την επαρκή, για την ύπαρξη ηφαιστείων, θέρμανσή της.

 

Πηγή: https://twitter.com/volcanopele

 

Περισσότερα για τις εξελίξεις στη διαστημική εξερεύνηση αλλά και ευρύτερα στην Επιστήμη και την Τεχνολογία τόσο στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, στον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα» (εκδόσεις «Οσελότος»), τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Παλιρροϊκή διάσπαση κομήτη στην Καλλιστώ

Σε αυτή τη φωτογραφία που ελήφθη από τη διαστημική συσκευή “Galileo” της NASA, στις 25/6/1997, βλέπουμε την Καλλιστώ η οποία αποτελεί έναν από τους δεκάδες φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Δία.

 

Σε αυτήν ξεχωρίζει μια γραμμή από κρατήρες όπως φαίνεται στο κέντρο της φωτογραφίας. Αυτή η «αλυσίδα» κρατήρων ονομάζεται “Gomul Catena”, έχει μήκος 350 km περίπου και πλάτος 15 km και έχει προκύψει από κομήτη ο οποίος διαλύθηκε σε τουλάχιστον 25 κομμάτια (όσοι και οι αντίστοιχοι κρατήρες) λίγο πριν την πρόσκρουση.

 

Αυτό είναι ένα σχετικά συνηθισμένο φαινόμενο στους δορυφόρους του Δία και ονομάζεται «παλιρροϊκή διάσπαση» ή διάλυση. Υπάρχουν τουλάχιστον 8 αντίστοιχες «αλυσίδες» κρατήρων στην Καλλιστώ, κάτι που φανερώνει μια συχνότητα περίπου 1 φορά ανά 200-300 έτη για το φαινόμενο αυτό. 

 

Η «παλιρροϊκή διάσπαση» συμβαίνει όταν μία μάζα όπως ένας κομήτης (που αποτελεί ένα χαλαρά συνδεδεμένο συσσωμάτωμα πάγου και βράχων), περάσει το λεγόμενο όριο Roche μιας άλλης μεγαλύτερης μάζας (π.χ. Δίας). Το όριο Roche είναι η απόσταση των δυο μαζών, κάτω από την οποία, οι παλιρροϊκές δυνάμεις (οι διαφορές στο μέγεθος της βαρυτικής δύναμης που ασκείται από σημείο σε σημείο) της μεγαλύτερης μάζας είναι αρκούντως ισχυρές ώστε να διαλύσουν (υπό προϋποθέσεις) τη μικρότερη εις τα εξ ων συνετέθη. 

 

Φωτογραφία: NASA / JPL – CalTech / SSI / Jason Major

 

Περισσότερα για τις «αλυσίδες» κρατήρων στην Καλλιστώ και τον Γανυμήδη: https://core.ac.uk/download/pdf/42773877.pdf

 

Περισσότερα για το όριο Roche: https://en.wikipedia.org/wiki/Roche_limit

 

 

Σύγκρουση με τον Δία

Στις 15/11, ένας Ιάπωνας ερασιτέχνης αστρονόμος κατέγραψε με το τηλεσκόπιό του μία ακόμη πρόσκρουση κομματιών αστεροειδούς ή κομήτη στον πλανήτη Δία. Είναι αυτές οι μικροσκοπικές λάμψεις που προδίδουν την τριβή των κομματιών με την πυκνή ατμόσφαιρα του μεγαλύτερου αέριου «γίγαντα» του ηλιακού μας συστήματος.

 

Αυτές οι συγκρούσεις συμβαίνουν συχνά καθώς η μεγάλη μάζα του Δία με την ισχυρή βαρυτική επιρροή της, «σκουπίζει» πολλά από αυτά τα αντικείμενα που κινούνται προς το εσωτερικό του ηλιακού μας συστήματος. Από τις πιο γνωστές προσκρούσεις με τον Δία, είναι αυτή του κομήτη Shoemaker-Levy 9 το 1994, που άφησε και μαύρα σημάδια (ένα εκ των οποίων είχε διάμετρο συγκρίσιμη με εκείνη της Γης) για αρκετό καιρό, τα οποία ήταν ορατά από τα γήινα τηλεσκόπια. Βέβαια, το μέγεθος εκείνης της πρόσκρουσης δεν συγκρίνεται με αυτό.

 

Πηγή: https://twitter.com/kunihiko_suzuki

Η αποστολή JUICE της ESA στους παγωμένους δορυφόρους του Δία

Η διαστημική συσκευή JUICE (Jupiter Icy Moons Explorer ή εξερευνητής των παγωμένων φυσικών δορυφόρων του Δία), αναμένεται να ξεκινήσει τη μεγάλη διαστημική της πορεία πάνω σε έναν πύραυλο Ariane 5 σήμερα στις 15:14 το μεσημέρι ώρα Ελλάδας, από τη Γαλλική Γουιάνα (τμήμα της Γαλλικής επικράτειας στα βορειοανατολικά της νότιας Αμερικής). Αποτελεί αποστολή της ESA (Ευρωπαϊκής υπηρεσίας διαστήματος) και αναμένεται να φτάσει στο σύστημα των φυσικών δορυφόρων του Δία τον Ιούλιο του 2031, με την αποστολή να εστιάζει κυρίως στον Γανυμήδη, την Καλλιστώ και την Ευρώπη, ενώ τον Δεκέμβρη του 2034 θα μπει σε τροχιά γύρω από τον Γανυμήδη. Στην πορεία της προς το σύστημα του Δία, θα περάσει και από τη ζώνη των αστεροειδών (ανάμεσα στον Άρη και τον Δία), όπου θα κάνει διέλευση κοντά από τον αστεροειδή 223 Rosa.

 

Γιατί εκεί; Διότι αυτοί οι 3 φυσικοί δορυφόροι του Δία πιθανολογείται πως φιλοξενούν μεγάλους ωκεανούς νερού κάτω από τις παγωμένες επιφάνειές τους, κάτι που τους τοποθετεί στους «δυνητικά κατοικήσιμους» του ηλιακού μας συστήματος. Μάλιστα εικάζεται ότι υπάρχει και μικροβιακή ζωή σε αυτούς (κυρίως στην Ευρώπη), όμως η αποστολή αυτή δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτό, καθώς είναι η πρώτη του είδους της και προέχει η εκπλήρωση άλλων στόχων. Αν υπάρχει μικροβιακή ζωή στην επιφάνεια κάποιου από αυτούς τους δορυφόρους (εξαιρετικά απίθανο), τότε είναι πιθανό να ανιχνευτεί. Ωστόσο εκεί που πιθανολογείται ότι υπάρχει (στους ωκεανούς), δεν είναι δυνατόν να ανιχνευτεί καθώς η διαστημική συσκευή δεν θα προσεδαφιστεί.

 

Ποιοι είναι οι στόχοι της αποστολής JUICE; Η αποστολή εστιάζει στον Γανυμήδη περισσότερο αλλά και στην Καλλιστώ όπου θα γίνει χαρτογράφηση και ανάλυση του πάγου αλλά και του ωκεανού κάτω από αυτόν, όπως και μελέτη της ατμόσφαιρας και του μαγνητικού πεδίου του Γανυμήδη. Στην Ευρώπη η έρευνα θα εστιαστεί στα, απαραίτητα για τη ζωή, οργανικά μόρια. Πιο μακρινές παρατηρήσεις θα γίνουν και σε άλλους δορυφόρους του Δία, όπως και στην ηφαιστειακά ενεργή Ιώ. 

 

Πότε θα γνωρίζουμε αν υπάρχει μικροβιακή ζωή σε κάποιον από τους δορυφόρους του Δία; Για να υπάρχει ζωή, όπως τη γνωρίζουμε, σε κάποιον πλανήτη ή δορυφόρο, τότε αυτός θα πρέπει να έχει νερό σε υγρή μορφή, μια πηγή ενέργειας και θρεπτικά συστατικά. Ο Γανυμήδης έχει τις λιγότερες πιθανότητες από τους δορυφόρους που θα ερευνηθούν στον Δία, ενώ η Ευρώπη (στην οποία θα εστιάσει η αποστολή “Europa Clipper” της NASA, που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2024) περισσότερες. Αυτό διότι στην Ευρώπη, ο ωκεανός έρχεται σε επαφή με τον βραχώδη πυρήνα του δορυφόρου, ο οποίος παρέχει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Στον μεγαλύτερο δορυφόρο του Δία όμως, τον Γανυμήδη, ο ωκεανός είναι αρκετά βαθύς ώστε από ένα σημείο και κάτω, λόγω της πίεσης είναι πιθανό να σχηματίζεται ξανά πάγος πριν τον βραχώδη πυρήνα. Σε αυτήν την περίπτωση ο ωκεανός του Γανυμήδη βρίσκεται ανάμεσα σε δυο στρώματα πάγου και τα θρεπτικά συστατικά λείπουν. Έτσι, θα πρέπει να περιμένουμε να ολοκληρωθούν αυτές οι δυο αποστολές (JUICE και Europa Clipper) στα μέσα της επόμενης δεκαετίας, ώστε να γνωρίζουμε πολύ περισσότερα και με βάση αυτή τη γνώση, να οργανώσουμε μια επόμενη αποστολή που πιθανόν να μας δώσει απαντήσεις.

 

Η αποστολή JUICE προγραμματίζεται να τερματιστεί με ελεγχόμενη πτώση της διαστημικής συσκευής στον Γανυμήδη, στα τέλη του 2035.

 

Αφίσα αποστολής JUICE και περισσότερα για την αποστολή: https://www.esa.int/.../Spotlight_on_Ganymede_Juice_s...

 

Περισσότερα για την αναζήτηση κάθε είδους ζωής, τους εξωπλανήτες, τη διαστημική εξερεύνηση στο άμεσο αλλά και στο βαθύ μέλλον, τις προκλήσεις, τα τεχνικά εμπόδια και τις πιθανές λύσεις, με χάρτες, διαγράμματα και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, στον τόμο ΙΙΙ του έργου «Τα φυσικά φαινόμενα», τον οποίο μπορείτε να αποκτήσετε από τη σελίδα μας με έκπτωση και μηδενικά έξοδα αποστολής με ένα μήνυμα! Ρωτήστε μας!

 

 

Ο γαλάζιος πίδακας στην Ιώ

Αυτή η φωτογραφία ελήφθη από το διαστημικό όχημα “New Horizons” της NASA, το 2007 και βλέπουμε την Ιώ (αριστερά) και την Ευρώπη (δεξιά). Η Ιώ και η Ευρώπη είναι δυο από τους, τουλάχιστον 80, φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Δία. Η Ιώ φωτίζεται στην «πίσω» (δεξιά) πλευρά της από τον Δία.

 

Κάτι που προκαλεί την προσοχή του θεατή, είναι σίγουρα και ο γαλάζιος πίδακας στην Ιώ, ο οποίος υποδηλώνει ηφαιστειακή και γενικότερη γεωλογική δραστηριότητα. Όμως αυτή προκύπτει με έναν τρόπο διαφορετικό από αυτόν που γνωρίζουμε για τη Γη. Η ισχυρή βαρυτική παλιρροϊκή δύναμη που δέχεται η Ιώ καθώς κινείται στην ελλειπτική της τροχιά γύρω από ένα μεγάλο βαρυτικό σώμα όπως ο Δίας, οδηγεί τη μάζα της σε διαρκείς συμπιέσεις και παραμορφώσεις που τη θερμαίνουν, με αποτέλεσμα να παρουσιάζει ηφαιστειακή δραστηριότητα. Αποτελεί ένα από τα 4 σώματα του ηλιακού μας συστήματος με επιβεβαιωμένη ηφαιστειακή δραστηριότητα (τα άλλα 3 είναι η Γη, ο Εγκέλαδος και ο Τρίτων). Ο συγκεκριμένος πίδακας στη φωτογραφία, εκτείνεται σε ύψος εκατοντάδων χιλιομέτρων και περιέχει ενώσεις θείου που ευθύνονται και για το γαλάζιο χρώμα που βλέπουμε εδώ. 

 

Φωτογραφία: NASA / JPL / SWRI / Emily Lakdawalla (https://www.planetary.org/space.../io-and-europa-from-new)

 

 

Ο Γανυμήδης από κοντά

Ο Γανυμήδης, δορυφόρος του πλανήτη Δία, όπως φωτογραφήθηκε από το διαστημικό όχημα Juno της NASA στις 7/6, εκμεταλλευόμενο το γεγονός ότι βρέθηκε σε πολύ κοντινή απόσταση από αυτόν (περίπου 1000 km).

 

Το Juno βρίσκεται σε πολική τροχιά* γύρω από τον Δία από το 2016, διενεργώντας διάφορες μετρήσεις σχετικά με τη σύσταση, το βαρυτικό και μαγνητικό πεδίο όπως και την πολική μαγνητόσφαιρα του Δία. Τροφοδοτείται με ενέργεια από 3 άξονες που φέρουν συστοιχίες ηλιακών συλλεκτών, και σχηματίζουν γωνία 120 μοιρών μεταξύ τους (οι άξονες).

 

*Δηλαδή, περνά πάνω ή σχεδόν πάνω από τους πόλους του πλανήτη. Το επίπεδο μιας πολικής τροχιάς παρουσιάζει κλίση άνω των 60 μοιρών, σε σχέση με το ισημερινό επίπεδο του πλανήτη.

 

Ο Γανυμήδης είναι ο μεγαλύτερος φυσικός δορυφόρος του Δία (από τους 79 που γνωρίζουμε ως σήμερα) αλλά και το μεγαλύτερο από όλα τα «φεγγάρια» του ηλιακού μας συστήματος. Η διάμετρός του είναι, περίπου, 5300 km (η αντίστοιχη της Γης είναι, περίπου, 12700 km). Επίσης, είναι το μόνο «φεγγάρι», από όσα γνωρίζουμε ως σήμερα, το οποίο έχει μαγνητικό πεδίο. 

 

Φωτογραφία: NASA / JPL – CalTech / SwRI / MSSS / Björn Jónsson (https://twitter.com/bjorn_jons)

 

 

Σύνοδος Δία - Κρόνου στις 21/12

Αυτές τις ημέρες, στον δυτικό ορίζοντα, λίγο μετά τη δύση του Ηλίου, και εφόσον το επιτρέπει ο καιρός, μπορεί να παρατηρήσει κάποιος τη σύνοδο των πλανητών Δία και Κρόνου, οι οποίοι θα βρεθούν φαινομενικά πολύ κοντά, προσφέροντας ένα πολύ σπάνιο θέαμα στους γήινους παρατηρητές. 

Η ελάχιστη απόστασή τους στον ουρανό, θα είναι κάτι λιγότερο από το ¼ της φαινόμενης σεληνιακής διαμέτρου (δηλαδή θα βρίσκονται τόσο κοντά ώστε, ανάμεσά τους, δεν θα «χωράει» ούτε το ¼ του φεγγαριού), και αυτό θα συμβεί λίγο μετά τη δύση στις 21/12, κοιτώντας προς τον δυτικό - νοτιοδυτικό ορίζοντα. Ωστόσο, ήδη αυτές τις μέρες, βρίσκονται αρκετά κοντά, με τον Δία να είναι αρκετά λαμπρότερος από τον Κρόνο.

 

Η σύνοδος αυτή συμβαίνει κάθε 20 έτη. Π.χ. συνέβη και το 2000, ωστόσο οι πλανήτες ήταν πολύ κοντά στον Ήλιο, οπότε ήταν αρκετά δύσκολη η παρατήρηση του φαινομένου. Ευνοϊκές συνθήκες για την παρατήρηση αυτού του φαινομένου, θα έχουμε ξανά στις 15/3/2080.

 

Φωτογραφία του ουρανού προς τη δύση, στις 16/12 και ώρα 17:45 με τον Δία και τον Κρόνο να είναι πολύ κοντά. Ως τις 21/12 θα πλησιάζουν όλο και πιο κοντά: https://doudoulakis.blogspot.com/

 

 

Η ασύλληπτη ομορφιά του Δία

Η ασύλληπτη ομορφιά του Δία, με τις αναρίθμητες δίνες στην ατμόσφαιρά του! Ξεχωρίζει η σκοτεινή δίνη στο κέντρο της φωτογραφίας και οι σχετικά φωτεινότερες περιοχές γύρω της, λόγω των νεφών που βρίσκονται σε μεγαλύτερο ύψος.

Η φωτογραφία ελήφθη από το διαστημικό όχημα Juno της NASA, στις 29/5/2019, σε ύψος 14800 km πάνω από τις κορυφές των νεφών του Δια, στο βόρειο ημισφαίριο αυτού.

Credits: NASA / JPL-Caltech / SwRI / MSSS / Gerald Eichstädt / Seán Doran

Η Ιώ και η εντυπωσιακή σκιά της στον Δία

Η Ιώ, ένας από τους τουλάχιστον 79 φυσικούς δορυφόρους του Δία, ρίχνει την σκιά της σε αυτόν, σε μια υπέροχη φωτογραφία του διαστημικού οχήματος Juno της NASA, στις 12/9.

Credits: NASA / JPL – Caltech / SwRI / MSSS – Kevin M. Gill